مشارکت مکتوب همسفران

همسفر راضیه لژیون پنجم

به نام قدرت مطلق الله
وقتی به دوران پیش از ورودم به کنگره۶۰ نگاه می‌کنم، درک می‌کنم که بزرگ‌ترین رنج خانواده ما، ندانستن بود. ما سال‌ها با اعتیاد، همچون هیولایی ناشناخته و ناشی از بی‌ارادگی، می‌جنگیدیم؛ درحالی‌که صورت‌مسئله برایمان کاملاً مجهول بود. ما به‌جای جست‌وجو برای درمان، مدام در پی یافتن مقصر بودیم. من، به‌عنوان یک همراه، همواره با بی‌صبری با همسرم برخورد می‌کردم و او نیز، باوجود تلاش برای تغییر، در مسیر درستی گام برنمی‌داشت. در واقع، این ناآگاهی باعث شده بود که خانه ما، به‌جای آنکه کانون آرامش باشد، به میدان جنگ تبدیل شود.

اما در کنگره‌۶۰، با تبیین مفهوم اعتیاد توسط جناب مهندس دژاکام، مسیر تغییر برایمان روشن شد. زمانی که دریافتم اعتیاد در حقیقت، جایگزینی مزمنِ مواد مخدر بیرونی به‌جای مخدرهای درونی (سیستم ایکس) است، دیدگاهم نسبت به همسرم و به کل این چالش تغییر کرد. این درک علمی، خشم و سرزنش را در من به صبر و همدلی تبدیل کرد. دریافتم که درمان، فرایندی زمان‌بر است که با داروی OT، آموزش و زمان به ثمر می‌نشیند.

امروز برای من، مفهوم «صورت‌مسئله اعتیاد» فراتر از یک بحث پزشکی، به یک الگوی زندگی تبدیل شده است. من آموخته‌ام که در مواجهه با سایر چالش‌های زندگی، از جنگیدن‌های بی‌ثمر دست بکشم. یاد گرفته‌ام که به‌جای هیاهو، ابتدا باید بایستم و از خود بپرسم: «صورت‌مسئله چیست؟ ریشه اصلی این گره کجاست؟» یاد گرفته‌ام که تا زمانی که ریشه را شناسایی نکنم، تلاش‌های من تنها به خستگی و بی‌نتیجه بودن می‌انجامد. اکنون در مواجهه با سختی‌ها تلاش می‌کنم که مانند مسیر درمان، صبور باشم. دوربین را بر خودم متمرکز کنم و به‌جای تلاش برای تغییر دنیا و اطرافیان، بر اصلاح ریشه‌های درونی خود تمرکز نمایم.

خدا را سپاسگزارم که با این آموزه‌ها، مسیر حل مسئله را بر من آشکار کرد. امیدوارم همگی بتوانیم با این نگاه عمیق، نه‌تنها در مسیر درمان، بلکه در تمام ابعاد زندگی، به آرامش واقعی دست یابیم.

همسفر فرحناز لژیون هشتم

برداشتی که من از این دستور جلسه داشتم، این بود که اعتیاد روی سیستم ایکس بدن تأثیر می‌گذارد. آقای مهندس با زحماتی که کشیدند و تحقیقاتی که انجام دادند، متوجه شدند که اعتیاد روی چه قسمت‌هایی از بدن تأثیر می‌گذارد و چه خرابی‌هایی به بار می‌آورد؛ از جمله جسم، روان و جهان‌بینی. ایشان با تحقیقاتی که انجام دادند، چگونگی درمان آن را نیز پیدا کردند.

در ابتدا، پله‌های درمان ۱۵ روزه بود که بعدها به پله‌های ۲۱ روزه تبدیل شد و داروی درمان، اوپیوم تینکچر یا همان شربت تریاک است. با روش DST، بعدها مشخص شد که این روش نه‌تنها در درمان اعتیاد، بلکه در بیماری‌های دیگری مانند سرطان، صرع، ام‌اس و بیماری‌های دیگر نیز می‌تواند مؤثر باشد. در مورد این موضوعات نیز مقاله‌هایی نوشته شد که موردتوجه پزشکان قرار گرفت.

کنگره‌۶۰ با روش DST، نظم را به انسان‌ها آموخت. بسیاری از مشکلات و بیماری‌ها در جسم انسان می‌تواند حاصل بی‌نظمی و بی‌برنامگی باشد و روش DST، برنامه و نظم را به زندگی می‌دهد. در پایان، از استاد بزرگوارمان، آقای مهندس دژاکام، تشکر می‌کنم و از راهنمای خوبم بابت آموزش‌های مفیدشان سپاسگزارم.

همسفر بهار لژیون نهم

به نظر من، برای حل هر مسئله‌ای، در ابتدا باید صورت‌مسئله را به‌درستی بشناسیم. در مورد اعتیاد هم اگر فقط به مصرف مواد توجه کنیم، ممکن است بخش‌های اصلی این مسئله را نبینیم. در کنگره‌۶۰ یاد می‌گیریم که اعتیاد فقط یک مشکل رفتاری یا کمبود اراده نیست، بلکه مصرف مواد به‌مرور روی جسم و روان انسان تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود سیستم‌های طبیعی بدن از تعادل خارج شوند؛ بنابراین، با قطع ناگهانی مواد، لزوماً مشکل به طور کامل حل نمی‌شود و جسم و روان به زمان و یک روش درست برای بازسازی و رسیدن به تعادل نیاز دارند.

به همین دلیل، شناخت صورت‌مسئله اعتیاد اهمیت زیادی دارد. وقتی مسئله را درست بشناسیم، دیگر فقط به دنبال ترک‌کردن نیستیم، بلکه به دنبال درمان و رسیدن به تعادل هستیم. من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین چیزهایی که از این دستور جلسه یاد می‌گیریم، این است که برای حل هر مشکلی، اول باید آن را درست بشناسیم؛ چون وقتی صورت‌مسئله روشن شود، پیداکردن راه‌حل هم آسان‌تر خواهد شد.

ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان