وقتی مشکل یا مسئلهای در زندگی انسان بهوجود میآید، درد و رنج آن ابتدا در جسم و بهدنبال آن در روان انسان پدیدار میشود؛ اما سختتر و دردناکتر از خود مشکل، زمانی است که آن مشکل بتواند انسان را درون خود حل کند، بهگونهای که مبدأ، مقصد و هدفش را گم کرده، بلاتکلیف بماند و احساس گمشدن تا مرز نابودی یک انسان پیش برود؛ درست مانند فردیکه به اعتیاد دچار میشود.
تجربه شخصی من، احساس حقارت، خودکمبینی و اسارت بود؛ احساساتی که در درونم رخنه کرده بودند و از حس مسافرم به من منتقل میشدند. این احساسات، من را از آرزوهایم دور میکردند و سختتر از همه این بود که نمیدانستم میزان این آسیب چهقدر میباشد و از کجا آغاز شده است؛ اما در این میان، بزرگمردی پا به عرصه جهان علم گذاشت، مردی که خود نیز رنجهای بسیاری از این تخریب را تجربه کرده بود، رنجی که سالها جهان را به بیراهه کشانده بود و بهدلیل نبود شناخت و آگاهی راستین از اعتیاد، بشریت را بهسوی تباهی سوق میداد.
آقای مهندس دژاکام تجربهای را به بشریت آموختند که نجات انسان در گرو شناخت و بهکارگیری آن علم بود؛ سندی محکم و بدون نقص برای رهایی انسان از تاریکیهای جسم و جان.
آقای مهندس سنگبنای معمای بزرگ را بنا نهادند؛ معمایی که جوابش همان صورتمسئله اعتیاد بود و در کنار آن، متد DST که این پیروزی را کامل کرد؛ درواقع، همین دو حرکت، کنگره۶۰ را از دیگر NGOهای جهان متمایز ساخت. در صورتمسئله اعتیاد ثابت شد که اعتیاد ژنتیکی، مسمومیت، وابستگی دارویی، ماندگار و حلنشدنی نیست؛ بلکه مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد مخدر درونی و طبیعی بدن انسان شده و تعادل جسم، افکار و احساسات انسان را تحتتأثیر قرار داده است و در این شرایط، مواد مصنوعی بر جسم و روان انسان فرمانروایی میکند.
کنگره۶۰ برای درمان کامل اعتیاد نه صرفاً ترک آن، راهی درست و سنجیده را پیش روی انسان قرار داد. این جایگزینی را با روش درست، داروی مناسب، مقدار مشخص، زمان تعیینشده و نظم و انضباطی که در مصرف داروی OT وجود داشت معکوس کرد. در کنار این متد، آنچه اهمیت بسیاری دارد، آموزشهای کنگره، تغییر جهانبینی و مثلث درمان است؛ عواملی که باید همزمان و به موازات یکدیگر رشد کنند تا درون و بیرون انسان با تزکیه و پالایش از ضدارزشها دور شده و آرامش و احساس خوب جایگزین نابسامانیها شود؛ پس صورتمسئله اعتیاد، پیدایش راهحل مسئله و آموزش مهارت حلکردن آن میباشد و جواب سؤالات سردرگمی که طی قرنها در مورد اعتیاد مطرح میشد که چرا فرد هرچه تلاش میکند به رهایی نمیرسد!
درنهایت مجهولات پیدرپی به یک راه ختم شده و نقشهای برای رسیدن به تعادل و آرامش پدیدار میشود. ما اکنون با اطمینان کامل میتوانیم بگوییم که مدت زمان درمان اعتیاد ۱۰ الی ۱۱ماه میباشد و طعم شیرین یک زندگی سالم و همراه با لذت در این روش است. در اینجا بر خود لازم میدانم که از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان به پاس تمام زحمات و تلاشهای ارزشمندشان صمیمانه قدردانی کنم. امیدوارم آیندگان نیز با یاری خداوند در این مسیر قرار گیرند و زندگی سرشار از عشق، آرامش و آگاهی را تجربه کنند.
نویسنده: همسفر امالبنین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون اول)
ویرایش: رابط خبری لژیون اول راهنما همسفر سمیه
ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
135