آموزش، تجربه و تفکر در کنار یکدیگر قرار دارند

جلسه دهم از دوره سیزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی صالحی ۲، روز دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ با استادی راهنمای محترم مسافر سجاد، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر عباس، با دستور جلسه «وادی هفتم و تأثیر آن روی من»، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، سجاد هستم یک مسافر. در ابتدا خداوند را شکر می‌کنم که فرصت داد در این جایگاه قرار بگیرم و از همه شما آموزش بگیرم. از نگهبان محترم، مسافر حسین، دبیر جلسه، ایجنت و تمامی خدمتگزاران نمایندگی تشکر می‌کنم. همچنین از آقای مهندس، خانواده محترم ایشان و تمامی دیده‌بانان که برای برپا بودن این مجموعه زحمت می‌کشند، سپاسگزارم؛ چراکه به واسطه تلاش این عزیزان است که منِ سجاد با حال خراب وارد شعبه می‌شوم، آموزش می‌گیرم و به سمت حال خوب حرکت می‌کنم. از عزیزانی که این جایگاه را در اختیار ما قرار داده‌اند و همچنین از آقای کوروش و خانواده محترمشان که سال‌ها برای راه‌اندازی و توسعه شعب کنگره ۶۰ تلاش کرده‌اند، تشکر ویژه دارم. دستور جلسه امروز «وادی هفتم و تأثیر آن روی من» است؛ «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است: یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم.» در رابطه با این دستور جلسه مطالعه زیادی داشتم و سی‌دی‌های مختلفی را گوش کردم. در سی‌دی «سرداران» آقای مهندس تأکید می‌کنند که هنگام آموزش نباید سریع برداشت شخصی داشته باشیم، بلکه باید آموزش را دریافت کنیم و اجازه بدهیم آنچه لازم است، در زمان خودش در ذهن و تفکر ما شکل بگیرد.

قبل از ورود به کنگره ۶۰، بسیاری از ما در بیرون از کنگره به دنبال حقیقت و رسیدن به حال خوب بودیم. مواد مختلفی را تجربه کردیم؛ برای یک نفر تریاک بود، برای دیگری شیره، الکل یا ماده‌ای دیگر. تصور می‌کردیم با استفاده از آن ماده می‌توانیم حال خودمان را خوب کنیم، اما در ادامه همان چیزی که برای رسیدن به حال خوب انتخاب کرده بودیم، به مشکلی بزرگ تبدیل شد و برای رهایی از آن نیز راهی پیدا نمی‌کردیم. آقای مهندس فرمودند که هر چیزی رمزی دارد و برای رسیدن به درون آن باید رمز آن را پیدا کرد. ما سال‌ها به کمپ‌ها و کلینیک‌های مختلف رفتیم و روش‌های گوناگون را تجربه کردیم، اما به نتیجه مطلوب نرسیدیم؛ چون رمز و راز این مسئله را پیدا نکرده بودیم. آقای مهندس با تلاش و تحقیق فراوان، روش DST را برای درمان اعتیاد ارائه کردند و امروز ما نتیجه این روش را در بخش‌های مختلف می‌بینیم. اما فقط پیدا کردن راه کافی نیست و در ادامه وادی هفتم می‌گوید باید ببینیم از این راه چه برداشتی می‌کنیم. ممکن است فردی وارد کنگره شود، آموزش بگیرد و مدت زیادی در کنگره حضور داشته باشد، اما در نهایت رها نشود. سؤال اینجاست که چرا؟ همه ما از یک منبع آموزش می‌گیریم و آموزش‌های کنگره را دریافت می‌کنیم، اما تفاوت در عملکرد ماست. اگر من آموزش بگیرم ولی مطابق آن آموزش حرکت نکنم، طبیعتاً نتیجه‌ای هم حاصل نمی‌شود.

در مثلث دانایی، آموزش، تجربه و تفکر در کنار یکدیگر قرار دارند. ابتدا باید آموزش بگیرم، سپس آن آموزش را در زندگی تجربه کنم و در نهایت درباره نتیجه آن تفکر کنم. قبل از ورود به کنگره نیز تفکر می‌کردم، اما تفکرات من در مسیر درستی نبود. آموزش کنگره به من کمک کرد که جهت تفکر و حرکت خودم را تغییر بدهم. زمانی که آموزش را دریافت می‌کنم و در مسیر درست حرکت می‌کنم، تجربه‌ای به دست می‌آورم و بعد می‌توانم درباره نتیجه عملکرد خود تفکر کنم. اگر عملکردم درست باشد، نتیجه آن را در حال خوب خودم می‌بینم و اگر درست نباشد، باید دوباره به خودم و عملکردم نگاه کنم. در سی‌دی «ملک لامکان» نیز به این موضوع اشاره شده است که باید به سبزه‌ها توجه کنیم و در میان آن‌ها نور را پیدا کنیم. افرادی که در کنگره به رهایی رسیده‌اند، مانند همان سبزه‌هایی هستند که رشد کرده و تنومند شده‌اند. منِ سفر اولی باید به سفر دومی‌هایی که حال خوبی دارند نگاه کنم و از خودم بپرسم چرا حال او خوب است؟ چرا می‌تواند درست تصمیم بگیرد؟ چرا می‌تواند زندگی خود را مدیریت کند و چرا می‌تواند به فرد دیگری برای رهایی از اعتیاد کمک کند؟ پاسخ این سؤال‌ها در عملکرد اوست؛ در حرکتی است که انجام داده و آموزشی است که به آن عمل کرده است.

من خودم به این نتیجه رسیده‌ام که اگر مسئله‌ای را در درون خودم حل نکنم، نمی‌توانم آن را در رهجو یا فرد دیگری حل کنم. گاهی اوقات به‌واسطه علاقه‌ای که به راهنمای خود دارم، در مورد مسائل مختلف با ایشان مشورت می‌کنم، اما گاهی پاسخ این است که «برو و در خودت نگاه کن و جواب را پیدا کن.» پیدا کردن این نکات همیشه ساده نیست، اما همان‌طور که در پیام وادی هفتم آمده است، این کار هم سخت است و هم سهل.امیدوارم بتوانیم آموزش‌های کنگره را به‌درستی دریافت کنیم، در مسیر آن حرکت کنیم، تجربه کنیم و با تفکر و عملکرد صحیح، به نتایج مطلوب برسیم. در پایان از همه شما که با حضور و مشارکت خود به من اجازه دادید در این جایگاه آموزش بگیرم، تشکر می‌کنم.