تعبیر یک همسفر از پیام کتاب

بازی در آگاهی، درست زندگی کردن است.

یکی از همسفران نمایندگی صالحی برداشتی زیبا و با احساس و البته از روی تفکر از پیام «من آب می‌آورم » کتاب «60 درجه زیر صفر» آقای مهندس دژاکام، درمانگر مسئله اعیتاد، نوشته است که خواندنی و قابل تامل است. در ادامه این پیام و این برداشت را با هم می‌خوانیم، باشد که راهگشای دیگر همسفران مسیر درمان اعتیاد باشد.

من آب می‌آورم

تو آنقدر بنوش که سیراب شوی

اما نه زیر آب

من بلندم، به بلندای قله‌های که نتوان تسخیر نمود

اما تو بر بام من، مسلح بیا تا عظمت را ببینی

من می‌رویانم

 آنقدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فرا گیرد

اما تو از میان سبزه‌ها، نور را بیاب

و بر بال آن بنشین و به سوی من پرواز کن

تا آنچه به باورت نمی‌گنجد، ببینی

تو می‌توانی همه آنچه که هست را با نیروی عقل خویش

تبدیل به بهترین کنی

و به سوی نقطه‌ای بیائی که آغاز نمودی.

من آب می‌آورم تو آنقدر بنوش که سیراب شوی  اما نه زیر آب

من فکر می‌کنم منظور از آب همان نعمت‌های خداوند بزرگ است که در اختیار ما قرار گرفته است و ما می‌توانیم از همه این نعمت‌های به طور احسنت استفاده کنیم؛ البته به اندازه ظرفیتمان نه بیش از آن.

من بلندم، به بلندای قله‌های که نتوان تسخیر نمود اما تو بر بام من، مسلح بیا تا عظمت را ببینی.

خدا بزرگ است، آنقدر بزرگ که نمی‌توان به آن نفوذ کرد؛ «منظور از بزرگ یعنی دارنده تمام صفات خوب» با این همه بزرگی باز هم به من می‌گویند بنده من تو هم می‌توانی، بیا، تو می‌توانی مثل من باشی؛ فقط باید پا در بازی آگاهی‌ها قرار دهی، آن وقت وارد بازی می‌شوی که خودت در حیرت و عظمت و زیبایی آن می‌مانی و هر قدم که جلو می‌آیی مجذوب‌تر می‌شوی.

من می‌رویانم آنقدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فرا گیرد اما تو از میان سبزه ها، نور را بیاب  و بر بال آن بنشین و به سوی من پرواز کن تا آنچه به باورت نمی‌گنجد، ببینی

بنده من در این بازی، موانع بسیاری بر سر راهت قرار دادم یا وجود دارد اما تو باید از آنها به بهترین شکل و با موفقیت عبور کنی تا به من برسی. وقتی پا در بازی نهادی نگذار مانعی جلوی پیشرفت را بگیرد. وقتی به من رسیدی چیزها را با چشمان دلت خواهی دید که باورش کار هر کس نیست. ممکن است هر کسی باور نکند اما تو می‌توانی.

تو می‌توانی همه آنچه که هست را با نیروی عقل خویش به بهترین تبدیل کنی و به سوی نقطه‌ای بیائی که آغاز نمودی.

در این بازی می‌توانی از این مانع‌های به ظاهر سخت و طاقت فرسا با تفکر و اندیشه درست عبور کرده و با تبدیل این راه به یک تونل یا پلی برای ورود به مرحله جدید استفاده کنی و در انتها به پایان بازی که همان نقطه شروع دوباره است، برسی. 

پس بیندیش و و با تفکردرست به راه حقیقت برسی.

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها.

نویسنده :همسفر فاطمه