وظیفه رهجو این است که راهنما را رب و استاد خود بداند و از او فرمانبرداری کند

در کنگره۶۰ واژهای مختلفی همچون همسفر، رهجو، راهنما، مرزبان و... شنیده می‌شود و هر کدام از این واژه‌ها متعلق به هر کسی که باشد، وظیفه و مسئولیت مخصوص به خود را دارد و تعیین‌کننده جایگاه آن فرد است. مثلاً واژه راهنما به کسی گفته می‌شود که شال نارنجی دارد و مسئولیت راهنمایی کردن و نشان دادن راه به رهجوهای خود را عهده‌دار است. واژه مرزبان به کسی تعلق دارد که شال زرد دارد و مسئولیت رعایت و حفظ قوانین کنگره۶۰ و همچنین مراقبت از مرزهایی اجرایی کنگره است. واژه رهجو نیز همین‌طور است؛ به هر کسی تعلق بگیرد مسؤلیت آن شخص مشخص می‌شود. کلمه رهجو یعنی جوینده راه؛ یعنی شخص یک مشکلی دارد و برای حل آن دنبال راه‌ درست می‌گردد.

در بدو ورود به کنگره، مشکل یک رهجو اعتیاد است و برای پیدا کردن راه حل، وارد کنگره شده است. رهجو بعد از مشاوره نزد راهنمای تازه‌واردین، برای خود یک راهنما انتخاب می‌کند و برای درمان از او کمک می‌گیرد؛ چون فقط راهنما است که قبلاً این راه را طی کرده، با تمام پستی و بلندی‌های راه آشنایی دارد و می‌تواند به رهجو کمک کند. وظیفه رهجو این است که راهنما را رب و استاد خود بداند و از او فرمانبرداری کند. راهنما با صبر، عشق، محبت و علمی که در وجودش است، راه را به آرامی به رهجو نشان می دهد و چشم‌انداز‌ها و راهکارهایی برای رهجو ترسیم و تشریح می‌کند. هر چقدر فرمانبرداری رهجو بیشتر باشد، بهتر به هدف خود که حل صورت مسئله اعتیاد است می‌رسد. من در کنگره۶۰ آموختم که شاید همه بتوانند به مقصد برسند؛ ولی با شرایط مناسب رسیدن مهم است.

منبع: سی‌دی وظایف رهجو
نویسنده: همسفر غزاله هجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابن‌سینا