امروز می‌خواهم دلنوشته‌ای درباره دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» بگویم؛ موضوعی که شاید خیلی از ما قبل از ورود به کنگره ۶۰ چیزی درباره آن نمی‌دانستیم و با آموزش‌های کنگره با آن آشنا شدیم.
زمانی که سایه تاریک اعتیاد وارد زندگی من شد، فکر می‌کردم با یک مشکل بسیار بزرگ روبه‌رو هستیم؛ مثل اقیانوسی که در آن گرفتار شده‌ایم و برای بیرون آمدن از آن باید خیلی تلاش کنیم. تصورم این بود که اگر بیشتر تلاش کنیم، می‌توانیم از این منجلاب بیرون بیاییم و همه چیز درست شود.
اما پنج سال تمام در این اقیانوس دست‌وپا زدیم و هرچه بیشتر تلاش کردیم، بیشتر فرو رفتیم. گاهی از مسافرم می‌خواستم مصرف موادش را کنار بگذارد و ترک کند. روش‌های مختلفی مثل سم‌زدایی، قرص و دارو را امتحان کردیم، اما هیچ‌کدام پایدار نبود و دوباره برگشت اتفاق می‌افتاد.
هر بار که این اتفاق می‌افتاد، من مسافرم را سرزنش می‌کردم و می‌گفتم: «تو اراده نداری، تو نمی‌توانی.»
امروز می‌فهمم مشکل اصلی این بود که ما صورت مسئله اعتیاد را نمی‌دانستیم.
تا اینکه با کنگره ۶۰ آشنا شدیم. در کنگره یاد گرفتم که اعتیاد فقط مسئله مصرف مواد نیست و برای درمان آن، باید ریشه‌هایش را شناخت. فهمیدم اعتیاد با جسم، روان و جهان‌بینی ارتباط دارد و بدن انسان دارای سیستم‌هایی است که در اثر مصرف مواد دچار اختلال می‌شوند و برای بازسازی، به زمان و روش درست نیاز دارند.
آن زمان تازه فهمیدم دلیل اینکه مسافرم نمی‌تواند با روش‌های سریع درمان شود، ناتوانی یا بی‌ارادگی او نیست؛ بلکه جسم او نیاز به بازسازی دارد.
از طرفی فهمیدم من هم باید در این مسیر حضور داشته باشم. باید آموزش بگیرم، خودم را بسازم و بالی برای پرواز مسافرم باشم. باید یاد بگیرم چگونه رفتار کنم و نگاه و دیدگاهم نسبت به اعتیاد و زندگی را تغییر بدهم.
وقتی در جلسات کنگره شرکت کردم، متوجه شدم فقط مسافرم آسیب ندیده است. من هم در کنار او آرامشم را از دست داده بودم، اعتمادبه‌نفسم کم شده بود و از نظر روحی فرسوده شده بودم.
کنگره به من یاد داد که این فرسودگی‌ها هم می‌تواند با آموزش و حرکت در مسیر درست، تغییر کند. یاد گرفتم باید از خودم شروع کنم؛ آموزش بگیرم و آن آموزش‌ها را در زندگی‌ام به اجرا دربیاورم.
احساس می‌کنم باید از شخصیت قبلی خودم عبور کنم و با آموزش‌های کنگره، انسانی آگاه‌تر و آرام‌تر شوم.
در پایان، از خدای بزرگ شکرگزارم که مسیر کنگره ۶۰ را سر راه من و مسافرم قرار داد و به ما فرصت دوباره‌ای برای ساختن زندگی داد.
همچنین از جناب مهندس دژاکام و تمام خدمتگزاران کنگره ۶۰ که با شناخت صورت مسئله اعتیاد و ارائه روش DST و داروی OT، راهی برای درمان و بازسازی فراهم کردند، صمیمانه سپاسگزارم.
امیدوارم بتوانم آموزش‌هایی را که در کنگره می‌گیرم، فقط در حد حرف نگه ندارم و در زندگی‌ام به اجرا دربیاورم.
نویسنده:همسفر مریم (خ)رهجوی راهنما همسفر ام‌البنین (لژیون تغذیه)
رابط خبری:همسفر ام‌البنین (راهنمای لژیون تغذیه)
ارسال:همسفر زهرا (خ)رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان
- تعداد بازدید از این مطلب :
95