خداوند ما را دوست داشته

به‌نام قدرت مطلق الله
هشتمین جلسه از دوره هجدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی مرزبان محترم مسافر ابراهیم، نگهبانی مسافر علی‌مراد و دبیری مسافر ابوالفضل با دستور جلسه «وادی هفتم و تاثیر آن روی من» در تاریخ سه‌شنبه 24شهریورماه 1405 راس ساعت 17:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، ابراهیم هستم یک مسافر
اول از هر چیز شاکر خداوند هستم که یک بار دیگر اجازه داد در این جایگاه خدمت کنم و کنار شما آموزش بگیرم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، نگهبان جلسه و راهنمای خودم تشکر می‌کنم که این اجازه را به من دادند که استادی جلسه را بعهده بگیرم و در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
دستور جلسه در مورد وادی هفتم، رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم. به نظر من اکثر ما انسان‌ها هم راحت‌طلب هستیم و هم عجول. وقتی مشکلی برایمان پیش می‌آید یا مسئله‌ای را بخواهیم حل کنیم دنبال یک راهی می‌گردیم که هم راحت باشد و هم سریع جواب بدهد، به‌همین خاطر راه‌های زیادی را امتحان می‌کنیم. معمولا از راهی که می‌رویم جواب نمی‌گیریم چون بدون فکر و تعقل راه‌های متعددی را انتخاب می‌کنیم. با وجود این شرایط همین که غرق نمی‌شویم باز جای شکرش باقی است. در نهایت وقنی متوجه اصل مطلب می‌شویم که کلی از جوانی‌مان، عمر و سرمایه و انرژی‌مان را هدر داده‌ایم.

وادی هفتم انسان‌ها را به دو گروه تقسیم می‌کند انسان‌های خردمند و انسان‌های کم‌خرد انسان‌های کم‌خرد بدون اینکه چیزی را بسنجند حرف می‌زنند و بدون فکر کردن عمل می‌کنند، راه‌هایی را می‌روند و به جای اینکه مشکل‌شان حل شود برعکس زیادتر می‌شود. طرف می‌خواهد یک‌شبه ترک کند، تصمیم می‌گیرد که سم‌زدایی کند، داروهای گیاهی می‌خورد و مشکل روی مشکلش می‌آید. ولی آدم‌های خردمند وقتی می‌خواهند کاری را شروع کنند، می‌نشینند حساب و کتاب می‌کنند که آیا این راهی که می‌خواهند بروند درست است؟ به نتیجه می‌رسند؟ اگر به نتیجه نمی‌رسند راه‌های دیگر را انتخاب می‌کنند. از کسانی که مشورت می‌گیرند که آن راه را رفته باشند و تجربه کسب کرده باشند. به همین خاطر انسان‌های خردمند اکثرا موفق هستند و هیچ موقع بدون تفکر یا به قول خودمان بی گدار به آب نمی‌زنند.

در کنگره۶۰ کسانی که درمان شدند با یک حقیقت کار دارند و آن قدرت مطلق خداوند است. روش DST یک حقیقت آشکار است، چرا؟ چون از آغاز بوده و الان هست و بعد از این هم خواهدبود.
انسان در مسیر زندگی سردی و گرمی روزگار را می‌چشد، سختی‌ها را تجربه می‌کند و بارها پیش می‌آید که بر سر دوراهی قرار می‌گیرند و راهنما مسیر درست را نشان می‌دهد. اما این‌که چه برداشتی از این مسیر داشته باشیم، کاملاً به خود فرد بستگی دارد. 
اگر برداشت ما صحیح باشد، در مسیر می‌مانیم و به مقصد نزدیک می‌شویم؛ اما برداشت غلط، انسان را به حاشیه می‌برد و خودبه‌خود او را از مسیر خارج می‌کند.
من به لطف خدا این راه را طی کرده‌ام. چندی پیش در جمعی صحبت می‌کردم؛ جمعی که با برخی از آنان قبلاً هم‌مصرف بودم. از من پرسیدند در لحظه دریافت گل رهایی از آقای مهندس چه حسی داشتی؟ 
حسم عجیب و در عین حال عمیق بود. درمان اعتیاد یکی از سخت‌ترین گذرگاه‌های زندگی است؛ شاید سخت‌تر از بسیاری از مراحل دیگر. اگر کسی بتواند درمان اعتیاد را کامل کند، بسیاری از مشکلات زندگی‌اش نیز به‌تدریج حل می‌شود؛ در جواب آن سوال گفتم: می‌دانید چه حسی داشتم؟ شاید زمانی که رهایی گرفتم، حس من شبیه شاهزاده‌ای بود که تاج بر سر می‌گذارد. انگار همان لحظه تاجی بر سرم گذاشتم؛ چرا؟ برای اینکه می‌خواستم از آن پس، سری در میان سرها پیدا کنم. کسی که سال‌ها از پدر و مادر، از دوست و آشنا، از همه مخفی می‌کرد تا در گوشه‌ای مصرف کند؛ کسی که در خیابان نمی‌توانست سرش را بالا بگیرد؛ این حس واقعی من بود.
آموزش‌های کنگره۶۰ تأثیر عمیقی بر من گذاشت. از زمانی که وارد این مکان شدم، یاد گرفتم هیچ‌گاه بدون تفکر حتی یک کار کوچک انجام ندهم. یاد گرفتم در برخی موقعیت‌ها «نه» بگویم؛ تا بتوانم مشکلات زندگی را بدون آسیب و با آرامش حل کنم.
در پایان می‌خواهم نکته‌ای را بیان کنم: 
ما مصرف‌کنندگانی که امروز در کنگره۶۰ حضور داریم، شاید خوش‌شانس‌ترین مصرف‌کنندگان تاریخ باشیم. خداوند ما را دوست داشته که در زمانی گرفتار شدیم که راه درمان، راهنما و آموزش در اختیارمان قرار دارد. 

هیچ‌وقت نمی‌توانیم بگوییم بدشانس هستیم؛ ما بسیار خوش‌شانسیم. در گذشته روزی بود که بیرون از اینجا، فردی می‌گفت: «من دیگر جایم در سینه‌ قبرستان است، امیدی ندارم.» 
خود من هم زمانی چنین بودم؛ می‌گفتم: «ولش کن، تا زنده‌ام مجبورم مصرف می‌کنم.» 
اما امروز، خدا را سپاسگزارم که این مسیر را پیدا کردم و موفق شدم.
خودم را جزو خوش‌شانس‌ترین مصرف‌کنندگان می‌دانم.
از اینکه به سخنانم گوش دادید از همه شما متشکرم.

تایپ و ویرایش: مسافر محمدعلی،مسافر حامد، مسافر همایون، همسفر پیمان
عکس: مسافر ابوالفضل
تایید و ارسال: همسفر پیمان