آزمون‌ها؛ کلید ارزیابی دانایی

من از سی‌دی عبور آموختم که همه ما  انسان‌ها در مسیر زندگی و رشدمان با چالش‌هایی مواجه می‌شویم و این سختی‌ها همیشه وجود دارند، فقط نوع این مسائل و مشکلات در طول زمان تغییر می‌یابند. مهم‌ترین مسئله در برخورد با مشکلات تفسیر ما از آن‌هاست و این تفسیر از سختی‌ها به میزان پختگی و دانایی ما آدم‌ها بستگی دارد. این‌جاست که نیروهای منفی وارد عمل می‌شوند و همیشه ته دل ما را خالی می‌کنند؛ ولی باید بدانیم که همیشه می‌توانیم اشتباهاتمان را جبران کنیم. چگونه؟ با آموزش‌های جهان بینی و یاد گرفتن قوانین زندگی. از نجواهای روح درونم و‌ القائات آن بهره ببرم و در جمع لژیون و کارگاه‌ها باشم و از مشارکت دوستان و صحبت‌های راهنمایم درس بگیرم، بدانم که به تنهایی و با سر خودم نمی‌توانم مسائل و مشکلاتم را حل کنم.

آموزش‌های جهان‌بینی کلیدهایی هستند که به دست من داده‌ شده‌اند تا بتوانم قفل‌های زندگی و قفل‌های درونم را با کمک آن‌ها باز کنم. جهان‌بینی در کنگره فقط نوشتن سی‌دی‌ها نیست، این کار ارزشمند است؛ ولی ارزشمندتر از آن، این است که این آموزش‌ها به دل و قلبم راه پیدا کند و بتوانم آن‌ها را زندگی کنم و مرتبه دانایی خودم را ارتقا دهم.

زمانی که مرتبه آگاهی و دانایی من می‌خواهد افزایش پیدا کند، باید ابتدا از آنچه در مرحله قبلی زندگیم آموخته‌ام آزمون بدهم و از آن‌ها عبور کنم تا بتوانم وارد مرحله بعدی از آگاهی شوم. جهنم‌ها و سختی‌های زندگی، همان آزمون دادن‌های روزهای خوشی و نعمت‌هایی هستند که به من داده شده بود. باید سختی بکشم، نقطه تحملم را بالا ببرم تا ظرف وجودیم بزرگ شود. چرا؟ چون اگر ظرفیت نعمت‌هایی که به من داده شده و آنچه برایم فراهم شده را نداشته باشم، همان نعمت‌ها باعث نابودی من خواهد شد.

تمام مصائب و سختی‌هایی که در مسیر زندگیم قرار می‌گیرد، خواسته خودم است؛ چون خواسته افزایش آگاهی و دانایی داشته‌ام و برای رسیدن به آن مرتبه از دانایی باید از گذرگاه‌ها و عقبه‌های سخت زندگی عبور کنم. عبور از این عقبه‌های سخت باعث‌ تغییر در فلز وجودی انسان می‌شود و برای اینکه فلز وجودی من تغییر کند باید خرد و متلاشی شوم و از نو ساخته شوم.

در این مسیر سخت نباید اسیر نیروی منفی شوم؛ چون نیروی منفی دائماً در گوش من نجوا می‌کند: «تو در این زندگی قربانی شدی، نابود شدی، از دست رفتی، عمرت تباه شده و هر چه تلاش کردی بی‌فایده بوده.» این آیه در قرآن مرا امیدوار می‌کند: «لَیْسَ لِلْاِنْسانِ اِلّا ما سَعیٰ» انسان هیچ چیز نیست جز سعی و تلاش خودش.

ای همسفر! رمز موفقیت تو در این است که در سخت‌ترین شرایط و تاریک‌ترین لحظات زندگیت دوام بیاوری. همه آن‌جاهایی که بقیه جا می‌زنند، تو بایست. همه روزهایی که بقیه ناامید می‌شوند، تو امیدوار باش. همه روزهایی که بقیه ایمانشان را از دست می‌دهند، تو با ایمان باش و از مشکلات زندگیت فرار نکن، اگر فرار نکنی تغییر ایجاد می‌کنی و اگر فرار کنی تکرار. تو در مسیر رسیدن به خواسته‌ات تلاش کن و در جهت آن حرکت کن و به نتیجه آن کار نداشته باش. به رحمت و حکمت خداوند ایمان داشته باش و بدان تلاشت در جایی از این جهان‌ها ذخیره شده و به فرمایش آقای مهندس: «هر کس که نداند، خداوند و رنج دست می‌داند.»

نویسنده: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
رابط خبری لژیون سردار: همسفر پروانه رهجوی راهنما همسفر بهار(لژیون یکم)
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی لویی پاستور