تغییر نگاه

روزهایی بود که اعتیاد را فقط در مصرف کردن می‌دیدم؛ فکر می‌کردم مشکل، همان مواد و مصرف‌کننده است و اگر فقط مصرف قطع شود همه‌چیز تمام می‌شود؛ اما وقتی وارد کنگره۶۰ شدم، کم‌کم فهمیدم که صورت مسئله اعتیاد بسیار عمیق‌تر از چیزی است که من تصور می‌کردم.

من به عنوان یک همسفر، سال‌ها با نگرانی، ترس، خشم و ناامیدی زندگی کرده بودم، گاهی فکر می‌کردم با فشار آوردن، نصیحت کردن یا کنترل کردن می‌توانم مسافر زندگی‌ام را از اعتیاد نجات بدهم؛ اما نتیجه چیزی جز خستگی و دور شدن بیشتر نبود. در کنگره۶۰ یاد گرفتم که اعتیاد یک بیماری است که جسم، روان و جهان‌بینی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و برای درمان آن زمان و آموزش لازم است. فهمیدم که درمان واقعی فقط قطع مصرف نیست؛ بلکه باید جسم و روان به تعادل برسند و نگاه انسان به خودش و زندگی نیز تغییر کند.

برای من، «صورت مسئله اعتیاد» شروع یک تغییر بزرگ بود، تغییری که ابتدا از نگاه من به مسافرم شروع شد و بعد به خودم رسید. فهمیدم که من هم نیاز به آموزش دارم؛ باید یاد بگیرم چگونه همسفر باشم، چگونه صبر کنم و چگونه به جای کنترل کردن، با محبت و آگاهی همراهی کنم.

امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم اعتیاد فقط زندگی یک نفر را تحت تأثیر قرار نداده بود؛ بلکه تمام خانواده را درگیر کرده بود. اما کنگره به من یاد داد که در دل تاریکی هم می‌توان راهی برای رسیدن به روشنایی پیدا کرد. من هنوز در حال یاد گرفتن هستم، یاد می‌گیرم که صبر کنم، آموزش ببینم و اجازه بدهم مسافرم مسیر درمان خودش را طی کند. حالا باور دارم که صورت مسئله اعتیاد پایان راه نیست؛ بلکه نقطه شروع شناخت، آموزش و درمان است.

امیدوارم روزی برسد که همه ما، چه مسافر و چه همسفر، از این سفر چیزهایی یاد بگیریم که نه‌تنها زندگی‌مان را تغییر دهد، بلکه ما را به انسانی آگاه‌تر، آرام‌تر و شکرگزارتر تبدیل کند.

نویسنده: همسفر الهام ع. رهجوی راهنما همسفر مریم ث. (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) دبیر سایت