گاهی پشت هر مسئولیت، قصهای از عشق، تعهد و انسانهای ایستاده است که بی هیاهو قدم در مسیری گذاشتهاند تا چراغی را روشن نگه دارند، امروز گفتوگویی داریم با عزیزانی که مرزبانی، نگهبانی و دبیری را تنها یک عنوان یا وظیفه نمیدانند؛ بلکه آن را فرصتی برای خدمت، همراهی و ادای مسئولیتی ارزشمند میبینند، سپاسگزاری میکنیم از اینکه فرصت ارزشمند خود را در اختیار ما قرار دادهاند.
خواهش میکنم در ابتدا خودتان را معرفی کنید و در مورد مسئولیت یا جایگاه خدمتی که در سایت دارید، مختصری توضیح بدهید؟
مرزبان خبری:
سلام دوستان زینب هستم همسفر، مرزبان خبری نمایندگی سیرجان، در مورد مسئولیتی که دارم بهعنوان مرزبان خبری؛ باید کارگاه آموزش خصوصی را بارگذاری کنم و این کار باید بدون عیب و نقص باشد، بدون اینکه از صحبتهای استاد چیزی کم یا زیاد شده باشد؛ آنها را من با دقت تمام بارگذاری میکنم و باید روی سایت نظارت داشته باشم، مطالبی که روی سایت میروند از نظر نگارشی، ایرادی نداشته باشند، در اولین فرصت خودم مطالعه میکنم و چنانچه ایراد داشت، به نگهبان یا دبیر سایت اطلاع بدهم که مطلب را درست کنند، مطالب باید در چارچوب قوانین کنگره۶۰ باشد، افراد زیادی از آنها بازدید می کنند و مورد استفاده قرار میگیرد عکسهای ورزشی، جلسات هماهنگی راهنمایان و راهنمایان تازهواردین، جلسات لژیون سردار و جشنهایی مثل جشن ایجنت و مرزبان را باید در گروههایی که عضو هستیم ارسال کنیم.
نگهبان سایت:
سلام دوستان آرزو هستم همسفر، افتخار این را داشتهام که خدمت پر از آموزش و عشق نگهبان سایت دوره قبل را انجام بدهم.
دبیر سایت:
سلام دوستان مریم یک همسفر هستم، حضور من در این جایگاه، بخشی از مسیر آموزش و خدمت من در کنگره است، بهعنوان دبیر سایت، مسئولیت دارم که با دقت و عشق، مطالب و گزارشهای آموزشی را بازبینی و منتشر کنم تا پیام کنگره که همان پیام رهایی و حالخوش است، به گوش همگان برسد، کار من در سایت تنها تایپ یا ویرایش کلمات نیست، بلکه تلاشی است برای انعکاس آنچه در طول سفر بهعنوان یک همسفر یاد گرفتهام؛ یعنی تمرین معرفت، عدالت و عملسالم، من سعی میکنم در نوشتارها، سادگی و صداقت را حفظ کنم تا خواننده همان حسی را دریافت کند که ما در جلسات تجربه میکنیم، خدمت در سایت برای من فرصتی است تا با یادگیری هر روزه، گامی کوچک در جهت آگاهی خودم و دیگران بردارم و این مسیر خدمت، یکی از ارکان مهم تعادل در زندگی من شده است.
در ابتدای مسیر چه تصویری از این خدمت داشتید، امروز نگاهتان چه تفاوتی کرده است؟
همسفر زینب:
من در ابتدا فکر می کردم، مسئولیت بسیار سنگینی است و خیلی نگران بودم که نتوانم این خدمت را به درستی انجام بدهم، گرچه واقعاً مسئولیت سنگینی میباشد؛ اما خدا را شکر با کمک ایجنت همسفر وجیهه توانستم از پس این خدمت برآیم و در ادامه، وقتی بیشتر با این خدمت آشنا شدم، خیلی برای من جذاب بود، این کار نیاز به حساسیت و دقت زیادی دارد و در عینحال، سرشار از آموزش هم است، باید بدون عیب و نقص و بدون کم و کاستی باشد.
همسفر آرزو:
ابتدا شروع خدمت نگهبانی سایت از مسئولیتی که بهعهده گرفته بودم، هیجان و یک حس ترس ناآشنا داشتم، از اینکه با وجود مشغله کاریام آیا میتوانم در انجام این خدمت به درستی عمل کنم؛ اما تقریباً در اواخر خدمتم با خود میگفتم ای کاش قرار نبود این خدمت پر از درس، آگاهی و زیبا برای من تمام بشود و ادامهدار بود.
همسفر مریم:
ابتدا خدمت در سایت نگاه من تنها به کلمات بود، فکر میکردم دبیر سایت بودن، یعنی تایپ و ویرایش متنها و نظم دادن به اخبار شعبه، تصور میکردم این صرفاً یک کار است که باید به دقت انجام شود تا گزارشها دیده شوند؛ اما امروز نگاه متفاوتی دارم فهمیدم سایت، پل ارتباطی نور است، امروز میدانم که پشت هر کلمهای که منتشر میکنم، انسانی منتظر کورسویی از امید است تا مسیر رهایی را پیدا کند، این خدمت خاموش برای من تمرین صبر دقت و گوش سپردن به صدای دردمندان است، امروز متوجه شدم که دبیر سایت بودن، یعنی امید تازه در دل یک همسفر روشن کند، خدمت در سایت نه فقط برای دیده شدن کنگره؛ بلکه برای ساختن دنیا درون خودم است.
