آموزش و خدمت در کنگره ۶۰: کلیدِ کشف حقیقت

چهارمین جلسه از دوره‌ی پانزدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی دلیجان، با استادی راهنما مسافرمجتبی ، نگهبانی مسافر حمید، و دبیری مسافر محسن، با دستورجلسه:" وادی هفتم وتاثیر آن روی من "شنبه  بیست و یکم شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
تشکر می‌کنم از دوستانی که نوشتارها را خواندند و از دبیر جلسه که به خوبی خلاصه گزارش عملکرد جلسه قبل را قرائت نمودند. خدا را شاکر و سپاسگزارم که توفیق داد امروز در این جایگاه در نمایندگی دلیجان حضور داشته باشم و خدمت کنم. از راهنمای محترم لژیون چهارم، آقا سعید، که سخاوتمندانه این جایگاه را به من واگذار نمودند، و از نگهبان محترم، آقا حمید و دبیر محترمشان و کلیه خدمتگزاران این نمایندگی صمیمانه تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، آموزش ببینم و خدمت کنم.

دستور جلسه امروز: «وادی هفتم و تأثیر آن روی من» است؛ «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است: یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم.»ابتدا تعریفی از حقیقت داشته باشیم که حقیقت چیست؟ آن‌چه من برداشت کرده‌ام این است که حقیقت مطلبی یا اصلی است که چه در گذشته، چه در حال و چه در آینده راستی و درستی‌اش ثابت و پایدار است؛ مانند اینکه مجموع زوایای داخلی یک مثلث همیشه ۱۸۰ درجه است. حقیقت همواره پوشیده است و باید کشف شود؛ همانند حقیقت درمان اعتیاد که جناب مهندس دژاکام با روش DST آن را کشف کردند.

رمز، همان یافتن راه و مسیر حرکتی است که باید بپیماییم تا حقیقت کشف شود؛ پیدا کردن راه و مسیر درست، «رمز» کار است و نحوه پیمودن و آن‌چه در این مسیر برداشت می‌کنیم، «راز» آن است؛ رازی که ما را به مقصد و حقیقت می‌رساند. بسیار حائز اهمیت است که برای رسیدن به حقیقت، چه مسیری را انتخاب می‌کنیم. انسان‌های فراوانی بودند که به واسطه پیدا نکردن راه درست از بین رفتند و امروز در جمع ما نیستند؛ خواستار رهایی بودند اما سر از ناکجاآباد و مسلخ درآوردند، چرا که راه مستقیم را نیافتند و الگو و راهنمایی نداشتند.

این نعمتی بزرگ است که خداوند به ما ارزانی داشته: آشنایی با کنگره ۶۰ و قرار گرفتن در پرتو آموزش‌های جناب مهندس؛ چرا که مسیر برای همه ما کاملاً روشن و نمایان شده است. من شخصاً در سال‌هایی که در تاریکی و ظلمت با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کردم، راه‌های گوناگونی را امتحان کردم؛ شب‌ها تا صبح بیدار ماندم، به پزشکان متعدد مراجعه کردم، روش‌های مختلف را آزمودم، اما هیچ‌کدام به نتیجه نرسید. در نهایت راه راستین را در اینجا یافتم. تنها مکانی که توانستم از آن تاریکی مطلق خارج شوم کنگره ۶۰ بود و در اینجا توانستم به حقیقت دست یابم: این‌که با تکیه بر توان و نیروی درونی و بهره‌گیری از آموزش‌ها، از بند اعتیادی که تمام وجودم را در بر گرفته بود رها شوم؛ و خداوند را هزاران بار شکر که به این مهم نائل آمدم.

بسیار سپاسگزارم از راهنمایان محترم کنگره ۶۰ و به‌ویژه استاد و بنیان بزرگوار کنگره ۶۰، آقای مهندس دژاکام، و کلیه خدمتگزارانی که این بستر را مهیا نمودند تا بتوانیم در صراط مستقیم به حقیقت دست یابیم. امیدوارم همه انسان‌های دردمند به این مسیر و راه پرنور هدایت شوند و این راه برای همگان هموار گردد. از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم.

عکس : مسافر حسین- لژیون چهارم
بارگذاری و ارسال خبر: مسافر محمد- لژیون یکم