ابتدا استاد امین در مورد ماه رمضان بیان کردند؛ ماه رمضان تمرین خوبی است تا انسان نسبت به خودش شناخت پیدا کند و ببیند در چه وضعیتی قرار گرفته است؛
گاهی انسان توان انجام کاری را ندارد، اما میخواهد به خودش و دیگران ثابت کند که میتواند و این موضوع میتواند ریشه در کبر داشته باشد.
همچنین هر ترسی بازدارنده نیست؛ گاهی ترس به ما نشان میدهد که هنوز آمادگی یا توان انجام کاری را نداریم. یاد گرفتن یک علم یک چیز است و تفسیر درست آن چیز دیگری است. ما در کنگره۶۰ با مفاهیمی مانند: ترس، منیت، جهانبینی و ساختمان جسم آشنا میشویم، اما مهم این است که بتوانیم از این آموزشها درست استفاده کنیم.
دانش، کلید معرفت است؛ ما ممکن است کلید بسیاری از درها را داشته باشیم اما معرفت به ما میگوید کدام در را باز کنیم و کدام در را تا زمان مناسب بسته نگه داریم. اگر سالها آموزش ببینیم؛ ولی از دانش خود درست استفاده نکنیم همان دانش میتواند به ضدخودش تبدیل شود.
تمرین اصلی این است که کلیدی را که به دست آوردهایم ابتدا برای خودمان استفاده کنیم نه برای قضاوت و تحلیل دیگران. جهانبینی باید باعث نزدیک شدن انسانها به یکدیگر شود نه ایجاد فاصله بین آنها استفاده شود. اگر در دیگران منیت یا ضعفی میبینیم باید در کنار آن بخشش و فرصت دادن را هم داشته باشیم.
یکی از نکات مهم سیدی این است که نشانه استفاده درست از دانش، تغییر مثبت در خلقوخو و روان انسان است. اگر با به دست آوردن جایگاه یا مهارتی، دچار خودشیفتگی و برتریجویی شویم، یعنی کلید را گرفتهایم اما هنوز معرفت لازم برای استفاده از آن را پیدا نکردهایم. تداوم مسیر تکامل انسان به خلقوخوی او بستگی دارد.
حقیقت آن چیزی است که بوده، هست و خواهد بود و با قوانین هستی هماهنگ است؛ اما انسان گاهی حقیقت را چیزی میداند که به نفع خودش باشد. اگر خواستههای انسان معقول باشند، مشکلی ایجاد نمیشود؛ اما خواستههای نامعقول باعث میشوند انسان حقیقت را مطابق منافع خودش تعریف کند. پذیرفتن حقیقت همیشه آسان نیست؛ چون ممکن است با باورها و منافع ما در تضاد باشد و مجبور شویم بعضی باورهای قدیمی خود را زیر سؤال ببریم. در این مسیر باید بتوانیم از خواستههای نامعقول خود بگذریم.
اگر سالها آموزش ببینیم اما حاضر نباشیم در خودمان تغییر ایجاد کنیم، اتفاقی نخواهد افتاد همچنین خرافات و اطلاعات غلط، زمانی برای انسان پررنگ میشوند که بخواهد بدون تلاش به خواستههایش برسد.
در نهایت، انسان چیزی نیست جز آنچه تلاش میکند. پشتکار و استقامت از هوش مهمتر است، زیرا تزکیه و پالایش در سایه تلاش و سختکوشی اتفاق میافتد.
این سیدی برای من بسیار قابل لمس بود، چون در مسیر حضورم در کنگره۶۰ متوجه شدم گاهی دانستن یک مطلب با عمل کردن به آن فاصله زیادی دارد. در گذشته، وقتی آموزشی را یاد میگرفتم، ممکن بود بیشتر متوجه رفتار و اشکالات دیگران شوم و در ذهنم آنها را تحلیل کنم، اما کمتر به این فکر میکردم که همین آموزش را در مورد خودم به کار ببرم. به مرور فهمیدم اگر جهانبینی قرار است به من کمک کند، باید قبل از اینکه با آن دیگران را ببینم، با آن خودم را ببینم.
امروز وقتی در رفتار یا گفتار کسی چیزی میبینم که برایم خوشایند نیست، سعی میکنم قبل از قضاوت، به خودم برگردم و ببینم آیا من هم در جایی از زندگیام همان رفتار را داشتهام یا نه! برای من، این همان استفاده درست از کلید دانش است؛ اینکه آموزشها را وسیلهای برای تغییر خودم قرار بدهم، نه ابزاری برای قضاوت دیگران. شاید هنوز تا رسیدن به حقیقت فاصله داشته باشم، اما یاد گرفتهام که مسیر رسیدن به آن، از خودم شروع میشود.
منبع: سیدی حقیقت
نویسنده: همسفر اشرف رهجوی راهنما همسفر سلیمه (لژیون یکم)
رابط خبری: راهنمای تازهواردین همسفر مریم
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر فاطمه
همسفران نمایندگی رفسنجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
204