اعتیاد؛ تخریب وآسیب بر روی جسم ،روان و جهان‌بینی می گذارد

مقدمه.

یکی از مفاهیم مهم در کنگره ۶۰، شناخت صحیح «صورت مسئله اعتیاد» است. منظور از صورت مسئله، شناخت دقیق مشکل پیش از پیدا کردن راه‌حل است؛ زیرا تا زمانی که مشکل به‌درستی شناخته نشود، نمی‌توان انتظار داشت که درمان مناسبی برای آن پیدا شود.

از نگاه کنگره ۶۰، اعتیاد تنها یک مسئله رفتاری یا یک وابستگی ذهنی نیست، بلکه در اثر مصرف مداوم مواد مخدر، جسم، روان و جهان‌بینی فرد دچار آسیب و تغییر می‌شود. به همین دلیل، درمان نیز باید به‌صورت تدریجی و همه‌جانبه انجام شود.

اعتیاد؛ آسیب در جسم، روان و جهان‌بینی

مصرف مداوم مواد مخدر باعث می‌شود سیستم‌های طبیعی بدن، به‌ویژه سیستم تولید و تنظیم مواد شیمیایی و شبه‌افیونی، دچار اختلال شوند. در نتیجه، زمانی که فرد مصرف مواد را به‌طور ناگهانی قطع می‌کند، با علائم جسمی و روانی مختلفی روبه‌رو می‌شود.

بنابراین در نگاه کنگره ۶۰، ترک ناگهانی به‌تنهایی راه‌حل کامل اعتیاد نیست؛ بلکه لازم است جسم فرد فرصت بازسازی و به تعادل رسیدن پیدا کند.

از طرف دیگر، اعتیاد فقط جسم را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. افکار، احساسات، رفتار و نگرش فرد نیز در طول دوران مصرف تغییر می‌کند. به همین دلیل، بازسازی روان و جهان‌بینی نیز بخش مهمی از مسیر درمان است.

صورت مسئله؛ شناخت علت و پیدا کردن راه‌حل

کنگره ۶۰ بر این باور است که برای حل اعتیاد باید ابتدا علت و مکانیسم آن را شناخت. فردی که تنها با قطع مصرف روبه‌رو می‌شود، ممکن است پس از مدتی دوباره به مصرف بازگردد؛ زیرا هنوز جسم، روان و نگرش او به تعادل نرسیده است.

در روش کنگره ۶۰، درمان به‌صورت تدریجی انجام می‌شود و فرد در طول این مسیر با آموزش، حضور در جلسات و کمک راهنما، شناخت بیشتری نسبت به اعتیاد و رفتارهای خود پیدا می‌کند.

درمان تدریجی و بازسازی جسم و روان

یکی از اصول مهم روش کنگره ۶۰، کاهش تدریجی و برنامه‌ریزی‌شده مصرف در طول زمان مشخص است. در این مسیر، داروی درمانی مناسب طبق روش کنگره و با نظارت انجام می‌شود تا سیستم جسم فرصت بازسازی داشته باشد.

همزمان با درمان جسم، فرد در جلسات آموزشی شرکت می‌کند و با آموزش‌های مربوط به جهان‌بینی، تلاش می‌کند نگرش و رفتار خود را نیز اصلاح کند.در واقع، درمان در این دیدگاه تنها به «قطع مصرف» محدود نمی‌شود؛ بلکه هدف، رسیدن به تعادل و بازسازی فرد در ابعاد مختلف است.

نقش آموزش و مسئولیت‌پذیری

آموزش یکی از پایه‌های مهم در مسیر درمان کنگره ۶۰ است. فرد با شناخت بیشتر نسبت به اعتیاد، می‌تواند رفتارها و افکار خود را بهتر بشناسد و مسئولیت بیشتری در مسیر درمان بر عهده بگیرد.

در این مسیر، خانواده و راهنما نیز نقش مهمی دارند و فرد تنها با مشکل خود روبه‌رو نیست. حضور در جمع و استفاده از تجربه افرادی که این مسیر را طی کرده‌اند، می‌تواند به ادامه مسیر درمان کمک کند.

نتیجه‌گیری

در نگاه کنگره ۶۰، شناخت صحیح صورت مسئله اعتیاد، مقدمه پیدا کردن راه‌حل مناسب است. اعتیاد مسئله‌ای چندبعدی است که جسم، روان و جهان‌بینی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به همین دلیل، درمان آن نیز نیازمند یک روش تدریجی و همه‌جانبه است.

هدف نهایی، تنها قطع مصرف مواد نیست؛ بلکه بازسازی جسم، آرامش روان و رسیدن به تعادل و زندگی سالم است. به همین دلیل، در کنگره ۶۰ آموزش، درمان تدریجی و تغییر نگرش در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا فرد بتواند مسیر بهبودی را با آگاهی و مسئولیت‌پذیری طی کند.

نویسنده:همسفر ام البنین(ش)رهجوی راهنما همسفر  ام‌البنین (لژیون تغذیه)
رابط خبری :راهنما همسفر ام البنین (لژیون تغذیه)
ارسال:همسفر زهرا(خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان