از تاریکی به روشنایی با امید

یک روز خواهرم کنگره ۶۰ را برای درمان به ما معرفی کرد. به جرأت و با افتخار می‌گویم که از همان روز اولی که وارد کنگره شدم، حس عجیبی از آرامش را در وجودم احساس کردم؛ آرامشی که مدت‌ها دنبالش بودم.

همان روز، با تمام وجود و سرشار از امید، تصمیم گرفتم این مسیر را ادامه دهم و قدم‌به‌قدم در کنار مسافرم حرکت کنم. چیزی که از همان ابتدا توجه مرا به خود جلب کرد، حضور انسان‌هایی بود که بدون هیچ چشم‌داشتی و تنها با عشق و محبت، در کنار همنوعان خود قرار گرفته بودند و برای کمک به دیگران خدمت می‌کردند.

در وجودشان توکل، امید، عشق و تلاش بی‌وقفه موج می‌زد. دیدن این همه محبت و همدلی، انرژی و شادی خاصی به من می‌داد و به من یادآوری می‌کرد که حتی در سخت‌ترین شرایط هم می‌توان دوباره امیدوار شد و از تاریکی‌ها به سمت روشنایی حرکت کرد.

از همان ابتدای ورود به کنگره، آموزش‌های ناب آن را با جان و دل می‌شنیدم و انرژی خاصی می‌گرفتم؛ اما چون تازه‌وارد بودم، هنوز عمق بسیاری از مفاهیم و پیام‌های آموزش‌ها را به‌درستی درک نمی‌کردم. به مرور فهمیدم که شنیدن به‌تنهایی کافی نیست؛ باید آموزش را در زندگی به کار گرفت، تمرین کرد، تکرار کرد و در عمل به اجرا درآورد.

با سعی، تلاش و استمرار، کم‌کم مفاهیمی را که روزهای اول فقط می‌شنیدم، در زندگی خود لمس کردم و فهمیدم که تغییر واقعی از درون انسان آغاز می‌شود و با حرکت و عمل کردن به دست می‌آید. امروز باور دارم که سفر در کنگره فقط رسیدن به رهایی نیست؛ فرصتی است برای شناختن خود، پیدا کردن آرامش، بالا بردن آگاهی و یاد گرفتن درست زندگی کردن.

آموختم که ناامیدی پایان راه نیست و اگر انسان بخواهد، با آموزش، صبر، توکل و تلاش می‌تواند مسیر زندگی خود را تغییر دهد. امیدوارم بتوانیم در کنار مسافرم، قدم‌به‌قدم پله‌های ترقی را طی کنیم، پیام واقعی کنگره را با جان و دل بپذیریم و آن را در زندگی خود به اجرا درآوریم.

خداوند را شکر می‌کنم که لیاقت همسفر بودن را به من عطا کرد تا در این مسیر، معنای انسان بودن و انسانیت را بیشتر درک کنم و یاد بگیرم که خدمت به دیگران، محبت و یاری‌رساندن، خود یکی از زیباترین درس‌های زندگی است.

در پایان، از کمک‌راهنمای بزرگوارم که با آموزش‌های ارزشمند و محبت‌هایشان ما را در مسیر رسیدن به آرامش همراهی می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از بنیان‌گذار کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس دژاکام، و تمامی اعضای کنگره که با امید، عشق، تلاش و کوشش بی‌دریغ در مسیر خدمت به همنوعان قدم برمی‌دارند، کمال تشکر و قدردانی را دارم.

امیدوارم ما سفر اولی‌ها بتوانیم با توکل به خدا، استفاده از آموزش‌ها، صبر و تلاش و حرکت در مسیر درست، این سفر را به بهترین شکل پشت سر بگذاریم و روزی به رهایی و آرامش برسیم.

نویسنده:همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون پنجم)
دبیر سایت همسفران نمایندگی حکیم هیدجی