بخشیدن مال مانند هرس کردن درختان است

خداوند به انسان قدرت اختیار داد تا از سایر مخلوقینش متمایز باشد و به وسیله آن بهترین مسیر را برای ادامه زندگی و بالا بردن جایگاه انسانی خود انتخاب کند. بنابراین انسان موجودی است که دائماً بر سر دوراهی انتخاب‌‌ها قرار می‌گیرد و باید با قدرت تشخیص خود، راه را از بیراهه تشخیص دهد. انتخاب‌های ما بسیار مهم هستند؛ چرا که یک سری راه‌ها ما را به بیراهه یا به اصطلاح آقای مهندس به مسلخ می‌برند و یک سری به مرغزار. ممکن است یک انتخاب غلط باعث نابودی ما و حتی اطرافیانمان شود؛ اما اگر درست تفکر کنیم و از تجربیات و آموزش‌های صحیح استفاده نماییم کمتر خطا کرده و راه را از بیراهه تشخیص خواهیم داد. اصولاً اینکه در جهت رسیدن به خواسته‌های خود از هر راهی تلاش کنیم ما را به مقصد نمی‌رساند یا ممکن است برسیم اما در وضعیتی بسیار بد و نامناسب قرار می‌گیریم. نشانه حرکت در مسیر درست، رسیدن به مقصد با وضعیتی مناسب می‌باشد در واقع رسیدن به مقصد خود یک حقیقت است. طبق فرمایش آقای مهندس انسان‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: خردمندان و کم خردان. خردمندان کسانی هستند که اول خوب تفکر کرده جوانب امر را می‌سنجند و بعد حرکت می‌کنند یا حتی سخن می‌گویند؛ چرا که سخن گفتن نیز خود به نوعی تعیین مسیر است، بنابراین کمتر خطا می‌کنند و دچار اشتباه می‌شوند. خردمند می‌داند بهترین و ماندگارترین گنج، گنج درون خود اوست، پس دنبال گنج در بیغوله‌ها نمی‌گردد؛ چرا که این حقیقت را دریافته است که جواب تمام مسائل و مشکلاتش درون خود او می‌باشد پس تلاش می‌کند با آموزش صحیح خود را تغییر دهد تا دنیای اطرافش نیز تغییر کند.

در مقابل، کم‌خردان اول حرف می‌زنند یا کاری را انجام می‌دهند و بعد که به مشکل برخوردند در مورد عمل خود فکر می‌کنند. بنابراین همیشه ایجاد مشکل کرده و در حال معذرت خواهی هستند و گاها حتی در ایجاد مشکلات خود همه را مقصر می‌دانند جز خودشان. وادی هفتم می‌گوید: رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است ۱) یافتن راه ۲) آنچه برداشت می‌نماییم. خیلی اوقات ما راه درست را پیدا کرده‌ایم اما همین که ما راه را یافته‌ایم باعث نمی‌شود مسئله یا مشکل ما حل شود بلکه باید در جهت حل مشکل در صراط مستقیم حرکت کنیم و تلاش نماییم تا به مقصد برسیم. چه بسا انسان‌های زیادی که راه را یافته‌اند اما قدر آن را ندانسته و باز راه برای آنان ناپدید شده و از بیراهه سر درآورده‌اند. این وادی همیشه به من تلنگر می‌زند حالا که در مسیر سبز کنگره قرار گرفته‌ای و راه برای تو نمایان شده چه برداشت کرده‌ای؟ آیا از فرصت‌هایی که به تو داده می‌شود و آموزش‌های نابی که در اختیار تو قرار می‌گیرد به درستی استفاده می‌کنی؟ شرط استفاده درست از این شرایط را در سی‌دی وظایف رهجو آموختیم اینکه با ذهنی خالی از کینه، نفرت، ترس، قضاوت و تمام ضد‌ارزش‌ها در این مسیر حرکت کنیم تا بتوانیم هرچه بیشتر برداشت نماییم. آقای مهندس فرمودند: کنگره یک وسیله است برای رسیدن به خواسته‌هایمان بنابراین بایستی مسئولیت کارهایمان را بپذیریم و خوب تلاش کنیم و ایمان داشته باشیم که در این مسیر به تمام خواسته‌های خود خواهیم رسید، اعم از خواسته‌های مادی و معنوی؛ زیرا معجزه زمانی رخ می‌دهد که من مسئولیت کارهای خود را بپذیرم. 

در مسیر کنگره بخشش که جزو اساسی‌ترین مسائل زندگی است را می‌آموزیم. بخشش معنوی و مادی، بخشش در مسائل معنوی و چه ارزش‌ها مانند بخشیدن یک لبخند از روی محبت یا بخششی که خدمتگزاران کنگره ۶۰ دارند و از با ارزش‌ترین دارایی خود در بعد خاکی که وقت و زمان است برای رسیدن دیگران به حال خوش می‌بخشند و بخشش ضد‌ارزش‌ها مانند کاری که مسافران می‌کنند و در هر پله از یک پنجم مواد خود می‌بخشند تا به رهایی و سلامتی برسند. همسفرانی که با دریافت آموزش‌ها قدرت بخشش بدی‌ها را پیدا می‌کنند تا به عشق و محبت واقعی دست یابند. اما در مورد بخشش مادی، کنگره به ما آموخت که بخشیدن مال مانند هرس کردن درختان است نه تنها از آن کم نمی‌شود بلکه قوی‌تر و پربارتر خواهد شد. در لژیون سردار که لژیون عشق و محبت است شاهد این بخشش هستیم که به واسطه آن گره‌هایی بسیار و بندهایی که بر دست و پا داریم باز خواهند شد. خداراشکر می‌کنم در مسیری قرار گرفته‌ام که با تلاش و کوشش می‌توانم به بهترین خودم در این جهان خاکی و در ادامه در بعدهای بعدی تبدیل شوم مشروط به اینکه خود را طلب نمایم.

نویسنده: راهنما همسفر الهه

رابط خبری لژیون سردار: راهنمای تازه‌واردین همسفر معصومه

ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (نگهبان سایت)

همسفران نمایندگی خمین