در سیدی ساختن قالب بیان شده که ابتدا باید خود را بشناسم، تا خدای خود را بهتر درک کنم و بدانم پاک و بیگناه به این دنیا آمدهام؛ اگر در گذر زمان به سمت ضدارزشها رفتهام، باید با تفکر و آموزشِ درست، خودم را پیدا کنم تا برای فرزندانم و دیگران الگویی بینقص باشم.
وقتی سر وقت در کلاسهای کنگره حاضر شوم و با آموزش درستی که میبینم، نظم، انضباط، احترام و خدمت کردن را بیاموزم و یاد بگیرم که نباید دیگران را قضاوت کنم، در نتیجه به کسی هم اجازه نمیدهم در زندگیام تجسس یا دخالت کند؛ اما اگر به خود اجازه دهم غیبت یا قضاوت کنم، خداوند هم این اذن را به دیگران میدهد تا با من همانگونه رفتار کنند تا متوجه اشتباهم شوم.
محبت کردن بسیار نیکو است و از محبت خارها گل میشود؛ اما هر چیزی حد و حدودی دارد و نباید از حد آن گذشت؛ چرا که محبتِ بیش از حد، نوعی خیانت به خویشتن است و باعث مشکلات و مصیبت میشود؛ همانطور که میگویند: محبت که از حد بگذرد، نادان خیال بد کند.
با آموزش صحیح، قالبی از ما ساخته میشود که نمونههای بینهایتی از انسانیت از روی آن تکثیر خواهد شد. آقای مهندس در این سیدی میفرمایند: هدف، تنها ترک اعتیاد نبود؛ بلکه درمان و انسان شدن بود. چه قدر زیبا است انسانی که دچار نفس اماره شده و عقلش فرمان نمیدهد، با حضور در این کلاسها دوباره خود را مییابد، زنده و متولد میشود.
او همچنین میتواند دیگران را هم راهنمایی کرده و خدمت کند. به نظر من این همان قالبی است که به درستی ساخته شده و از روی آن هزاران قالب دیگر ساخته میشود و این افراد دوباره به جامعه و خانواده باز میگردند که برای خود و دیگران مفید هستند و معنای واقعی زندگی را مییابند، آن را به دیگران آموزش میدهند، باعث افتخار هستند و به آن آرامش الهی میرسند.
منبع: سیدی ساختن قالب
نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر نسا رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون هفتم )
عکاس: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
ارسال: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نوزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی فردوسی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
37