دکتر امین در سیدی «از فرمانبرداری تا فرماندهی» میفرمایند که فرماندهی چیزی نیست که انسان یکشبه به آن برسد؛ بلکه مسیری است که از فرمانبرداری و آموزش آغاز میشود. تصور من قبل از آشنایی با کنگره۶۰ از فرمانبرداری این بود که انسان فقط باید از کسی دستور بگیرد و آن را انجام دهد؛ اما با آموزشهای کنگره متوجه شدم که فرمانبرداری درست به معنای پذیرفتن آموزش و کاربردی کردن درست آموختهها است. انسان زمانی میتواند در جایگاه فرماندهی قرار بگیرد که ابتدا یاد گرفته باشد، چگونه فرمانبردار خوبی باشد.
در این سیدی با مفهوم فرماندهی بیشتر آشنا شدم و یاد گرفتم که فرماندهی به معنای دستور دادن به دیگران نیست؛ بلکه انسان باید بتواند بر افکار، احساسات و اعمال خود فرماندهی داشته باشد؛ بنابراین اگر نتوانم خود را مدیریت کنم، چگونه میتوانم انتظار داشته باشم که دیگران از من فرمانبرداری کنند؟
به نظر من یکی از مهمترین قسمتهای این آموزش مسئله فرماندهی شهر وجودی است. گاهی انسان میداند چه کاری درست است؛ اما در عمل نمیتواند آن را انجام دهد. میداند باید صبر کند؛ ولی عجله میکند. میداند نباید قضاوت کند؛ ولی قضاوت میکند. میداند باید آرام باشد؛ اما خیلی زود از تعادل خارج میشود. اینجا متوجه میشوم که هنوز فرماندهی درون خود را بهطور کامل به دست نگرفتهام.
کنگره به من یاد داد که برای رسیدن به جایگاه فرماندهی باید آموزش ببینم، گوش به فرمان راهنما باشم و به مرور دانایی خود را به دانایی مؤثر تبدیل کنم؛ پس فقط دانستن کافی نیست؛ مهمتر از دانستن این است که آنچه میآموزم را در زندگی به اجرا درآورم.
من به عنوان یک همسفر این آموزش را در زندگی خودم بسیار لازم و کاربردی میبینم. گاهی دوست دارم همه چیز طبق خواسته من پیش برود و حتی تصور میکنم که اگر دیگران به حرف من گوش کنند، مشکلات زودتر حل میشود؛ اما این سیدی به من یادآوری کرد که قبل از اینکه بخواهم دیگران را تغییر بدهم؛ باید از خودم شروع کنم و فرماندهی را در وجود خودم برقرار کنم. فرمانبرداری برای من دیگر به معنی کوچک شدن یا نادیده گرفتن خودم نیست؛ بلکه به معنی پذیرش آموزش و داشتن ظرفیت یادگیری است. همانطور که یک شاگرد برای رسیدن به استادی ابتدا باید شاگردی را به خوبی تجربه کند، انسان نیز برای رسیدن به فرماندهی باید مسیر فرمانبرداری را طی کند.
اکنون احساس میکنم از فرمانبرداری تا فرماندهی فقط یک عنوان برای یک سیدی نیست؛ بلکه یک مسیر زندگی است، مسیری که در آن باید ابتدا یاد بگیرم، عمل کنم و در ادامه به جایی برسم که بتوانم اختیار و فرماندهی شهر وجودی خودم را به دست بگیرم. امیدوارم با آموزشهای کنگره۶۰ بتوانم روزبهروز فرمانبردار بهتری باشم تا در ادامه به انسانی تبدیل شوم که قبل از فرماندهی بر دیگران فرمانده خوبی برای جسم و روان خودم باشم.
نویسنده: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مهین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
همسفران نمایندگی دنا شهرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
106