اولین جلسه از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کریمان کرمان به استادی مسافر نیکوتین همسفر ثریا، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر طاهره با دستور جلسه «صورتمسئله اعتیاد» روز دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شاکرم که یک بار دیگر نصیب و روزی من شد که در جمع شما عزیزان باشم و از آموزشهای کنگره برخوردار شوم از آقای مهندس دژاکام تشکر میکنم برای بستری که فراهم کردند تا همه انسانهای دردمند بتوانند راه آرامش و رهایی را پیدا کنند از راهنمایان بزرگوار خودم، همسفر مهدیه، همسفر محیا و همسفر بتول تشکر میکنم.
آقای مهندس در لایو چهارشنبه بیان کردند چون کنگره۶۰ خودش را یک مرکز علمی میداند، برای همین با شروع ماه مهر که مراکز علمی، مدارس و دانشگاهها شروع به کار میکنند، کنگره هم هفته اول مهر دستور جلسه «صورتمسئله اعتیاد» را دارد؛ زیرا که خشت بنای کنگره همین صورتمسئله اعتیاد بوده است. در سیدی آغاز، آقای مهندس اینطور بیان کردند که سال ۷۷ شروع کردند برای تأسیس کنگره و مقالهای را تحت عنوان «صورتمسئله اعتیاد و راهکارهای اعتیاد» به دانشگاه سیستان و بلوچستان ارائه دادند و پذیرفته و چاپ شد.
حدود ۲۸ سال قبل؛ وقتی آقای مهندس تصمیم گرفتند که این کار را انجام بدهند و اعلام کردند که وقتی فردی مصرفکننده میشود باید با همان داروی OT یا همان شربت تریاک درمان شود با مخالفتهای خیلی زیادی روبهرو شدند در صورتی که آقای مهندس استمرار داشتند و کار ایشان به نتیجه رسید. ایشان معتقد هستند تمام روشهایی که بیرون از کنگره برای ترک اعتیاد استفاده میشود، مثل سقوط آزاد و کمپ و هر چیز دیگر، روی آن خط بطلان میکشند؛ زیرا که آقای مهندس میگویند: «ما میخواهیم در کنگره انسان به درمان کامل برسد، نه پرهیز مدار» یعنی انسانی که مصرفکننده هروئین بوده است؛ وقتی که درمان شد بتواند با خیال راحت در لابراتوار هروئینسازی کار کند، بدون اینکه ذرهای وسوسه داشته باشد و بخواهد مصرفکننده بشود.
در چنین شرایطی بود که آقای مهندس کتاب ۶۰ درجه را نوشتند و در کتاب ۱۴ مقاله هم میخوانیم که همه درد و رنج بشر از دانشهای کشف نشده است و هر چیز کلیدی دارد. دانش اعتیاد هم که سالها ناشناخته و مجهول بود، کلید آن روش DST بود که آقای مهندس کشف کردند از نظر ایشان، تأثیری که مواد افیونی روی ساختار جسم ایجاد میکند نمیشود در مدت زمان کوتاه درمان شود و قبل از کنگره میدیدیم که مسافرهای ما ترک میکنند و حتی ۱۵ سال مصرف نمیکنند؛ اما دوباره مصرف میکنند، اینجا دو تا مفهوم داریم؛ سیستم ایکس و آنتیایکس.
سیستم ایکس همان ناقلهای عصبی و نوروترانسمیترها هستند که مواد شبهافیونی بدن ما را تولید میکنند؛ همان انکفالین، دینورفین، سروتونین هستند، آنتیایکس یعنی ضد این سیستم، یعنی همان موادمخدری که از بیرون وارد بدن خود میکنیم و این باعث میشود که در سیستم جسم ما اختلال بهوجود بیاید. از نظر آقای مهندس، اعتیاد نه بیماری لاعلاج است، نه مسمومیت، بلکه جایگزینی است؛ وقتی که مسافرها مصرفکننده میشوند؛ حتی خود من وقتی که قلیان را مصرف میکردم و نیکوتین را که از بیرون وارد بدن خودم میکردم از سدخونی مغز من عبور کرد و من کمکم مجبور شدم نیکوتین را از بیرون وارد بدن خودم کنم.
