وقتی از «صورتمسئله اعتیاد» صحبت میکنم، متوجه میشوم که شناخت، اولین قدم برای رهایی است. روز اولی که با مسافرم وارد کنگره۶۰ شدیم، هیچ شناختی راجع به این راهِ درمان نداشتیم و فکر میکردیم اینجا هم مثل مکانها و راههای دیگر، انتهایش شکست و ناامیدی است؛ ولی به مرور زمان متوجه شدم که درمانِ اعتیاد با زور و عجله امکانپذیر نیست و یاد گرفتم که برای درمان، باید یک مسیر مشخص و حسابشده را طی کرد.
گاهی یک انسان در ابتدای مصرف، تصور میکند هر زمان بخواهد میتواند مواد را کنار بگذارد؛ ولی در طول زمان متوجه میشود که اعتیاد به آرامی اختیار و زندگی او را تحت تأثیر قرار داده است. در مبحث صورتمسئله اعتیاد، من آموختم که برای درمان یک فرد مصرفکننده، فقط قطع مواد کافی نیست؛ بلکه جسم او باید فرصت داشته باشد تا به تعادل برسد و جهانبینیِ فرد نیز باید تغییر کند.
درست است که در کنگره۶۰، درمان اعتیاد یک مسیر تدریجی و زمانبر است؛ اما مسیری است که انتهایش پر از آرامش و آموزش است. من یاد گرفتم که باید به آموزشها توجه کنم و فرمانبردار خوبی در این راه باشم؛ همچنین باید مسئولیت رفتار و انتخابهای خودم را بپذیرم و تعادل را در زندگیام بهوجود بیاورم. من از صورتمسئله اعتیاد فهمیدم که آگاهی و آموزش، میتواند انسان را از بسیاری اشتباهات دور کند و باید در زندگی، صبر و حرکت تدریجی را سرلوحه خود قرار دهم.
اینک، امروزِ خود و مسافرم را مدیون آقای مهندس دژاکام هستم و بابت بستری که نه فقط برای من، بلکه برای همه انسانهایی که در تاریکی بودند فراهم کردند، سپاسگزارم. همچنین مدیون راهنمایان بزرگوارمان هستم که با صبوری، این حالِ خوش را برای من و مسافرم رقم زدند. امیدوارم بتوانم آموزشهای کنگره را در زندگی خود بهکار بگیرم و روزبهروز بهتر حرکت کنم؛ چراکه برای من، رهاییِ واقعی یعنی ساختن دوباره زندگی با آموزش، آگاهی و امید.
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
86