آغازِ رهایی، شناختِ اعتیاد

جلسه پنجم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی بوئین‌زهرا، به استادی راهنما همسفر سونا، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر معصومه با دستور جلسه «صورت‌مسئله اعتیاد»؛ روز یکشنبه ۰۵ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که برای بار دوم در این جایگاه در شعبهٔ بوئین‌زهرا قرار دارم. از ایجینت همسفر اعظم تشکر می‌کنم که از من دعوت کردند در این شعبه حضور پیدا کنم. از نگهبان جلسه و دبیرشان تشکر می‌کنم؛ اجازه دادند من در کنارشان بنشینم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه، صورت‌مسئلهٔ اعتیاد است. به نظر من، یکی از مهم‌ترین دستور جلسات است. اگر شما به کلمهٔ صورت‌مسئله دقت کنید، خود آن مسئله سؤال‌هایی است که در ذهن یک انسان تداعی پیدا می‌کند در مورد اعتیاد، و می‌داند که اعتیاد جزء آن کلاف‌های سردرگمی است که در جهان هنوز هیچ‌گونه درمانی برای آن در نظر گرفته نشده. در نهایت، کاری که انجام داده‌اند این بوده که بخواهند سؤال‌هایی که در مورد اعتیاد برایشان پیش‌آمده را بدون پاسخ قرار بدهند و بگویند اعتیاد درمان ندارد.

ما جایی در جهان سراغ نداریم که گفته باشند اعتیاد کاملاً درمان شده است. چیزی که در کنگرهٔ ۶۰ اتفاق افتاده، توسط جناب آقای مهندس، همین بحث صورت‌مسئلهٔ اعتیاد بوده است. جناب مهندس سال ۱۳۷۸ در کنگرهٔ زاهدان حضور یافتند، صورت‌مسئلهٔ اعتیاد را شکافتند.

در مورد صورت‌مسئلهٔ اعتیاد، اولین چیزی را که بیان کردند، این بود که اعتیاد به‌صورت کوتاه‌مدت قابل‌درمان نیست و در کنار این مسئله، بحث جسم، روان و جهان‌بینی را مطرح می‌کند. بیرون از کنگره، وقتی از اعتیاد صحبت می‌کنند، می‌گویند که اعتیاد یک بیماری ذهنی است و از مصرف‌کننده می‌خواهند که به‌صورت سقوط آزاد اعتیاد را کنار بگذارند و بر روی ذهن و تفکرش کار کند. قطعاً درمان واقعی فقط در کنگره اتفاق می‌افتد؛ آقای مهندس می‌فرمایند: وقتی شخصی درگیر اعتیاد می‌شود، اولین چیزی که درگیرش می‌کند جسم است؛ جسمی که مواد مخدر بیرونی جایگزین مخدرهای درونی بدن شده است.

آقای مهندس مادهٔ مخدر را تعریف می‌کنند که مادهٔ مخدر، ماده‌ای است که انسان را از تعادل طبیعی خارج می‌کند و باعث می‌شود که سیستم شبه افیونی بدن دچار اختلال شود و اصلاً کارکردش متوقف شود. این تأثیری است که مادهٔ مخدر بر روی جسم می‌گذارد. بعد از آن، مسئلهٔ روان را مطرح می‌کنند؛ زمانی که جسم انسان تحت‌تأثیر مواد مخدر قرار می‌گیرد و روانش هم تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد.خلق‌وخوی انسان هم تغییر می‌کند و در کنارش، جهان‌بینی یا همان تفکرش افیونی می‌شود و انسانی می‌شود که دچار ترس و ناامیدی است و فکر می‌کند که مواد مخدر را هیچ‌وقت نمی‌تواند کنار بگذارد. این چیزی است که در صورت‌مسئلهٔ اعتیاد مطرح شده است.

