تلنگری برای رشد

ششمین جلسه از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰ همسفران نمایندگی اندیشه با استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر منیره و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه: « از فرمانبرداری تا فرماندهی» روز سه‌شنبه  ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

سخنان استاد:

در ابتدا از ایجنت محترم، مرزبانان، راهنما خانم زهره عزیز و راهنمای خودم، خانم فاطمه عزیز، تشکر می‌کنم که به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و از همه شما عزیزان آموزش بگیرم.

دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. چیزی که از سی‌دی استاد امین شنیدم و برداشتی که خودم از آن داشتم، این است که ما از زمانی که از خواب بیدار می‌شویم، با فرمانبرداری سروکار داریم تا بتوانیم به فرماندهی برسیم.

اول از همه باید از خودمان شروع کنیم. در وجود ما دو نیرو قرار دارد که با آن‌ها سروکار داریم: نیروی مثبت و نیروی منفی. من یا از نیروی مثبت فرمان می‌برم یا تحت تأثیر نیروی منفی قرار می‌گیرم.

برای اینکه در مسیر زندگی نظم و انضباط داشته باشم، اگر در صراط مستقیم حرکت کنم، صدای نیروی درونی خودم را بهتر می‌شنوم؛ نیرویی که مرا به سمت مسیر درست و مثبت هدایت می‌کند. برای مثال، از همان ابتدای صبح به من فرمان می‌دهد که از خواب بیدار شوم، روزم را با صبحانه سالم، ورزش مناسب و یک برنامه منظم آغاز کنم. البته این موضوع زمانی در اختیار من است که بتوانم از این فرمان درست پیروی کنم.

این دو نیرو در وجود من در کنار یکدیگر قرار دارند؛ یعنی در جایی فرمانبردار هستم و در جایی دیگر فرماندهی می‌کنم. زمانی که با آرامش و آگاهی به ندای درون خود گوش می‌دهم، می‌توانم در رفتار و اعمالم انتخاب‌های درست‌تری داشته باشم.

حتی برای اینکه یک لیوان آب بنوشم، ابتدا مغز من باید فرمان بدهد و دستم آن فرمان را اجرا کند. بنابراین، فرمانبرداری در سطوح مختلف وجود دارد و میزان آن به اختیاری که خداوند در اختیار من قرار داده است، بستگی دارد. هرچقدر از این اختیار درست استفاده کنم، می‌توانم انسان مفیدتری در زندگی باشم.

برای مثال، ممکن است تصمیم بگیرم ورزش ساده‌ای را انجام دهم و این اختیار را از فرمان عقل بگیرم؛ اما می‌بینیم که ورزشکاران حرفه‌ای، مانند یک وزنه‌بردار، چگونه با تمرین و فرمانبرداری از عقل خود، به جایگاه بالایی می‌رسند.

فرمانبرداری در تمام مسائل زندگی ما وجود دارد. انسانی که دچار اعتیاد می‌شود، در واقع از فرمان عقل خود پیروی نکرده و به همین دلیل فرماندهی را از دست داده است. ما در تمام جنبه‌های زندگی با این موضوع روبه‌رو هستیم.

ما انسان‌هایی هستیم که در رنج و تاریکی اعتیاد زندگی کرده‌ایم و به‌عنوان خانواده و همسفر، در کنار مسافرانمان قرار داشته‌ایم. این شرایط باعث شده در بسیاری از مسائل زندگی آسیب ببینیم و احساس کنیم روزبه‌روز کوچک‌تر و ضعیف‌تر شده‌ایم. به کنگره آمدیم تا درمان شویم، هم برای خودمان راهی پیدا کنیم و هم بتوانیم مسیر مناسبی را در کنار مسافرانمان طی کنیم.

این مسیر چگونه شکل می‌گیرد؟ خداوند از ابتدا برای انسان راهنما قرار داده است. پیامبران، راهنمایان ما هستند و اگر از فرمان‌های الهی پیروی کنیم، می‌توانیم مسیر درست زندگی را پیدا کنیم.

امروز مسیری که در کنگره برای ما گشوده شده است، با فرمانبرداری از آموزش‌ها و سخنان آقای مهندس و سپس راهنمایانمان ادامه پیدا می‌کند. اگر بتوانیم از این آموزش‌ها و فرمان‌ها به درستی پیروی کنیم، مسیر زندگی برایمان روشن‌تر می‌شود و می‌توانیم به رهایی از بند تاریکی‌ها نزدیک شویم.

زمان من تمام شد، اما هنوز نتوانستم تمام حرف‌ها و برداشت‌هایم را بیان کنم. این دستور جلسه برای من نکات بسیار زیادی داشت. من سال‌های زیادی در تاریکی‌هایی که به‌واسطه اعتیاد مسافرم تجربه کرده بودم، زندگی کردم و این شرایط باعث شده بود احساس ضعف کنم. اما این دستور جلسه برای من یک تلنگر بود تا با تمام وجود از راهنماهایم فرمانبرداری کنم و تلاش کنم در هر مسئله‌ای خودم را رشد بدهم.

همیشه از اینکه استاد جلسه شوم فرار می‌کردم، اما این بار این دستور جلسه برای من تلنگری شد تا گوش به فرمان باشم و اجازه بدهم آموزش‌هایی را که برای رشد من لازم است، دریافت کنم.

مرزبانان کشیک: مسافر میلاد و همسفر راضیه
تایپ: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) دبیر اول سایت
عکس: همسفر مهتاب رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم( مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی اندیشه