علم کلید دانش و معرفت است؛ انسان با استفاده از معرفتی که به دست می آورد، در واقع به کلید دست پیدا کرده و باید دانست که با این کلید چه دری را باز کنیم؛ زیرا بعضی درها باید تا فرارسیدن زمان خاص خود بسته بمانند، فردی که معرفت دارد، میداند باید کلید را در جای مناسب خود استفاده کند و درهایی را باز کند که در جهت تکامل حیات انسان باشد. اگر انسان از کلیدی که به دست میآورد درمورد خودش استفاده کند، میتواند به نتیجهای که میخواهد دست پیدا کند. نکته بعد اینکه آموزش جهانبینی باید به گونهای باشد که افراد را به یکدیگر نزدیک کند، چراکه جهانبینی یک علم است، اگر انسان آن را به درستی استفاده نکند، باعث به بیراهه رفتن او میشود؛ برای مثال: اگر فردی منیت دارد ما باید در کنار او بخشش را تمرین کنیم تا به فرد فرصت دهیم که بتواند مسیر خود را را پیدا کند. همه انسانها بر این باورند، کاری که انجام میدهند، حقیقی است؛ اما حقیقت چیز دیگری است. زیرا خیلی از آنها هر عمل یا موضوعی که مطابق خواستههای شخصی آنها میباشد را حقیقت میدانند و برای آن لباسی میدوزند تا همه چیز را با آن لباس بسنجند. وظیفه ما این است که از علم و دانش خود در مکان و زمان مناسب استفاده کنیم تا موجب پیشرفت شود.
منبع: سیدی حقیقت (امین)
نویسنده: همسفر تکتم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
41