گروه خانواده - شناخت صورت مسئله اعتیاد اولین خشت بنای درمان

همسفر مریم درباره صورت مسأله اعتیاد نوشت: وقتی از صورت‌مسئله اعتیاد صحبت می‌کنیم، یعنی از اولین آجر و اولین خشت بنای علمی کنگره ۶۰ صحبت می‌کنیم، کنگره ۶۰ برای بیان کامل موضوع اعتیاد، تعریف اعتیاد و چگونگی آن، بنای عظیمی را ساخته است به‌گونه‌ای که اعتیاد دیگر یک موضوع ساده و در حاشیه نیست، بلکه اعتیاد، خود یک علم و رشته تخصصی است و جالب‌تر اینکه برای کامل شدن علوم اعتیاد، بایستی کلیه علوم و رشته‌ها به کمک آن بیایند. به‌عبارت‌دیگر، برای درک کامل موضوع بیماری اعتیاد و چگونگی درمان اعتیاد، به‌تمامی رشته‌های علمی، به‌نوعی احساس نیاز می‌شود.

صورت مسئله چیست؟
صورت مسئله یعنی بیان دقیق و شفاف مشکل یا پرسشی که باید حل شود. به زبان ساده، وقتی می‌خواهیم یک مسئله را حل کنیم (در ریاضی، علوم، یا حتی در زندگی روزمره)، اول باید بدانیم دقیقاً مشکل چیست. آن چیزی که نوشته یا گفته می‌شود تا مشکل را روشن کند، همان صورت مسئله است. اعتیاد سال‌ها حل نشد برای اینکه صورت‌مسئله مشخص نشده بود وعلت این بود که اعتیاد را خیلی پیچیده کرده بودند. در صورتی که اگر چارچوب، توضیح دقیق مشکل شفاف و مشخص نشود، امکان دستیابی به راه حل درست نیز مسدود می‌شود.

کشف صورت مسئله اعتیاد در کنگره ۶۰
کنگره ۶۰ اعتقاد دارد که؛ اعتیاد بیماری است که در سه بخش مهم و کلیدی به انسان آسیب می‌زند. بخش اول جسم (فیزیولوژی) انسان است. وقتی فردی به مدت 10 ماه یک ماده مخدر همچون تریاک، هروئین، شیشه و مواد دیگر مصرف می‌کند. به مرور این مواد بیرونی جایگزین مواد شبه‌افیونی و نوروترانسمیترهای طبیعی بدن (مثل اندورفین، دوپامین، سروتونین) می‌شود، در نتیجه بدن تنظیم طبیعی‌ خود را از دست می‌دهد تا جایی که حتی برای کارهای عادی هم محتاج مواد بیرونی می‌شود.

بخش دوم؛روان فرد است. کنگره ۶۰ روان را «تجلی نفس در قالب جهان‌بینی و یا خلق و خویی آرام» تعریف می کند.بدین معنا که افکار، احساسات، خلق‌وخو و تصمیم‌گیری‌ها روان یک انسان را تشکیل می دهند. وقتی جسم به‌هم بریزد، روان هم به‌ هم می‌ریزد و فرد دچاراضطراب، افسردگی، پرخاشگری وسایرچالش‌های روانی می شود.

جهان بینی بخش سوم صورت مسألۀ اعتیاد است.« جهان‌بینی یعنی نوع نگاه و برداشت فرد از زندگی، هستی و خودش.» مصرف مواد باعث می‌شود جهان‌بینی فرد تخریب شود. مثلا فرد  به‌جای امیدبه ناامیدی، عشق به  نفرت، حرکت به سکون را تجربه می کند. بر همین اساس صورت‌مسئله اعتیاد این چنین تعریف می شود؛ «اعتیاد یک بیماری جسمی، روانی و جهان‌بینی است که در آن مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد طبیعی درونی بدن می‌شوند و برای درمان، باید هر سه بخش (جسم، روان، جهان‌بینی) بازسازی شوند.

پیامدهای بی‌توجهی به صورت مسألۀ
کنگره ۶۰ تأکید می‌کند که اگر این صورت‌مسئله درست فهمیده نشود، درمان هم به خطا می‌رود. به همین دلیل فقط درمان جسم جواب نمی‌دهد چون روان و جهان‌بینی ترمیم نشده اند.به همان نسبت فقط مشاوره روانی جواب نمی‌دهد. چون جسم هنوز نیازمند مواد است. افراد مصرف کننده بارها به بی ارادگی از سوی خود، خانواده، دوستان و جامعه متهم میشوند در حالی که از کار افتادن سیستم شبه افیونی بدن ربطی به اراده فردی ندارد. به همین دلیل است که درمان اعتیاد به چیزی بیش از اراده نیاز دارد و آن بازسازی سیستم‌های تخریب شدۀ بدن است.

تفاوت روش درمان اعتیاد در کنگره ۶۰
سازمان بهداشت جهانی در به روزترین راهنمای 2026 خود یکی از اصلی ترین روش های درمان اعتیاد به مواد افیونی را درمان نگهدارنده با داروهای اگونیست اپیوئیدی که عمدتا متادون و بوپرنورفین خوراکی عنوان کرده است در صورتی که روش درمان اعتیاد در کنگرۀ ۶۰ کاملا متفاوت و خاص است. روش DST   (Dezhakam Step Time) ، یک روش تدریجی و پله‌ای است که کنگره از آن برای درمان کامل اعتیاد استفاده می‌کند. یعنی مصرف کننده مواد مخدر که از آن تحت عنوان مسافر نام برده می شود طبق برنامه ریزی دقیق فردی که خود نیز با همین روش درمان شده، در مدت زمان 10تا 11 ماه، دوز مصرف موادش رو کاهش و در نهایت مصرف هرگونه ماده مخدر بیرونی را قطع می‌کند. چون اعتیاد یک تخریب تدریجی بوده، پس درمان آن نیز باید تدریجی باشد.

پارادوکس شربت تریاک‌
Opium Tincture یا همان شربت تریاک دارویی است که عملکرد مخرب خود را در  کنگره ۶۰ کنار میگذارد و چهره یاری رسان خود را به مسافران در حال درمان کنگره نشان می‌دهد.  چرا؟ چون شربت تریاک همه آلکالوئیدهای موردنیاز بدن (مثل مرفین، کدئین و غیره) را در خودش دارد. این دارو تحت نظر راهنما و در دوزهای دقیق به رهجو داده می‌شود. رهجویان خواستار درمان نیز با تبعیت از فرمان راهنما، طی مدت ۱۰ تا ۱۱ ماه بدن خود را طبق روش DST بازسازی می کنند و سرانجام وجود خود را از تاریکی اعتیاد رها می‌کنند.
همزمان با بازسازی جسم، روان یعنی فکر و احساس نیز با کمک آموزش های جهان بینی (کتاب، جزوات، سی‌دی‌ها، مشارکت‌ها) و تغییر دید فرد نسبت به زندگی درمان شکل عمیق تری پیدا می کند. فردی که مسیر درمان را کامل طی می‌کند، دیگر نه تنها بدن فرد دیگر نیازی به مواد مخدر بیرونی ندارد بلکه از روان متعادل تری برخوردار می شودو با تغییر نگرش خودش به هستی، به زندگی خود معنایی متفاوت می دهد تا جایی که مشتاق می شود تا افراد بیشتری در مسیر درمان اعتیادشان به سوی کنگره هدایت شوند.

منابع :
-سخنان مهندس حسین دژاکام
-سخنان دکتر امین دژاکام
-سخنان دیده بان علی خدامی
-سایت کنگره ۶۰

نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سهیلا دبیر سایت
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج