همسفر سمیه:
«راه در جهان یکی است و آن راه راستی است»
خدا را شاکرم که با این مکان مقدس آشنا شدیم. خدا را شاکرم که مسافرم، با تمام شکستهایش در راه بهبودی، باز یا علی گفت و قدم در راهی گذاشت که بخواهد برای رویاهایش بجنگد؛ یک فرصت تازه برای تصمیم، حرکت و تغییر؛ و اولین قدم را از خود آغاز کرد.خوشبختم که سعادت حضور در کنگره ۶۰ را به واسطه مسافرم و همچنین افتخار همراهی با مسافرم را پیدا کردم.
قبل از اینکه وارد کنگره شوم، یک مرده متحرک شده بودم؛ با نقاب و لبخندهای تصنعی. حالم که ربط عجیبی به حال مسافرم دارد، با تغییرات فاحشی که در این مدت کوتاه، ۵۰ روزه، در مسافرم دیدم، خوب است و امیدوارم به آیندهای روشن؛ آیندهای که تماشاگر پرواز و اوج رهایی مسافرم باشم، روزی که ثمره این همه تلاش و صبوری را در کنار هم ببینیم، با توکل به خداوند.
امروز یاد گرفتهام که برای رسیدن به آن روز، باید صبر کنم و در مسیر آموزش و حرکت، قدمبهقدم پیش بروم. امیدوارم روزی برسد که نتیجه این صبر و حرکت را در رهایی و آرامش مسافرم ببینم.جا دارد از مهندس و تمام عزیزانی که در این راه خیر، به ملت و خانوادههای گرفتار یاری میرسانند، کمال تشکر و قدردانی را داشته باشم.
نجات یک فرد از تاریکی و بند اعتیاد و نابودی، نجات یک زندگی است.و دعای خیر بنده، یک مادر، همیشه بدرقه راه همه این عزیزان است. زبان قاصر است از بیان آنچه که این عزیزان انجام میدهند!
و در آخر، روی سخنم با تمامی عزیزانی است که عزیزی گرفتار در دام اعتیاد دارند.
«آشفتگیهای زندگیتان را به دست خداوند بسپارید و به او توکل کنید»
نويسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون ششم)
ویرایش : همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر ثريا نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
46