پالایش حس

محبت پاداش پالایش است. وقتی ما ناخالصی‌ها و تاریکی‌های درونی خود را برطرف می‌کنیم، محبت خودبه‌خود در وجودمان جوانه می‌زند. ما لازم نیست به دنبال تولید محبت باشیم؛ کافی است موانعی را که جلوی جاری شدن آن را گرفته‌اند، برداریم. چشمه‌ی محبت در وجود همه‌ی انسان‌هاست و با برداشتن این موانع، خودبه‌خود جاری می‌شود.بزرگ‌ترین خطای فکری ما این است که فکر می‌کنیم باید به خودمان فشار بیاوریم تا مهربان باشیم؛ در حالی که محبت یک حس است و اگر ظرف وجودی، ذهن و روان ما پاک باشد، این حس به‌طور طبیعی در ما پدیدار می‌شود.

محبت کردن یک جریان انرژی است. وقتی به کسی محبت می‌کنیم، در واقع از انرژی درونی خودمان به او می‌دهیم. اگر وجود ما پر از حس‌های منفی باشد، انرژی‌مان تخلیه شده و چیزی برای هدیه دادن نداریم. بنابراین برای اینکه بتوانیم محبت کنیم، ابتدا باید احیا شویم. با آموزش گرفتن و پالایش حس‌های درونی‌مان، می‌توانیم به منبع انرژی متصل شویم و آن را به دیگران منتقل کنیم.محبت صرفاً یک احساس ساده نیست، بلکه زیر بنای هستی و پیونددهنده‌ی اجزای جهان معرفی شده است و در کنگره ۶۰، محبت به معنای گذشتن از خود و رسیدن به دیگری است.

وقتی محبت مسدود می‌شود یا مانعی بر سر راه آن قرار می‌گیرد، انسان دچار تنهایی، خشم و ناامیدی می‌شود. یکی از این موانع، منیت است. وقتی انسان دچار منیت می‌شود، فکر می‌کند جایگاهش بالاتر از دیگران است و حالت طلبکارانه پیدا می‌کند.یکی دیگر از موانع محبت، توقع است. محبت معامله نیست. ما معمولاً محبت می‌کنیم تا محبت بگیریم، اما عشق واقعی در گروِ انتظار نداشتن است. وقتی توقع را کنار می‌گذاریم، موانع محبت کمرنگ‌تر می‌شوند.

بسیاری از موانع محبت به دلیل نادانی ما به وجود می‌آیند. ممکن است فکر کنیم با تنبیه دیگران یا انتقام گرفتن حالمان خوب می‌شود، در حالی که این کارها فقط رنج ما را بیشتر می‌کند. با افزایش دانایی متوجه می‌شویم که هرچه بیشتر محبت کنیم، بیشتر بهره‌مند می‌شویم.محبت به معنی یکی شدن است. اگر فکر کنیم از دیگران جدا هستیم، موانع به وجود می‌آیند؛ اما اگر درک کنیم که همه‌ی ما از یک اجزا هستیم، محبت به‌طور طبیعی جاری می‌شود.موانع محبت در درون ماست، نه در بیرون. اگر کسی به من محبت نمی‌کند، شاید لازم باشد به درون خودم نگاه کنم و ببینم آیا منیت و قضاوت، ظرف وجودی مرا پر کرده و جایی برای ورود محبت باقی نگذاشته است.

بزرگ‌ترین نیروی هستی، پیوندها را شکل می‌دهد و اگر زندگی انسان را مانند یک سیستم در نظر بگیریم، محبت نیرویی است که اجزای خانواده، دوستان و جامعه را به هم متصل نگه می‌دارد. برای ادامه‌ی این جریان، باید بستری فراهم باشد و موانع آن برداشته شود.محبت کردن یک تصمیم ذهنی نیست که بگوییم «من از امروز تصمیم می‌گیرم مهربان باشم»؛ بلکه یک اتفاق حسی است. تا زمانی که سیستم حسی انسان آلوده باشد، این حس زیبا به‌درستی منتقل نمی‌شود.البته محبت نباید باعث شود که قدرت تشخیص عقل را از دست بدهیم. محبت واقعی محبتی است. که در آن حرمت‌ها حفظ شود.در پایان، برداشت من از سی‌دی «موانع محبت» این است که دیگران بد نیستند .که ما نمی‌توانیم به آن‌ها محبت کنیم؛ حقیقت این است که چون خودمان در تاریکی هستیم، محبت را در آن‌ها نمی‌بینیم. محبت، پالایش حس است، نه یک رفتار نمایشی.

منبع سی دی(موانع محبت 1)استاد امین
نویسنده :همسفر همسفر ربابه رهجوی راهنماهمسفر معصومه(لژیون ششم )
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنماهمسفر مریم(لژیون چهارم)
ارسال:راهنمای تازه واردین همسفر ثریا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی الوند قزوین