استاد امین در سیدی معلم فرمودند: نیاز ما در دل دیگران است و نیاز دیگران در دل ماست، این جمله نکته بسیار زیبا و مهمی در خود میطلبد که بیانگر این شعر است، بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش زیک گوهرند، چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار. ما در کنگره۶۰ با این جمله و این شعر زندگی میکنیم. وقتی شیطان عصیان کرد و از بارگاه الهی بیرون رانده شد قسم خورد که انسان را همیشه از مسیر خودش منحرف کند؛ چون انسان دارای اختیار است و خواستههای نفسانی دارد و شیطان همیشه منتظر و در کمین است تا بتواند خواستههای نامعقول نفس را به نتیجه برساند . استاد امین فرمودند: انسان وقتی به خواسته قلبیاش میرسد در بهشت قرار میگیرد و لذت بینهایتی را تجربه میکند. یکی از سنتهای شیطان این است که، وعده بهترینها را میدهد ولی این وعده نه واقعیت دارد و نه تداوم. انسان با آزمایش شدن میتواند به جای قبلیاش؛ یعنی جایی که از آنجا انشعاب یافته برگردد. قرآن هم یکسری سنت و قوانین دارد که برای همه انسانها است که اگر از آنها پیروی کنند به قله رفیع انسانی صعود میکنند و اگر بر عکس عمل کنند و نقض فرمان کنند آن جا نقطه آغاز سقوط انسان است. نکته کلیدی این سیدی در این جمله ختم شد که اگر انسان بخواهد وارد تاریکی شود باید فرمان خدا را اجرا نکند، حد وسط هم ندارد و اگر این نقض فرمان تداوم پیدا کند سقوط او بیشتر و بیشتر میشود و در عمق تاریکی سقوط میکند.
انسانی که از تاریکی رنج میبرد چند ویژگی دارد: ۱_ نیروهای درونی او که باید تحت فرمان یا امرش باشند، دیگر تحت فرمان او نیستند. مثل نیروی خواب و نیروی فکر انسان که باید تحت امر یا فرمانش باشند؛ برای یک مصرفکننده، میزان در اختیار بودن نیروهایش به میزان فرو رفتن او در تاریکی اعتیاد بستگی دارد. میتواند از آنها استفاده کند. ۲_ در تاریکی، تمام نیروهایی که در اختیار انسان بودند و اکنون خارج شدهاند در مقابلش قرار میگیرند . در مقابل برای اینکه در بهشت باشی تمام نیروهایی که وجود دارد به کمک شما میآیند. برای اینکه انسان از تاریکی بیرون بیاید تنها شرط خارج شدن فرمانبرداری است. مانند رهجویی که به کنگره میآید و سفر خود را شروع میکند و فقط فرمانبردار راهنمای خود است و به راحتی سفر میکند و از تاریکیها نجات پیدا میکند. جمله کلیدی دیگر سیدی این است که از فرمان تا خودفرمانی خیلی فاصله است. انسان وقتی به نتیجه میرسد که از رب و معلم خود فرمانبرداری کند. ولی اگر با آگاهی ناچیز خود مسیر را ادامه بدهد در آن صورت هیچ وقت به نتیجه نمیرسد. کسی میتواند از تاریکی خارج شود که فرمانبردار باشد و از تجربه و دانش انسانهایی استفاده کند که در تاریکی بودهاند و این راه را رفتهاند و به نتیجه رسیدهاند و خود فرمانبردار بودند تا به فرماندهی رسیدند.
برای اینکه انسان از تاریکی خارج شود به تفکر، عشق و ایمان نیاز دارد، آن وقت از حمایت و پشتیبانی نیروی الهی هم برخوردار میشود. در آخر سیدی استاد امین میفرمایند: اگر انسان فرمانبردار نباشد اتصال بین رهجو و راهنما قطع میشود و رهجو در راه تنها میماند. چیزی که باعث میشود انسان علم را یاد بگیرد، وجود روح است. انسان اگر میخواهد فرمانده وجودی خود باشد باید علم داشته باشد و با کمک روح میتواند به نتیجه برسد. علم به معنی دانستن قوانین زندگی است. انسان برای خروج از تاریکی باید سلسلهمراتب را رعایت کند و همیشه تحت فرمان مربی یا معلم خود باشد.
منبع سیدی: معلم
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه.ش
رابط خبری: راهنما همسفر فاطمه
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر زهرا.ا رهجوی راهنما همسفر مهتاب نگهبان سایت
نمایندگی همسفران خمین
- تعداد بازدید از این مطلب :
83