می‌شود دوباره ساخت درمان واقعی، زمان می‌خواهد.

همسفر نفیسه:

« اعتیاد فقط مسئله مصرف مواد نیست»

به نظر من یکی از قشنگ‌ترین چیزهایی که کنگره ۶۰ به آدم یاد می‌دهد، این است که قبل از اینکه بخواهد چیزی را درمان کند، اول باید آن مسئله را درست بشناسد.
من وقتی به «صورت مسئله اعتیاد» فکر می‌کنم، می‌بینم خیلی وقت‌ها ما فقط ظاهر قضیه را می‌دیدیم. فکر می‌کردیم اعتیاد یعنی یک نفر مواد مصرف می‌کند و برای ترک کردن فقط باید اراده داشته باشد. شاید خود آن شخص هم بارها به خودش گفته باشد: «این دفعه دیگر نمی‌روم به سمتش.» ولی دوباره اتفاق افتاده و دوباره برگشته سر جای اولش.

کنگره ۶۰ یک نگاه دیگر به این موضوع دارد. می‌گوید اعتیاد فقط مسئله مصرف مواد نیست؛ جسم، روان و جهان‌بینی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. وقتی جسم تخریب شده، وقتی روان به‌هم ریخته و وقتی نگاه آدم به خودش و زندگی تغییر کرده، طبیعی است که با یک تصمیم ساده همه‌چیز درست نشود.

برای من قسمت قشنگ ماجرا این است که کنگره به آدم امید می‌دهد. یعنی نمی گوید چون سال‌ها خراب کردی، دیگر تمام شد. می گوید می‌شود دوباره ساخت، ولی باید قدم‌به‌قدم جلو رفت.
با روش DST و آموزش‌هایی که در کنگره وجود دارد، آدم کم‌کم یاد می‌گیرد که عجله نکند. یاد می‌گیرد صبر داشته باشد و بفهمد که درمان واقعی، زمان می‌خواهد.

از طرف دیگر، کنگره فقط جسم را درمان نمی‌کند. به آدم آموزش می‌دهد، جهان‌بینی را تغییر می‌دهد و کمک می‌کند آدم کم‌کم خودش را بشناسد. شاید همین‌جا باشد که آدم متوجه می‌شود خیلی از مشکلاتی که داشته، فقط به خاطر مواد نبوده؛ نوع نگاهش به زندگی هم تأثیر داشته است.

به نظر من «صورت مسئله اعتیاد» یعنی اینکه دیگر با اعتیاد احساسی و از روی حدس برخورد نکنیم. وقتی مسئله را درست بفهمیم، راه درمان هم برایمان  روشن‌تر می‌شود.
من فکر می‌کنم کنگره ۶۰ به خیلی از آدم‌ها این فرصت را داده که دوباره از صفر شروع کنند؛ نه اینکه گذشته‌شان را پاک کنند، بلکه از گذشته‌ درس بگیرند و آینده‌شان را جور دیگری بسازند.
و شاید قشنگ‌ترین قسمت این مسیر این باشد که آدم یک روز به خودش می‌آید و می‌بیند فقط مواد را کنار نگذاشته؛ خودش را هم دوباره پیدا کرده است. آرامش، محبت، مسئولیت‌پذیری و امیدی که یک زمانی فکر می‌کرد از دست داده ، کم‌کم برگشته است.
برای من صورت مسئله اعتیاد فقط شناخت یک بیماری نیست؛ شناختن راه برگشت انسان به تعادل و زندگی است.

همسفر مریم:

« اعتیاد سال‌ها حل نشد، برای اینکه صورت مسئله مشخص نشده بود»

به نام قدرت مطلق الله

استاد امین می‌فرمایند:
(استاد خوب کسی است که مطالب پیچیده را ساده کند و به دیگران انتقال دهد و آن را قابل فهم کند. کسی که مسئله را حل کند به آرامش می‌رسد، نه آن کس که مسئله را پیچیده می‌کند).

