تعدادی از رهجویان لژیون چهارم نمایندگی سمنان در مورد سیدی «غم» نوشتند:
همسفر نازنین
آقای مهندس در سیدی «غم» میفرمایند:«غم میتواند باعث ترقی یا سقوط انسان شود». غم بزرگ ممکن است انسان را به پایینترین یا بالاترین مقام انسانی هدایت کند. شرایط سخت زندگی مانند زندان برای یک نفر میتواند باعث پیشرفت و برای دیگری باعث سقوط شود؛ بنابراین مهم این است که انسان از مشکلات چه درسی میگیرد و چگونه با آنها برخورد میکند. جهان هستی بسیار گستردهتر از چیزی است که با چشم میبینیم و با اندیشه میتوانیم درک کنیم. هرچه بیشتر در این جهان شناخت پیدا کنیم با مسائل جدیدتری روبهرو میشویم. هر پایانی، آغاز راهی جدید برای شناخت و ارتقاء انسان است.
نباید بیش از حد درگیر تقدیر باشیم باید مسیر درست خودمان را ادامه دهیم و درباره ویژگیها و عملکرد خودمان بیشتر فکر کنیم تا از نتیجه اعمالمان درس بگیریم. گاهی چیزی را میکاریم اما نتیجهای که انتظار داریم به دست نمیآوریم. خداوند مسیر زندگی را به ما نشان میدهد و آنچه باطل است سرانجام از بین میرود و آنچه ماندگار میماند خوبی و نیکی انسان است. کسانی که در برابر فرمان خداوند تسلیم هستند مسلمان واقعیاند. انسانهای خاص کسانی هستند که خوشبختی و آسایش دیگران برایشان اهمیت دارد. انسان دارای بقاست و مرگ نیز بخشی از این بقاء و ادامه مسیر است.
غم و اندوه همیشه بد نیست و میتواند فرصتی برای رشد و رسیدن به درجه والای انسانی باشد. خداوند در همه حال نگهدار ما است و دلها با یاد او آرام میگیرند. باید از مشکلات درس بگیریم و اجازه ندهیم افکار منفی و ناامیدی بر ما غلبه کند. حل مشکلات به اراده و خواسته خودمان بستگی دارد و باید برای تغییر، عمل درست انجام دهیم. پس باید امید داشته باشیم و هرچه در توان داریم به کار بگیریم تا از سختیها عبور کرده و به ارتقاء برسیم.
همسفر الهه
در سیدی «غم» آقای مهندس دربارهٔ یکی از احساسات عمیق انسانی صحبت میکنند احساسی که همه ما در زندگی با آن روبهرو میشویم. غم میتواند دو مسیر متفاوت برای انسان ایجاد کند میتواند باعث سقوط انسان شود یا زمینهای برای رشد و ترقی او باشد.آقای مهندس میفرمایند:« غم بزرگ میتواند انسان را به دو درجه پایینتر یا بالاتر هدایت کند». اگر انسان در غم متوقف شود، ناامید شود و حرکت خود را از دست بدهد غم میتواند او را به سمت تاریکی و سقوط ببرد اما اگر غم را بپذیرد و از آن درس بگیرد میتواند همان غم را تبدیل به نیروی حرکت و رشد کند. انسان در شرایط سخت بیشتر خودش را میشناسد و تواناییهای پنهانش را پیدا میکند؛ بنابراین مهم نیست که غم به سراغ ما میآید یا نه، مهم این است که با آن چگونه برخورد کنیم.
غم اگر با تفکر و حرکت همراه شود میتواند تبدیل به آموزش شود، اگر با ناامیدی و سکون همراه شود میتواند انسان را از مسیرش دور کند. من از این سیدی یاد گرفتم که حتی در سختترین لحظات زندگی نباید حرکت را متوقف کنم باید اجازه بدهم زمان بگذرد، آموزش بگیرم و قدم بعدی را درست بردارم. شاید بعضی اتفاقات را نتوانیم تغییر دهیم؛ اما میتوانیم نوع نگاه و حرکت خودمان را تغییر دهیم. پس غم همیشه پایان راه نیست، گاهی میتواند آغاز یک مسیر تازه باشد. شاید یکی از بزرگترین آموزشهای غم این باشد که انسان در تاریکترین لحظات نیز میتواند راهی برای رسیدن به روشنایی پیدا کند.
همسفر فاطمه
در سیدی «غم» مطالب مختلفی در مورد غم، اندوه، عشق، خداوند و مسئولیت انسان در برابر اتفاقات زندگی مطرح میشود که برای من قابل تأمل بود در ابتدای سیدی دربارهٔ عشق صحبت میشود و اینکه جای عشق در روانشناسی خالی است. عشق یکی از مهمترین نیروهای محرک در زندگی انسان و از عوامل مهم در شکلگیری روابط میان انسانهاست. همین عشق اگر در مسیر درست قرار بگیرد میتواند باعث سعادت انسان شود و اگر از مسیر خود خارج شود میتواند به نفرت، کینه و حتی رفتارهای مخربی مانند خودکشی و قتل منجر شود.
موضوع دیگری که در این سیدی مطرح میشود جایگاه خداوند در زندگی انسان است. کسی که به خداوند ایمان دارد، حتی در سختترین شرایط نیز میتواند نوری از امید در وجود خود داشته باشد. وقتی انسان در شرایطی قرار میگیرد که همه راهها را بسته میبیند ایمان میتواند همان ریسمانی باشد که او را به ادامه مسیر امیدوار میکند. ما در برابر عظمت جهان هستی موجودی بسیار کوچک هستیم و طبیعی است که نتوانیم همه اتفاقات را با دانستههای محدود خود توضیح دهیم. گاهی اتفاقی در زندگی ما رخ میدهد که در ابتدا فقط رنج و ناراحتی آن را میبینیم؛ اما ممکن است در ادامه مسیر، همان اتفاق باعث تغییر و کسب آگاهی در ما شود.
رابط خبری: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی سمنان
- تعداد بازدید از این مطلب :
6