گروه خانواده _ شناخت درست صورت مسئله اعتیاد

اگر بخواهیم صورت مسئله اعتیاد را بشناسیم، لازم است پاسخ سه سؤال اساسی را بدانیم؛ اول اینکه اعتیاد چیست؟ دوم اینکه اعتیاد چرا اتفاق می‌افتد؟ و سوم اینکه اعتیاد چگونه درمان می‌شود؟

وقتی بتوانیم به این سه سؤال پاسخ درست بدهیم، می‌توانیم بیماری اعتیاد را به‌خوبی درمان کنیم. کنگره ۶۰ اولین مؤسسه علمی است که در مسیر درمان اعتیاد بسیار موفق بوده است و به‌گونه‌ای عمل کرده است که امروزه افراد و خانواده‌های زیادی توانسته‌اند با طی کردن مسیر درمان کنگره ۶۰، از دام این آتش ویرانگر و خانمان‌برانداز نجات پیدا کنند.

در کنگره ۶۰، اعتیاد یک بیماری است و اعتیاد به جایگزین شدن مواد مخدر بیرونی به جای مواد شبه‌افیونی درونی بدن گفته می‌شود. وقتی فرد از مواد مخدر استفاده کند، بدنش به مواد مخدر بیرونی محتاج می‌شود و اجبار به مصرف پیدا می‌کند؛ یعنی در صورت مصرف نکردن، علائم خماری و دردهای شدید ماهیچه‌ای، سیم‌کشی پاها، بیرون‌روی، آبریزش بینی، بی‌خوابی، افسردگی و… در بدنش نمایان می‌شود. این عوامل آن‌قدر شدید است که فرد مجبور می‌شود مجدداً مواد مخدر را استفاده نماید. حتی اگر مایل نباشد، دیگر در این مرحله مجبور است و نمی‌تواند که استفاده نکند. در این حالت می‌گوییم که فرد معتاد شده است.

در بدن انسان سیستمی وجود دارد به نام «سیستم ایکس» یا «سیستم شبه‌افیونی» که عبارت است از مجموعه ناقل‌های عصبی یا نوروترانسمیترها، هورمون‌های درون‌ریز و برون‌ریز و مدیاتورهای بیوشیمیایی دیگر که آن‌ها بر یکدیگر و بر سایر اعضا و جوارح بدن تأثیر متقابل دارند.

مادامی که این سیستم به‌درستی و سلامت کار کند، بدن انسان از نظر جسمی و روانی سالم است و با سرخوشی، شادابی و توانمندی به زندگی ادامه می‌دهد و انسان از بدن و روان سالمی برخوردار است.

اما زمانی که به هر دلیلی این سیستم درست کار نکند یا تخریب شود، فرد اصطلاحاً دچار خماری می‌شود و اگر به خماری خود توسط مواد مخدر بیرونی پاسخ دهد، بیماری اعتیاد به وجود می‌آید.

بنابراین اعتیاد به این دلیل اتفاق می‌افتد که سیستم شبه‌افیونی درون بدن یا سیستم ایکس خراب شده و چون خود فرد و خانواده و اطرافیانش آگاه نیستند و علمش را ندارند، فرد به‌جای اینکه فرایند احیا و بازسازی آن را در پیش بگیرد، به استفاده از مواد مخدر بیرونی روی آورده و فرایند جایگزینی را رقم می‌زند. در نتیجه، به‌طور کلی سیستم ایکس بدن که تولیدکننده بوده است از کار افتاده و فرد به مصرف‌کننده مواد مخدر تبدیل می‌شود.

تا قبل از اینکه جناب مهندس حسین دژاکام این مسیر را کشف کنند، بیماری اعتیاد درمان نداشت و افراد با اینکه از انواع روش‌های بی‌فرجام ترک استفاده می‌کردند، اما دوباره مجبور بودند که به مواد برگردند.

زیرا مثل این می‌ماند که به انسانی بگویند غذا نخور. شاید بتواند یک روز تا چند روز غذا نخورد یا مثلاً روزه‌داری کند، اما در نهایت اینکه هرگز غذا نخورد غیرممکن است. مواد مخدر بیرونی هم برای فرد مبتلا شده حکم غذا را دارد و چه‌بسا استفاده نکردن از آن سبب مرگش نیز بشود یا اینکه خماری مداوم تا پایان عمر داشته باشد که موجب بیماری‌های جسمی و روانی بسیاری می‌شود.

اما زمانی که جناب مهندس دژاکام این مسیر را کشف کردند، دیگر افراد بعد از درمان نیازی به اینکه به سمت مواد مخدر برگردند ندارند؛ زیرا سیستم شبه‌افیونی که در درون بدن انسان هست، طی فرایند ۱۰ ماهه و طبق پروتکل DST و به روش تدریجی و با کمک داروی OT و آموزش‌های جهان‌بینی بازسازی می‌شود و فرد دیگر نیازی به مواد مخدر بیرونی ندارد؛ مثل کسی که وقتی غذا خورده و سیر است، دیگر میل به غذا ندارد، زیرا سیر است.

من هم مثل همه، تا قبل از اینکه صورت مسئله اعتیاد را بشناسم، فکر می‌کردم معتاد آدمی است بی‌غیرت و لاابالی و لذت‌جو و…؛ ولی وقتی وارد کنگره ۶۰ شده و همسفر نامیده شدم و آموزش گرفتم و صورت مسئله اعتیاد را به‌درستی شناختم، متوجه شدم که مسافر عزیز من که عضوی از خانواده من است، دچار بیماری اعتیاد شده و لازم است که در کنار هم بایستیم و بیماری را درمان کنیم.

به‌جای اینکه در خانه خشم و قهر و دعوا را دامن بزنم، همت گماردم و به کنگره ۶۰ آمدم و آموزش گرفتم و مشارکت در درمان مسافر عزیزم را شروع کردم.

خدا را شکر، شکر، شکر برای آگاه شدن و شناخت درست صورت مسئله بیماری اعتیاد و روش درست درمانش.

نویسنده:ایجنت همسفر فائزه
ویرایش، ویراستاری و ارسال: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر یگانه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی قشم