در سیدی قضاوت در جهانبینی، نیرو معادل حس عنوان شده است؛ اگر ما صفت و رفتاری را در فردی میبینیم و آن رفتار را دوست نداریم یا متنفر هستیم از آن صفت حتماً در وجود ما نیز هست؛ ولی ما هیچ وقت این را نمیپذیریم؛ چرا نمیپذیریم؟ چون آن رفتارها را نمیبینیم، آن رفتار و اندیشه در وجود ما نهفته است و برای اینکه آشکار بشود ممکن است سالها طول بکشد؛ مانند یک بذر که سالها طول میکشد تا سبز شود و میوه بدهد؛
میوه این بذر همان صفت و رفتاری است که ما از آن متنفر بودیم؛ وقتی ما آن رفتارها را در فردی نمیپسندیم چون در ما نیز وجود دارد؛ در اثر آن کینه، ممکن است با شخص وارد جنگ بشویم؛ این جنگ هیچ برندهای ندارد و هر دو طرف بازنده هستند. در کنگره۶۰ و جهانبینی به ما توصیه میشود که به هیچ وجه نباید وارد این جنگ شد؛ برای اینکه این احساس به وجود بیاید، تنها یک بستر کافی نیست؛
حتی اگر آن فرد خیلی قوی باشد و اگر ما هیچ عکسالعملی از خودمان نشان ندهیم هیچ اتفاقی نمیافتد؛ مثل بار الکتریکی که اگر یک تکه چوب نزدیک آن بگذاریم هیچ جاذبهای صورت نمیگیرد؛ ولی اگر ذرهای آهن در کنار چوب بگذاریم آن جاذبه به وجود میآید؛ در مورد مسئله اعتیاد نیز این موضوع صدق میکند؛ اگر شخص مصرفکننده در کنگره آموزشهای جهانبینی را دیده باشد، اگر یک دنیا مصرفکننده باشند آن فرد بیتفاوت رد میشود.
ما در جهانبینی یاد میگیریم وقتی رفتاری و صفاتی را میبینیم که دوست نداریم، باید بیتفاوت باشیم؛ با این کار محیط اطراف یا افرادی که نزدیک ما هستند دیگر برای ما آزار دهنده نیستند. هميشه این جمله که از هر چه بدت بیاید به سرت میآید برای من سؤال بود که مفهوم و ریشه آن چیست؟ متوجه شدم هر صفتی را که ما دوست نداریم در وجود ما هست و ممکن یک روز سبز بشود؛ پس با قضاوت نکردن و اهمیت ندادن میتوانیم آن صفات را حنثی و سرکوب کنیم.
منبع: سیدی قضاوت
نویسنده: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون بیستوششم)
رابط خبری: راهنما همسفر فرزانه (لژیون بیستوششم)
ویرایش و ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
208