نظم، احترام و فرمانبرداری...

"به نام خدا"

سیزدهمین جلسه از دور چهل‌ونهم کارگاه‌های آموزشی کنگره۶۰، نمایندگی عمان‌سامانی (شهرکرد)، به استادی مسافر محسن، نگهبانی مسافر سامین و دبیری مسافر یزدان، با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» روز پنجشنبه ۱۹ شهریور ماه ۱۴۰۵ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان،  محسن هستم یک مسافر هستم.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که فرصت خدمت به بندگانش را در اختیار انسان قرار می‌دهد. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و مسئول OT تشکر می‌کنم و به مرزبانان دوره قبل خدا قوت می‌گویم و برای مرزبانان دوره جدید آرزوی موفقیت دارم.

اما در رابطه با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی»، من این موضوع را از یک زاویه برای خودم بررسی کردم و آن هم این است که چرا دستور جلسات کنگره به صورت منظم و پشت سر هم و در جایگاه خودش قرار گرفته‌اند؟

کنگره بر اساس سه ضلع معرفت، عمل سالم و عدالت حرکت می‌کند و من این موضوع را این‌گونه برای خودم تصور کردم که وقتی یک تازه‌وارد وارد کنگره می‌شود، در ابتدا باید چند اصل اساسی را یاد بگیرد؛ نظم، احترام و فرمانبرداری.

همیشه گفته شده است که برای حل هر مسئله‌ای ابتدا باید صورت مسئله را بشناسیم. در مسئله اعتیاد هم صورت مسئله، جسم، روان و جهان‌بینی است. وقتی این سه ضلع در کنار هم اصلاح شوند، فرد می‌تواند به درمان و رهایی برسد.

اما قبل از آن باید ببینیم مواد مخدر با انسان چه کرده است. مواد مخدر به‌تدریج فرماندهی شهر وجودی انسان را به دست می‌گیرد و برای او تصمیم می‌گیرد؛ اینکه بخوابد یا بیدار بماند، سر کار برود یا نرود، چه کاری انجام بدهد و چه کاری انجام ندهد. ممکن است این وضعیت سال‌ها ادامه پیدا کند و فرماندهی جسم و بسیاری از خواسته‌های انسان در اختیار نیروهای منفی قرار بگیرد.

وقتی فرد وارد کنگره می‌شود، یکی از مهم‌ترین کارهایی که باید انجام دهد این است که دوباره فرماندهی شهر وجودی خودش را به دست بگیرد. البته این کار ساده‌ای نیست چون در سال‌های مصرف، تخریب‌های زیادی در جسم، روان و تفکر انسان به وجود آمده و برای تغییر آنها باید آموزش دید، عمل کرد و به‌ تدریج تزکیه و پالایش انجام داد.

من مسیر فرمانبرداری تا فرماندهی را برای خودم به چند مرحله تقسیم کرده‌ام.

یک تازه‌وارد در ابتدا با راهنمای تازه‌واردین آشنا می‌شود و با پذیرش نظم و قوانین، اولین قدم‌های فرمانبرداری را یاد می‌گیرد. بعد از آن، زمانی که وارد سفر می‌شود و تحت آموزش راهنمای DST قرار می‌گیرد، باید دستورات و پروتکل درمانی را به درستی اجرا کند. هر شخص با شرایط و سابقه مصرف متفاوتی وارد می‌شود و راهنما بر اساس شرایط او مسیر درمان را مشخص می‌کند. بنابراین فرمانبرداری صحیح، یکی از پایه‌های اصلی درمان است.

پس از حدود ده تا یازده ماه سفر و رسیدن به رهایی، فرد وارد مرحله دیگری می‌شود. اما رهایی پایان کار نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز مرحله‌ای جدید از آموزش و خدمت باشد.

بعد از رهایی، فرد می‌تواند در بخش‌های مختلف کنگره خدمت کند. ممکن است در جایگاه‌هایی مانند دبیری، نگهبانی، سایت یا سایر خدمت‌ها قرار بگیرد. در هر جایگاهی که باشد، اگر خدمت را با مسئولیت‌پذیری و فرمانبرداری صحیح انجام دهد، یک قدم در مسیر رشد خودش برداشته است.

بعد ممکن است به جایگاه مرزبانی برسد. در آنجا باید با ایجنت هماهنگ باشد و قوانین و مسئولیت‌های آن جایگاه را اجرا کند. در مراحل بالاتر، در جایگاه ایجنتی، هماهنگی و فرمانبرداری از دیده‌بان مطرح می‌شود و در جایگاه دیده‌بانی نیز مسئولیت و فرمانبرداری در سطح بالاتری ادامه پیدا می‌کند.

این زنجیره نشان می‌دهد که فرمانبرداری به معنای کوچک شدن یا پایین بودن نیست؛ فرمانبرداری صحیح، آموزش دیدن برای رسیدن به فرماندهی است.

حتی اگر کسی سال‌ها از رهایی‌اش گذشته باشد، باز هم ارتباط با راهنما و احترام به آموزش‌ها، برای او ادامه دارد. این نشان می‌دهد انسان هر جایگاهی که داشته باشد، نباید خودش را بی‌نیاز از آموزش و فرمانبرداری بداند.

در واقع اگر به مسیر نگاه کنیم، می‌بینیم بسیاری از جایگاه‌هایی که امروز در کنگره وجود دارند، نتیجه سال‌ها آموزش، تجربه، فرمانبرداری و خدمت هستند. هر شخصی، اگر فرمانبردار خوبی باشد و آموزش‌ها را به درستی اجرا کند، می‌تواند مسیر صعودی را قدم‌به‌قدم طی کند و به جایگاه‌های بالاتر برسد.

در این مسیر، هدف فقط رسیدن به یک عنوان یا جایگاه نیست؛ هدف این است که انسان بتواند ابتدا فرماندهی شهر وجودی خودش را دوباره به دست بگیرد و بعد، اگر ظرفیت و توانایی لازم را پیدا کرد، در جایگاه خدمت، مسئولیت دیگران و بخشی از ساختار را نیز به عهده بگیرد.

در پایان، جمله‌ای از استاد برای من بسیار قابل تأمل است؛ بازگرداندن فرماندهی به وجود انسان، کاری بسیار سخت است و اگر توان و نیروهای الهی همراه انسان نباشد، این مسیر می‌تواند به زوال کشیده شود.

امیدوارم همه ما بتوانیم با آموزش، فرمانبرداری، تزکیه و پالایش، در صراط مستقیم حرکت کنیم و در هر جایگاهی که هستیم، مسئولیت خودمان را به بهترین شکل انجام دهیم.

ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

عکس: مسافر رحیم لژیون دوازدهم
نگارش: مسافر محسن لژیون دوم
ویرایش: مسافر حامد لژیون بیست‌ویکم
ارسال: مسافر حمید لژیون نوزدهم

با احترام گروه سایت و مرزبان خبری نمایندگی عمان سامانی، مسافر حسین