صورت مسئله اعتیاد

جلسه هفتم از دوره پنجاهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی کوروش آذرپور به استادی مسافر روح الله  و نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر اکبر با دستور جلسه "صورت مسئله اعتیاد " دوشنبه 6 مهر ماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، روح‌الله هستم، یک مسافر.

خدا را شاکرم که امروز در جمع شما دوستان عزیز حضور دارم و از انرژی شما بهره‌مند می‌شوم.

قبل از هر چیز، از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که چنین بستری را برای ما فراهم کردند. همچنین از راهنمای اولم، آقا محمدحسین توکلی، راهنمای عزیزم آقا ذبیح‌الله و تمام بچه‌های لژیون ۱۶ که در این مسیر دستم را گرفتند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

اما درباره دستور جلسه امروز، «صورت‌مسئله اعتیاد».

سال‌ها در دنیا تلاش شد که به‌جای حل صورت‌مسئله اعتیاد، فقط آن را پاک کنند. اما آقای مهندس دژاکام آمدند و با مطرح کردن صحیح صورت‌مسئله اعتیاد و شناخت سیستم بدن، راهی برای درمان ارائه کردند.

با کشف روش DST، انسان‌های زیادی توانستند مسیر درمان را طی کنند. در کتاب «۱۴ مقاله» نیز مطالب بسیار ارزشمندی درباره صورت‌مسئله اعتیاد و سیستم شبه‌افیونی بدن مطرح شده است.

بسیاری از روش‌ها بیشتر روی صور آشکار تمرکز داشتند، در حالی که انسان علاوه بر صور آشکار، صور پنهان هم دارد. مشکلاتی مانند افسردگی، کم‌حوصلگی و بی‌انگیزگی می‌توانند نشان‌دهنده اختلال در سیستم بدن باشند و برای درمان، باید به این بخش‌ها هم توجه کرد.

مهندس همیشه تأکید دارند که هدف ما فقط قطع مصرف نیست؛ هدف، درمان کامل انسان است. من خودم یکی از کسانی بودم که مواد را از زن و بچه‌ام بیشتر دوست داشتم. حتی تصور نمی‌کردم روزی برسد که بتوانم از آن جدا شوم. اما امروز، بعد از ۱۰ ماه، اینجا ایستاده‌ام و در این جایگاه صحبت می‌کنم. برای خود من، این یکی از معجزات واقعی کنگره است. 

وقتی به گذشته‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم حتی درست صحبت کردن را بلد نبودم؛ اما امروز این فرصت را پیدا کرده‌ام که در جمع شما صحبت کنم. البته این جایگاه مسئولیت هم دارد و باید قدر آن را بدانم.

من مسئله مواد را برای خودم حل کرده‌ام، اما هنوز پیچک‌هایی در زندگی‌ام وجود دارد که باید آن‌ها را از خودم جدا کنم؛ مسائلی مثل منیت، خودبزرگ‌بینی و غرور.

نیروهای منفی یک‌باره انسان را به ته پرتگاه نمی‌برند؛ قدم‌به‌قدم او را جلو می‌برند تا به لبه پرتگاه برسد.بنابراین باید همیشه مراقب باشیم.

به قول مهندس، باید «چشمه جوشان» باشیم. چشمه برای رسیدن به دریا، از مسیرهای پرپیچ‌وخم و ناملایمات زیادی عبور می‌کند.

ما هم در این مسیر باید مشکلاتمان را بپذیریم، با آن‌ها روبه‌رو شویم و به‌جای جنگیدن با آن‌ها، مثل موج‌سوار سوار بر مشکلات شویم و از آن‌ها عبور کنیم.

در پایان با این شعر سخنم را تمام می‌کنم:

«یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان، غم مخور»

ممنونم که به صحبت‌هایم گوش دادید.

مرزبان کشیک: مسافر علی

تنظیم و ویراستار: مسافر محمد لژیون یکم

تایپ:مسافر ناصر لژیون پنجم

مسافران و همسفران نمایندگی کوروش آذرپور