صورت‌مسئله اعتیاد

بهترین روش درمان بیماری اعتیاد بر مبنای صورت‌مسئله‌ اعتیاد می‌باشد. صورت‌مسئله‌ اعتیاد باعث گردید جهان از گمراهی خارج شود، تمام قفل‌ها باز، اولین و آخرین راه درمان اعتیاد مشخص شود. با مطرح کردن صورت‌مسئله‌ اعتیاد افرادی که اهل تفکر و مطالعه بودند به حقیقت درمان‌اعتیاد آگاه شدند. هیچ شخصی جهت بیهودگی موادمخدر مصرف نمی‌کند. تصور نکنیم که تعدادی انسان کم‌استعداد و کم‌عقل به مصرف موادمخدر روی می‌آورند. در هر قشری این مسئله امکان دارد؛ زیرا موادمخدر ماده زورافزایی‌‌کننده، قوی و جادویی است. مشکلاتی که موادمخدر کم می‌کند، هیچ ماده دیگری نمی‌تواند حل کند، البته این امر در کوتاه‌ مدت صورت می‌گیرد.

اوایل مصرف، مواد‌مخدر باعث می‌شود که انرژی ذخیره شده در بدن شخص استفاده شود تا جایی‌ که شخص مصرف‌کننده باور دارد که مواد به او انرژی می‌دهد، غافل از این‌که مواد‌مخدر روی سیستم عصبی شخص تأثیر گذاشته است و از انرژی درونی خود استفاده می‌شود. موادمخدر برای شخص مصرف‌کننده در ابتدا جذابیت دارد؛ زیرا همه‌چیز به او می‌دهد؛ اما به مرور زمان همه‌چیز را از او می‌گیرد. مواد مخدر، الکل و حشیش از سد خونی مغز که همان مویرگ‌های خون‌رسان به مغز هستند، عبور کرده و جایگزین دوپامین، آدرنالین و اندورفین شده، باعث تخریب در شخص مصرف‌کننده می‌شود و این جایگزینی باید کم‌کم درست شود. اشخاصی که به درمان واقعی می‌رسند، اگر در گذشته مصرف‌کننده هروئین بوده‌اند؛ باید بتوانند در یک انبار هروئین شب تا صبح بمانند بدون این‌که وسوسه شوند.

هر نوع اعتیاد از دیدگاه کنگره۶۰ قابل درمان است، البته باید از راه درست و منطقی خود باشد. کنگره۶۰ اعتقاد دارد در کنار بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی شخص مصرف‌کننده مواد‌مخدر باید تغییر نماید. صورت‌مسئله‌ اعتیاد مقاله‌ای است که توسط مهندس دژاکام در اولین کنگره سراسری پزشکی راهکارهای اعتیاد در سال ۱۳۷۸ نوشته و پذیرفته شده‌است. در این مقاله صورت‌مسئله‌ اعتیاد فقط در مقوله جسم و فیزیولوژی انسان، در دو بخش تحت عنوان عکس‌العمل‌های آشکار و پنهان به‌طور خلاصه بررسی شده‌است. اگر درمان یک مصرف‌کننده را در مقوله جسم ۱۰۰ درصد در نظر بگیریم، این مرحله از درمان حدود کمتر از ۵ درصد درمان و بهبودی کامل را حمل می‌کند. هر مصرف‌کننده سابقه‌دار بارها این مرحله را طی نموده است و به دلیل این‌که معالجه نشده است، در اثر عدم تعادل جسم، بعد از گذشت مدتی دوباره به اعتیاد خود بازگشت کرده است.

برای درمان و معالجه شخص مصرف‌کننده باید سه پارامتر را مورد توجه قرار دهیم. این سه پارامتر باید هم‌زمان و به موازات هم جلو بروند و چنان‌که یکی از پارامترها ناقص باشد، مشکل شخص حل نخواهد شد و درمان حاصل نمی‌گردد. این سه مؤلفه شامل جسم، روان و جهان‌بینی هستند. اگر فردی در جهان‌بینی خود به پوچی رسیده باشد، چنان‌که مشکل جسم و روان او حل بشود، باز هم به طرف اعتیاد کشیده خواهد شد. در جامعه هنوز اعتیاد جزء بیماری‌ها محسوب نمی‌شود و از آن تحت عنوان اختلال یاد می‌شود. به همین دلیل آسیب‌شناسی نشده‌ است و از آن فقط در حوزه تحقیقات توصیفی کار شده‌است. پایین‌ترین سطح تحقیقات مانند درصد افراد مصرف‌کننده، سن شروع اعتیاد و ... است. ان‌شاءالله به زودی با تأسیس دانشگاه اعتیاد از سوی کنگره۶۰ و آسیب‌شناسی این مشکل دیگر یک اختلال نباشد و به‌عنوان یک بیماری تحت درمان کامل قرار بگیرد.

نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دوم)
رابط‌ خبری: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی چرمهین