باید چراغ چنین مکانی روشن بماند

هفتمین جلسه از دوره چهارم لژیون سردار همسفران آقا، نمایندگی شادآباد؛ به استادی راهنما مسافر اسماعیل، نگهبانی همسفر اردلان و به دبیری راهنما همسفر علی، با دستور جلسه «وادی هفتم و تأثیر آن روی من» پنجشنبه مورخ 26 شهریورماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که قسمت شد دوباره در لژیون سردار حضور داشته باشم. واقعاً لژیون سردار جایگاهی است که هر کسی قسمت حضور در آن را پیدا نمی‌کند و مطمئناً عزیزانی که امروز اینجا هستند، مورد لطف و عنایت استاد عزیزمان، جناب مهندس، قرار گرفته‌اند. یکی از دستورجلساتی که به‌خوبی با لژیون سردار ارتباط دارد، «رمز و راز حقیقت در دو چیز است: یافتن راه و آنچه برداشت می‌نامیم» است.
به نظر من، لژیون سردار در درجه اول به من راه بخشش را آموزش می‌دهد؛ اینکه چگونه ببخشم و در این مسیر حرکت کنم. برداشت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که در ضلع مادی نیز حضور پیدا کنم و آنچه را یاد گرفته‌ام، در عمل تجربه کنم. خیلی از خانواده‌ها امروز بیرون از این مکان، دنبال راهی هستند تا همسر، فرزند یا برادرشان از اعتیاد رهایی پیدا کند. خود من سال‌ها تصور می‌کردم راه درمان را پیدا کرده‌ام. حتی برای خودم برنامه ترک می‌نوشتم و مصرفم را کم می‌کردم، اما دوباره به نقطه اول برمی‌گشتم؛ چون هنوز راه واقعی را پیدا نکرده بودم.
خدا را شکر که امروز کنگره ۶۰ این راه را به ما نشان داده است. بنابراین باید چراغ چنین مکانی روشن بماند و روشن ماندن این چراغ فقط با حرف و شعار امکان‌پذیر نیست؛ باید در زمین بخشش، بازیگر باشیم. در کنگره قرار نیست به کسی گفته شود چه مبلغی ببخشد. ممکن است توان یک نفر ۵۰ هزار تومان باشد و توان دیگری یک میلیارد تومان. ارزش کار به رقم آن نیست؛ مهم این است که هرکس در حد توان خودش برای این مسیر قدم بردارد. مثل همان داستان معروف پرنده‌ای که هنگام آتش‌سوزی جنگل، با نوک کوچک خود قطره‌ای آب می‌آورد. به او گفتند این یک قطره چه تأثیری دارد؟ پاسخ این بود که وقتی از من بپرسند برای نجات جنگل چه کردی، می‌گویم تمام توانم را به کار گرفتم. در بخشش نیز همین است. شاید توان من محدود باشد، اما اگر تمام توان خود را به کار بگیرم، وظیفه‌ام را انجام داده‌ام.
بخشش فقط مربوط به پول نیست. انسان باید از وقت، خواب، انرژی و خیلی چیزهای دیگر هم ببخشد. حتی یک مصرف‌کننده وقتی وارد کنگره می‌شود، بخشی از وقت و انرژی خود را می‌بخشد تا به درمان برسد. در ابتدای کلام‌الله، خداوند خود را با صفت «رحمان و رحیم» معرفی می‌کند؛ یعنی بخشندگی و رحمت. بخشش یکی از اصولی است که همیشه وجود داشته و تغییر نکرده است.
گاهی ما نمی‌توانیم یک نفر را ببخشیم و نتیجه این است که خودمان دائماً با او درگیر می‌مانیم. بخشیدن شاید سخت باشد، اما یکی از گذرگاه‌های مهمی است که برای رسیدن به آرامش باید از آن عبور کنیم. حتی در مسائل مالی هم این موضوع برای ما یک آموزش بزرگ است. شاید در ابتدا بخشیدن پول برایمان بسیار سخت باشد، اما وقتی این کار را انجام می‌دهیم، در واقع داریم بازی بخشش را یاد می‌گیریم.
خیلی وقت‌ها در کنگره حرف‌های خوب را به‌راحتی می‌زنیم، اما هنگام عمل، نیروهای بازدارنده وارد می‌شوند. ممکن است در جشن گلریزان مبلغی را در ذهن خودمان مشخص کنیم، اما هنگام پرداخت، کمتر از آن را انجام دهیم. همین تجربه‌ها به ما آموزش می‌دهد که بخشش را از مرحله حرف به مرحله عمل برسانیم. اگر چنین مکانی وجود نداشت، بسیاری از خانواده‌ها شاید مجبور بودند سال‌ها با مشکلات اعتیاد دست‌وپنجه نرم کنند. امروز خدا را شکر می‌کنیم که چراغ کنگره روشن است و خانواده‌های زیادی در اینجا راه درمان و آرامش را پیدا می‌کنند.
شعبه شادآباد سال‌هاست محل خدمت و آموزش است و امروز این مکان بزرگ و زیبا، به خانواده‌های زیادی خدمت می‌کند. اما روشن ماندن این چراغ، فقط با سلام و صلوات امکان‌پذیر نیست. اینجا یک انجمن مردم‌نهاد است و باید روی پای خودش بایستد. هزینه‌هایی مثل برق، آب، نگهداری و سایر نیازهای شعبه، نیازمند مشارکت خود ماست. پس وظیفه من این است که در حد توان خودم در این مسیر حرکت کنم. باز هم تأکید می‌کنم که بحث، میزان و رقم بخشش نیست؛ مهم این است که هرکس توان خودش را به میدان بیاورد و در این بازی، سهم خودش را ایفا کند. امیدوارم حضور در لژیون سردار به همه ما کمک کند تا راه بخشش را بهتر بیاموزیم، آن را در زندگی به عمل تبدیل کنیم و در روشن ماندن چراغ کنگره سهیم باشیم.

تایپ: همسفر سجاد
بارگذاری: همسفر احسان
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد