صورت مسئله اعتیاد
اگر صورت مسئلهی چیزی را که فکر میکنیم قابل حل است، نفهمیم، نمیتوانیم آن مسئله را حل کنیم.
از نظر "WHO" یا سازمان بهداشت جهانی، اعتیاد، وابستگی دارویی و مسمومیت مزمن است؛ یعنی مواد مخدر از نظر آن سازمان سم محسوب میشود. این نوع نگاه به مواد مخدر باعث شده است جهانی در درد و بیماری باقی بماند. بهطور مثال، اگر یک مار انسان را نیش بزند، کافی است سم مار را از بدن خارج کنیم؛ به این شکل، شخص از مرگ نجات پیدا میکند.
بر اساس این منطق، وقتی ما مواد مخدر را از بدن خارج کردیم و شخص مثلاً در سه روز آینده دیگر مواد مصرف نکرد و با آزمایش مشخص شد که در ادرار او مواد مخدر وجود ندارد، بنابراین بر اساس این شواهد میگویند که این شخص دیگر معتاد نیست. به همین شکل، بهسادگی از مسئله میگذرند.
در جایی دیگر، کلاً صورت مسئله را پاک میکردند؛ به این شکل که معتادان را به دریا میریختند یا به یک جزیرهی دورافتاده تبعید میکردند تا جامعه را از وجود آنها پاک کنند که این هم نوعی برخورد با مسئله بود.
در جایی دیگر، مسئله را به این شکل میبینند که بهطور کلی اصلاً چیزی وجود ندارد که بخواهیم آن را حل کنیم؛ یعنی همهی اعتیادها تلقینات ذهنی است و میشود صرفاً با پاکسازی ذهن بر آنها غلبه نمود. اینگونه نیز اصل موضوع، که جسم و درمان جسمی است، نادیده گرفته میشود.
ولی از نظر کنگره ۶۰، بیماری اعتیاد یک بیماری سهوجهی است که هم جسم و روان و حتی جهانبینی را درگیر میکند. از دیدگاه کنگره ۶۰، اعتیاد فقط مربوط به مصرف مواد مخدر در آن زمان خاص نیست، بلکه به این صورت است که به علت مصرف مداوم مواد، تخریب در سیستمهای جسمی و روانی فرد ایجاد شده است که به علت جایگزینی مزمن مواد افیونی بیرونی به جای مواد شبهافیونی درونی، شخص مجبور به مصرف همیشگی مواد مخدر گردیده است.
بنابراین، درمان میبایست بهصورت تدریجی و همزمان روی جسم، روان و جهانبینی انجام پذیرد. کنگره ۶۰ این فرایند را در قالب روش "DST" (دی.اس.تی) و داروی "OT" (اوپیوم تینکچر) اصلاح جهانبینی انجام میدهد که نتایج شگفتانگیزی در درمان اعتیاد به دست آورده و توسط آزمایشهای جانوری و انسانی به اثبات رسیده است.
با تشکر .
نویسنده مطلب: مسافرپوریا، راهنمای لژیون دوم
تنظیم و ارسال: مسافر معین
مسافران و همسفران آقا، نمایندگی پروین اعتصامیِ اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
162