از مسائل لاینحل تا کلیدهای درمان: درسی از مسیر اعتیاد

جلسه نهم از دوره چهل و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی ارتش به استادی راهنما همسفر مریم، به نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر سما با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» روز دوشنبه 5 مهر ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا خداوند را شاکرم که توانستم در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم؛ از نگهبان عزیز و دبیرشان تشکر می‌کنم و از مرزبان‌ها و ایجنت محترم سپاسگزارم که این موقعیت را در اختیار من قرار دادند.

می‌گویند دانشجویی در کلاس ریاضی به خواب می‌رود و زمانی که زنگ می‌زنند، سراسیمه از خواب بیدار می‌شود و می‌بیند دو مسئله روی تخته نوشته شده است؛ او به خیال اینکه این دو مسئله تکلیف خانه است، آن‌ها را می‌نویسد و تمام شب و روز خود را صرف کار بر روی آن دو مسئله می‌کند، اما نمی‌تواند آن‌ها را حل کند. با این حال، دست از تلاش بر نمی‌دارد و هفته بعد نیز بر روی آن مسئله‌ها کار می‌کند تا اینکه بالاخره یکی از آن دو مسئله را حل می‌کند. وقتی هفته بعد پاسخ را برای استادش می‌برد، استاد مبهوت شده و می‌گوید این دو مسئله از مسائل لاینحل هستند. حال اگر آن دانشجو به خودش تلقین می‌کرد و می‌دانست که این مسئله لاینحل است، قطعاً نمی‌توانست آن را حل کند.

درست زمانی که تمام دنیا از حل مسئله اعتیاد عاجز مانده بود، تیم آقای مهندس در ابتدا آمدند، صورت مسئله را به درستی تعریف کردند و سپس راه حل آن را ارائه دادند. زمانی که سازمان جهانی بهداشت اعلام می‌کند که اعتیاد مسمومیت مزمن است، آقای مهندس می‌گویند که معتاد را مار نگزیده است که مسموم شده باشد و مواد مخدر نیز سم نیست؛ مواد مخدر ممکن است برای کسی که تا به حال مصرفی نداشته، یک گرم یا یک و نیم گرم از آن سم باشد، اما ما مصرف‌کنندگانی داشته‌ایم که مقدار مصرفشان زیاد بوده، ولی مشکلی برایشان پیش نیامده است.

در ابتدای کتاب «۱۴ مقاله»، اگر مشاهده کنید، آقای مهندس نوشته‌اند که علم پیچیده نیست و هر چیزی کلیدی دارد و دقیقاً آمدند و کلید آن را پیدا کردند. حال می‌گویند اگر مسمومیت نیست، پس چیست؟ در پاسخ می‌گویند مسمومیت نیست، بلکه جایگزینی مزمن است؛ یعنی زمانی که مصرف می‌کنند، شروع به مصرف مواد مخدر می‌کنند زیرا ما در درون بدنمان چشمه‌های خمر داریم که به قولی بدن خودش این مواد را ترشح و می‌سازد. وقتی از بیرون به وفور این مواد وارد می‌شود، دیگر بدن این مواد را نمی‌سازد و چشمه‌هایش شروع به خشک شدن می‌کند؛ بدن می‌گوید وقتی از بیرون به راحتی وارد می‌شود، دیگر چرا باید تولید کنم؟

آقای مهندس گفتند این پروسه باید برعکس شود؛ زیرا هیچ مصرف‌کننده‌ای یک‌شبه معتاد نشده است که بخواهد یک‌دفعه آن را کنار بگذارد و قطع کند؛ اگر مصرف به صورت یک‌باره قطع شود، شوک بسیار زیادی به بدن وارد می‌شود و ممکن است دچار عواقبی شود که تا آخر عمر قابل جبران نباشد. در صورتی که با متد DST پیش برود، بدن از قبل عملکرد بهتری خواهد داشت. یعنی از همان مواد مخدر استفاده کردند و با روش یا متد DST (یا ۰/۸) و با استفاده از روش تیپر کردن و پله‌های ۲۱ روزه، این پروسه را برعکس می‌کنند. پس از آن، «مثلث درمان» مطرح شد، زیرا این روش تنها بر فیزیولوژی تأثیر نگذاشته، بلکه بر روان و جهان‌بینی فرد نیز تأثیر گذاشته است.

هر دستور جلسه برای من باید یک بار آموزشی داشته باشد و من دو برداشت داشتم:

۱. اینکه به هر مسئله‌ای که برخوردم نگویم که راه حل ندارد.

۲. اینکه اگر ضد ارزشی دارم انجام می‌دهم، همان پروسه را (البته با در نظر گرفتن زمان) برعکس کنم.

در پایان، می‌خواستم به خانم محبوبه عزیز به خاطر خدماتی که در این ۴ سال داشتند تبریک بگویم و امیدوارم زندگی ایشان مانند شال زیبایشان همیشه سبز باشد.

در بخشی از کارگاه به پاس همراهی و خدمات ارزشمند راهنمای تازه واردین همسفر محبوبه در طول چهار سال دوره راهنمایی، از ایشان تجلیل شد. از ایشان بابت تمام تلاش‌های صمیمانه و شایسته‌شان سپاسگزاریم.

مرزبان کشیک: همسفر مژگان
عکاس: همسفر آرمیتا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دهم)
ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش