در کنگره ۶۰، صورتمسئلهی اعتیاد، متنی بنیادین است که نگاه فلسفی و درمانی کنگره ۶۰ را نشان میدهد. این نگاه در دو بُعد است: « جسم، جهانبینی».اعتیاد یک بیماری است، نه یک گناه یا ضعف اخلاقی. مواد مخدر مشکل اصلی نیست، بلکه نشانهای از یک مشکل عمیقتر است. ریشهی اصلی اعتیاد، جهل و ناآگاهی نسبت به خویشتن است.
انسانِ مصرفکننده بیمار است و نیاز به درمان دارد، نه سرزنش و فرار از سوی خانواده و جامعه. درمان اعتیاد با شناخت و آگاهی ممکن است، نه با جنگیدن با مواد یا خودِ فرد. راه حل واقعی، شناخت، آگاهی و آموزش است؛ وقتی انسان آگاه شود، خودبهخود مسیر درمان را طی میکند. مسافران و همسفران عزیز، به این جملات فکر کنید.
شاید فکر کنید آقای مهندس خیلی راحت مسئله اعتیاد را حل کرد، اما اینطور نیست. ایشان برای حل این مسئله بسیار سختی کشیدند و با مخالفتهای بسیاری روبرو شدند که میخواستند سد راه ایشان شوند؛ اما ایشان با تمام وجود شب و روز روی این مسئله کار کردند.آقای مهندس با تأسیس کنگره ۶۰ و با روش DST و شربت اپیوم، مسیر حل همیشگی اعتیاد را هموار کردند.
انشاءالله با تأسیس دانشگاه کنگره ۶۰، بیماریهای بسیار دیگری نیز درمان خواهند شد. پس همیشه باید شکرگزار خداوند و دعاگوی آقای مهندس و خانواده ایشان باشیم.
نگارش: مسافر مرتضی ل ۱۹
تایپ: مسافر مهدی ل۵
تنظیم و ارسال: مسافر منصور ل4
- تعداد بازدید از این مطلب :
135