English Version
This Site Is Available In English

مسیر زندگی برای من مانند شاخه‌های یک درخت است

مسیر زندگی برای من مانند شاخه‌های یک درخت است

اولین جلسه از دوره هشتم، جلسات ماهانه لژیون سردار نمایندگی ابوریحان، با استادی پهلوان مسافر حمید، نگهبانی راهنمای محترم پهلوان مسافر محسن، دبیری پهلوان مسافر علی و خزانه داری پهلوان  مسافر رضا با دستور جلسه "وادی هفتم و تأثیر آن روی من" در روز دوشنبه 23 شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.


خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حمید هستم یک مسافر؛ درباره دستور جلسه؛ باید بگویم که کشف حقیقت بر دو رکن استوار است: یافتن راه و آنچه از آن برداشت می‌کنیم. اگر بخواهم از تجربه شخصی خود بگویم، متوجه شده‌ام که وقتی وارد مسیر کنگره شدم، در واقع راه برایم پیدا شد. در روزهای نخست، تنها قصد داشتم از بند اعتیاد رها شوم و بروم، اما هر چه در این مسیر پیش رفتم، دریافتم که حتی یک روز هم نمی‌توانم از آموزش‌های کنگره دور باشم. مسیر زندگی برای من مانند شاخه‌های یک درخت است؛ هر شاخه که جلو می‌رود، دو شاخه جدید می‌گشاید و این مسیر پیوسته ادامه دارد. کنگره همواره مسیر مستقیم و راه مقابله با ارزش‌های غلط را به من نشان داده است. تنها مکانی که در آن می‌توانم در آرامش، راه درست را انتخاب کنم، کنگره است و این آموزش‌های کنگره است که  آرامش را برای من میسر می‌کند.

برای داشتن زندگی خوب، موفقیت، ثبات مالی، آرامش و حتی بهبود ظاهر و اعتبار، باید در کنگره باقی بمانم. من شاهد تغییرات بزرگ در همین مسیر هستم؛ کسانی که از نظر جسمی سلامت یافتند، از نظر مالی به استقلال رسیدند و از نظر شخصیتی، از افرادی بی‌اعتبار به افرادی با عزت‌نفس و دانش بالا تبدیل شده اند. برداشت من این است که در کنگره باید فرمان‌بردار باشیم و چنان رفتار کنیم که اگر در تنهایی مرتکب اشتباهی شدیم، قلبمان دچار آشوب شود. این آشوبِ درونی، یعنی ما هنوز در مسیر هستیم و کنگره بلافاصله راه بازگشت را به ما نشان می‌دهد.فضیلت بخشش و حفظ انرژی یکی از بزرگ‌ترین آموزه‌هایی است که از کنگره آموخته‌ام و مسئله‌ بخشش بسیار به من کمک کرد.من بارها اعلام کرده‌ام که اگر لژیون سردار نبود، شاید امروز به جایگاه فعلی خود نمی‌رسیدم. بخشش به من آموخت که چگونه آدم‌ها، اتفاقات و حتی شرایط را ببخشم. پیش از این، اگر کسی اشتباهی می‌کرد، دچار درگیری و خشم می‌شدم و انرژی‌ خود را از دست می‌دادم. اما اکنون آموخته‌ام که با بخشیدن، نه تنها دیگران، بلکه خود من نیز آرامش و انرژی‌ام را حفظ می‌کنم. در گذشته، من گرایش به محاکمه کردن دیگران داشتم و با نگاهی سخت‌گیرانه قضاوت می‌کردم، اما اکنون با آغوش باز، نظرات و حتی انتقادات همسفرانم را می‌پذیرم. اگر کسی حرف منطقی بزند، با کمال میل می‌پذیرم. بخشش به من یاد داد که نباید اجازه داد حوادث کوچک، آرامش درونی ما را به هم بزند.کنگره به ما می‌آموزد  چگونه زندگی کنیم که هم خودمان شاد باشیم و هم دیگران در کنار ما شادی کنند.از این که به صحبت های من توجه نمودین از شما سپاسگزارم.

تهیه شده در گروه سایت شعبه ابوریحان

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...