صورت مسئله اعتیاد سال‌ها حل نشده بود و انسان‌ها به درمان نمی‌رسیدند بعد از مدتی ترک اعتیاد  دوباره به سمت مواد مخدر برگشت می‌کردند. تمام دنیا این بیماری را غیر قابل درمان ومرموز می‌دانستند و هنوز این باور غلط وجود دارد،چون مبدأ مشخص نبود.

آقای مهندس بعد از ترک‌های متداول توانستند به روش و ساختار مناسبی برای درمان اعتیاد دست یابند. در واقع ما یک انسان بیمار داریم که می‌خواهیم او را به انسان سالم تبدیل کنیم حالا تبدیل چگونه اتفاق می‌افتد.

آقای مهندس نگاه جدیدی به اعتیاد کردند؛ نگاه کردن به مسئله و ساده کردن آن است. اعتیاد سال‌ها حل نشد، برای اینکه صورت مسئله مشخص نشده بود.آقای مهندس با کشف متد DST و داروی OT توانستند به کسانی که خواستار رهایی از دام اعتیاد هستند کمک نمایند.

ما می‌خواهیم جسم،روان و جهان‌بینی فرد مصرف کننده را تغییر بدهیم در کنگره 60 ما با این سه مولفه سروکار داریم. آقای مهندس اعتیاد را جایگزینی مزمن می‌دانند، یعنی یک سری مواد بیرونی جایگزین مواد شبه افیونی درونی بدن شده است. این مواد حکم دارو را برای فرد مصرف کننده دارد، اگر مواد را از او بگیریم از تعادل خارج می‌شود.

با فرایند معکوس و به کار انداختن سیستم ایکس بدن مسئله حل می‌شود و فرد معتاد نه ترک بلکه درمان می‌شود. جسم و روان مانند سوار و سوارکار هستند و در مدت 10 الی11ماه به تعادل می‌رسند و جهان‌بینی با شرکت در کلاس‌ها و نوشتن سی‌دی‌‌ها به تعادل می‌رسد.
و من به عنوان همسفر اکنون متوجه می‌شوم که چه قسمت‌هایی از بدن آسیب دیده یا چه چیزی از تعادل خارج شده است و مشکل اصلی کجا است. وقتی می‌خواهیم مسئله‌ای را حل کنیم باید به تعریف‌ها دقت کنیم اگر تعریف غلط باشد بزرگترین متخصصان جهان به گمراهی می‌رسند.
در پایان از آقای مهندس و خانواده محترم‌شان  به خاطر در اختیار گذاشتن این روش درمان تشکر و قدردانی می‌کنم.

همسفر سمانه:

« این مساله اعتیاد فقط جسم تنها نیست»

برای همه مسئله اعتیاد مسئله زندگی است، همیشه در زندگی مسافر من مواد مخدر حکم فرما بود، هر آنچه حکم می‌کرد انجام می‌داد و همیشه تصور می‌کرد اگر مواد مخدر نباشد نمی‌تواند زندگی کند، کار کند و‌ حتی در روابط زناشویی هم به مشکل می‌خورد.

من همسفر در این ده سال فقط به فکر رهایی مسافرم از این اهریمن شیطانی که بر زندگی من نشسته بود تلاش کردم، ولی متاسفانه نمیتوانستم کاری انجام دهم چون ندانسته اقدام می‌کردم وآگاهی نداشتم که این مساله اعتیاد فقط جسم تنها نیست که از بند مواد رها شود بلکه باید روان مسافر من هم رها شود و حتی به جهان بینی لازم برسد.

متاسفانه این مساله اعتیاد برای من مجهول بود و خداوند را سپاس می‌گویم که فرمان داد تا من بعد از این همه مشکل در زندگی که به ناامیدی رسیده بودم با کنگره ۶۰ اشنا شوم و توسط این سازمان و آقای مهندس حسین دژاکام تمام مجهولات اعتیاد در زندگی من حل شود، از خداوند می‌خواهم آقای مهندس و این سازمان که برای من و بچه هایم محل ارامش و امنی هست را همیشه حافظ ونگهدار باشد.

مشارکت مکتوب لژیون سردار

رابط خبری : مرزبان همسفر فاطمه (لژیون سردار)

ویراستاری  و ارسال خبر : همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر  طاهره ( لژیون یکم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی تربت حیدریه