راه، هدیه‌ی خداوند به قلب‌های بیدار

سلام دوستان، مسعود هستم مسافر، آخرین آنتی ایکس مصرفی  متادون، مدت سفر  9 ماه ، ورزش در کنگره شنا، راهنمای درمان  آقا مرتضی روحانی .

امروز می‌خواهیم درباره‌ی وادی هفتم صحبت کنیم؛ وادی «راه».
بارها شنیدیم که وادی هفتم می‌گوید:
رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه، و دیگری آنچه برداشت می‌نمائیم.
این در کنگره یعنی اول باید راه را پیدا کنیم، بعد مسیر را بپیماییم تا به حقیقت، که درمان و تعادل است، برسیم.
اما یک سؤال ساده: آیا پیدا کردن راه آسان است؟
من می‌خواهم تجربه‌ی شخصی خودم را برایتان بگویم.
من راه کنگره را پنج سال پیش توسط برادرم پیدا کردم. برادرم پنج سال پیش به درمان رسید.
اما من تا وارد کنگره شدم، پنج سال از عمرم به سرعت باد رفت.
پنج سال!!!
فقط برای پیدا کردن راهی که برادرم سال‌ها قبل پیدا کرده بود.
من سی سال تخریب در جسم، جان و جهانم داشتم.
و حداقل بیست و پنج سال به دنبال راه بودم.
راهی که شهر ویران وجود را آباد کند.
راه‌های زیادی رفتم، درهای زیادی را زدم، دردهای بسیاری کشیدم، اما هیچ فایده‌ای نداشتند؛ «راه درست نبود».
مشکل من نداشتن خواسته و تلاش نبود؛ مشکل این بود که راه درست و صراط مستقیم را پیدا نمی‌کردم.
وادی هفتم می‌گوید:
چه انسان‌های زیادی قربانی شدند فقط به این دلیل که راه را پیدا نکردند.
من هم یکی از آن‌ها بودم.
اراده داشتم، تلاش کردم، اما راه را نمی‌شناختم.
در هر لحظه از زندگی، ما در حال انتخاب راه هستیم.
حتی عکس‌العمل نشان ندادن هم خودش یک عکس‌العمل است.
وادی هفتم به ما می‌آموزد:
اول راه را پیدا کن، بعد با آگاهی و خرد، مسیر را طی کن.
زیرا حقیقت، در گروِ یافتن راه و پیمودن آن است.
و من امروز اینجا ایستاده‌ام، به عنوان کسی که ۲۵ سال دیر راه را پیدا کرد، تا بگویم:
راه، هدیه‌ی خداوند به قلب‌های بیدار است.
پس بیایید قلب‌هایمان را بیدار نگه داریم.
سپاس از وقتی که گذاشتید.

مرزبان خبری : مسافر احمد
تهیه و تنظیم : مسافر جلیل ل 18