فکر میکنید کسی که در فضای مجازی کنگره۶۰ فعالیت و خدمت میکند، بیشتر از همه بایدمراقب چه چیزی باشد؟ کلمات، برداشت مخاطب، علائم نگارشی یا…
همسفر زینب:
در این مورد باید بگم که در مرحله اول باید امانتدار باشد و قوانین را رعایت کند، در ضمن مطلبی را که میخواهد روی سایت بگذارد، باید از نظر املایی، نگارش و جمله بندی بدون عیب و نقص باشد تا مخاطبی که آن را میبیند بتواند از آن الگو بگیرد؛ چون مطالبی که در سایت بارگزاری میشود، به عملکرد کنگره و آن نمایندگی برمیگردد؛ همچنین باعث مطرح شدن هرچه بیشتر آن نمایندگی میشود.
همسفر آرزو:
قطعاً تمامی مواردی که شما فرمودید مهم هستند؛ ولی از نظر من در مرحله اول برداشت مخاطب از کلمات و جملات خیلی مهم است، اینکه جمله معنایش را مستقیماً بیان کند هیچ ابهامی نداشته باشد و ذهن مخاطب را از مطلب دور نکند؛ اما در کنار این بیان شیوا و رسا، رعایت علائم نگارشی هم نقش بهسزایی را در رساندن مفهوم و معنای جمله ایفا میکند.
همسفر مریم:
به نظر من خدمتگزارانی که بهعنوان نگهبان، دبیر یا مرزبان خبری در فضای مجازی فعالیت میکنند، قبل از هر چیز باید مراقب مهربانی کلماتشان باشند، بزرگترین مراقبت، سادگی است، من نباید کلمات پیچیده یا سنگین به کار ببرم، کسی که در فضای مجازی به دنبال کنگره۶۰ است، خسته و ناامید و به دنبال یک پناهگاه میگردد، پس ما باید طوری بنویسیم که آنها حس کنند درب یک خانه امن به رویشان باز شده است، باید مراقب باشیم که خدمت ما ابزاری برای خودنمایی نباشد، باید خودمان را حذف کنیم تا فقط پیام رهایی کنگره دیده شود، کلمات ما باید آرامبخش باشد هر بار که میخواهم متنی منتشر کنیم، باید از خودمان بپرسم آیا این نوشته به کسی که در تاریکی است، امید میدهد یا نه؟
اگر قرار باشد یک نفر برای اولین بار وارد سایت کنگره۶۰ شود، دوست دارید آن فرد چه قسمتی را ببیند؟ آیا برای خودتان هم این قیمت بیشترین تأثیر را داشته؟
همسفر زینب:
من جشن تولدها را خیلی دوست دارم؛ چون وقتی کسی میآید کنگره درمان میشود و به رهایی میرسد، تولد یکسال رهاییاش را جشن میگیرد، این نشان میدهد که کنگره چقدر در درمان اعتیاد موفق بوده است، درمان قطعی اعتیاد را میرساند، با این تولدها میتوانیم پیام کنگره را به دیگران هم منتقل کنیم تا عزیزان که خواهان درمان هستند، بیایند و درمان شوند در ادامه به دیگران کمک کنند تا افراد زیادی به درمان برسند، برای من تولدها بسیار بسیار زیبا و قشنگ است.
همسفر آرزو:
دوست دارم دلنوشتههایی که پر از احساسات بیاننشدنی همسفران هستند را بخوانند، دلنوشتهای که همسفر پس از تحمل سختی و تاریکیها اکنون که در حال سفر یا پس از رهایی است و به روشنایی و حال خوش رسیده با هزاران دلدل کردن، عوض کردن جملات و اشک ریختن نوشته و برای خودم هم دلنوشتههای همسفران همیشه تأثیرگذار بوده است.
همسفر مریم:
دوست دارم آن فرد مستقیم به بخش دلنوشتهها هدایت شود، این قسمت برای من از هر جای دیگری تأثیرگذارتر بود، کسی که برای اولین بار به سایت میآید، پر از ترس و سؤال است، خواندن تجربه کسانی که قبلاً مثل او بودند و حالا به رهایی رسیدند، بهترین چیزی است که میتواند به او امید بدهد، من خودم هم با خواندن همین دلنوشتهها بود که باور کردم اینجا میشود تغییر کرد، وقتی تجربههای واقعی و حسهای خوب دیگران را میخواندم، فهمیدم من هم میتوانم به رهایی برسم، دلنوشتهها فقط نوشته نیستند، سند زنده رهاییاند و برای تازهوارد، بهترین دلیل برای ماندن و حرکت کردن هستند.
در پایان تشکر صمیمانه دارم از تمام اعضاء سایت نمایندگی سیرجان که وقت ارزشمند خودشان را در اختیار من قرار دادند تا از تجربههای آنها در سایت آموزش بگیریم.
طراح سؤال و مصاحبهکننده: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
290