آقای مهندس صورت‌مسئلهٔ اعتیاد را در یک مثلثی بیان می‌کنند؛ همان مثلث جسم، روان، جهان‌بینی را باز می‌کنند و می‌فرمایند انسانی که می‌خواهد به تعادل برسد، باید این سه ضلع در کنار هم درمان شود؛ یعنی اینکه فقط جسم را درمان کنیم، روان و جهان‌بینی را در نظر نگیریم و یکی از اینها را کنار بگذاریم، درمان واقعی اتفاق نمی‌افتد. درحالی‌که همین‌الان از متخصصین و محققین درمان اعتیاد سؤال کنیم که اعتیاد چیست، می‌گویند که مسمومیت مزمن است. مواد مخدر را سم تلقی می‌کنند یا اینکه می‌گویند: وابستگی دارویی است، وابستگی به مواد مخدر است. چیزی که خیلی مهم است، ما بپذیریم درمان اعتیاد نه وابستگی دارویی است و نه مسمومیت.

درمان اعتیاد فقط مسئلهٔ جایگزینی مواد است. مواد مخدر بیرونی جایگزین مخدرهای طبیعی بدن شدند؛ مخدرهای طبیعی مثل دینور فین، انکفالین، آدرنالین.

خود سیستم ایکس هم آقای مهندس بارها در موردش صحبت کرده‌اند که سیستم ایکس به‌این‌علت ایکس گفته می‌شود که حتی برای متخصصان درمان اعتیاد ناشناخته است و اینکه ما سیستمی داریم که حمل درمانی یک انسان را راهبری می‌کند و باعث می‌شود که مخدرهای طبیعی در بدن در جریان باشند و یک مصرف‌کننده می‌آید این مخدرها را یا حذف می‌کند و یا دچار اختلال میشود.

در نهایت، معالجه و درمان در کنگرهٔ شصت زمانی اتفاق می‌افتد که ما بخواهیم پروسه و مقدار دارو یا همان OT را در نظر بگیریم و روشی را که جناب آقای مهندس گذاشتند، روش DST، برای راه‌اندازی این سیستم؛ داروی مناسب، مقدار مناسب، زمان مناسب و روش بی‌نظیر DST. در هیچ کجای دنیا این‌چنین روشی را سراغ نداریم که یک مصرف‌کنندهٔ نامتعادل، با ترس و ناامیدی، وارد کنگره شده است و باتوجه‌به آموزش‌هایی که می‌گیرد و دارویی که مصرف می‌کند و همچنین راهنمایی که در کنارش است، درمان شده و به تعادل می‌رسد.

همهٔ اینها برگرفته از صورت‌مسئلهٔ اعتیاد است. اگر آقای مهندس این مسئله را مطرح نمی‌کردند و این روش را روی خودشان پیاده نمی‌کردند و به نتیجه نمی‌رسیدند و بر روی افراد دیگر آزمایش نمی‌کردند، ما این‌همه رهاشده از اعتیاد را نداشتیم؛ بنابراین، باید قدر این روش بی‌نظیر و این سیستم را بدانیم و واقعاً همیشه حامی باشیم.

پیام کنگره را به بیرون از کنگره که در رنج و سختی هستند، انتقال بدهیم. خدا کند انسان‌هایی که از اعتیاد در رنج هستند به کنگره بیایند و درمان شوند؛ چون همیشه رنج باعث بیداری نمی‌شود.

بسیاری هستند بیرون از کنگره، شاید اینجا را بشناسند؛ ولی سر نمی‌زنند که ببینند اینجا چه خبر است. زمانی آن بیداری اتفاق می‌افتد که به آگاهی رسیده باشیم و در مسیر آگاهی قرار گرفته باشیم.

در ادامه تجلیل از راهنما همسفر اعظم بابت چهار سال خدمت صادقانه توسط اسیستانت همسفر پروانه 

مرزبان کشیک: همسفراعظم

تایپیست: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)

عکاس: راهنمای تازه‌واردین همسفر سمیه

ویراستاری و ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفرمحبوبه (لژیون سوم)دبیر سایت