اعتیاد اینطوری بهوجود میآید که فرد ناآگاه است و نمیداند که چه اتفاقی برای او میافتد و به سیستم ایکس خود آسیب وارد میکند. اولین تأثیر آن روی فیزیولوژی یا جسم ما است؛ وقتی یک فرد مصرفکننده است ۲۴ ساعت که از آخرین مصرف آن گذشت، عطسه زدن، خمیازه، آبریزش بینی، اسهال و این چیزها شروع میشود، بعد تأثیری که میگذارد روی روان است که شامل بیحوصلگی، کمخوابی و حالتهای افسردگی دارد. در سیدی فرضیه ایکس آقای مهندس بیان کردند که جسم و روان با هم تخریب میشوند، یعنی زمانی که یک مسافر درد خماری میکشد و مدام بیرونروی دارد، نمیتواند به افسردگی فکر کند. وقتی که آن حالتها کمکم بعد از دو هفته بهتر میشود، متوجه میشود که روان آن هم درگیر شده است.
ضلع سوم جهانبینی است که افکار ما بهواسطه تخریبی که ایجاد کردیم، یکسری افکار منفی سراغ ما میآید و بعضیها به خودکشی هم فکر میکنند که اینها با حضور در کنگره و کارگاههای آموزشی درست میشود. تأکیدی که آقای مهندس دارند میگویند: «مثلث درمان، جسم، روان و جهانبینی است که باید هر سه ضلع همزمان با هم درمان شود» یعنی جسم و روان ۹۰ درصد به تعادل برمیگردد و ۱۰ درصد جهانبینی است که هر چند درصد کمی است؛ اما اگر درست نباشد امکان دارد که فرد به مصرف مواد برگردد و مصرفکننده شود. آموزشهایی که ما از کنگره گرفتهایم این است که تجربه سندی بدون نقص است.
من هفته قبل به همسفر مهدیه، راهنمای قبلی خودم، پیام فرستاده بودم و به ایشان خبر دادم که باید این هفته استاد جلسه باشم. ایشان متوجه استرس من شدند و من از ایشان کمک خواستم؛ همچنین از همسفر محیا و همسفر بتول هم کمک خواستم. آموزشی که از همسفر مهدیه گرفتم و دوست داشتم با شما به اشتراک بگذارم این بود که صورتمسئله اعتیاد چیز سختی برای ما که به کنگره میآییم نیست؛ صورتمسئله من هستم، مسافر من است، زندگی من است که اینجا احیاء شده است. من که مصرفکننده نیکوتین شده بودم و حال خوب خودم را وابسته به مصرف قلیان میدانستم؛ ولی خداوند یک فرشته مثل همسفر بتول را سر راه من قرار داد که با آموزشهای ایشان باعث شد من به حال خوب برسم.
شاید گفتن این مورد خالی از لطف نباشد که برای درمان نیکوتین ما سه ماه سازگاری داریم در این سه ماه ما مقدار آدامس را به میزانی مصرف میکنیم که بدن ما با آن سازگار شود، بعد از آن همسفر بتول بنا بر میزان مصرفی که من داشتم، آدامس را برای من TDS کردند که پلههای ۲۱ روزه بود. بعد از د۱۰ ماه به لطف خدا و دستان پر از مهر آقای مهندس و راهنمایی راهنمای خوبم همسفر بتول، توانستم به رهایی برسم الان که با شما صحبت میکنم ۲ ماه و ۱۳ روز است که رها هستم و خیلی خوشحالم که در این بستر امن هستم و از شما آموزش میگیرم انشاءالله که توانسته باشم حق مطلب را ادا کرده باشم در ادامه هم از مشارکتهای شما آموزش میگیرم.
تقدیر از نگهبان دوره قبل و معرفی نگهبان دوره جدید

تقدیر از دبیر دوره قبل و معرفی دبیر دوره جدید

رهایی ۴۰ سیدی همسفر هدی و همسفر فاطمه رهجویان راهنما همسفر الهه


مرزبانان کشیک: همسفر مکرمه و مسافر ولی
تایپیست و ویراستاری: همسفر فاطمه (ک) رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سردار)
عکاس: مرزبان خبری همسفر مکرمه
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سردار) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
303