کنگره ۶۰ فقط یک شعار نیست

جلسه چهارم دوره سی‌ وچهارم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی سهروردی اصفهان به استادی ایجنت محترم مسافر اصغر، نگهبانی مسافر اصغر و دبیری مسافر علی اصغر با دستور جلسه «فرمانبرداری تا فرماندهی» سه‌شنبه ۱7شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان اصغر هستم یک مسافر. خدا را شکر که همه چیز دست به دست هم داد تا امروز در کنگره ۶۰ کنار هم جمع شویم. من قصد نصیحت یا امر و نهی کسی را ندارم؛ هدفم این است که با هم کمی بیشتر با فلسفه کنگره آشنا شویم و ببینیم آموزش‌هایی که اینجا می‌گیریم، چه کاربردی در زندگی ما دارند.
همه ما می‌دانیم کنگره ۶۰ فقط یک شعار نیست. سال‌هاست که نتیجه و خروجی آن را در انسان‌هایی می‌بینیم که از اعتیاد رهایی پیدا کرده‌اند و علاوه بر درمان جسم، به تعادل و آرامش رسیده‌اند. دستورجلسات کنگره هم فقط برای این نیست که آنها را بخوانیم و از کنارشان عبور کنیم. باید فکر کنیم که از هر دستور جلسه چه چیزی یاد می‌گیریم و چگونه آن را در زندگی خودمان کاربردی کنیم.
یکی از موضوعات مهم کنگره، نظم و آموزش است. روش DST، جهان‌بینی و تمام آموزش‌هایی که در کنگره وجود دارد، برای این است که ما بتوانیم در عمل تغییر کنیم، نه اینکه فقط اطلاعاتی به دست بیاوریم. دستور جلسه امروز «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. برای رسیدن به فرماندهی، ابتدا باید فرمانبرداری را یاد بگیریم. هیچ استاد و متخصصی از روز اول استاد نبوده است.
یک شاگرد مکانیک، جوشکار یا تراشکار ابتدا از ساده‌ترین کارها شروع می‌کند، نظم را یاد می‌گیرد، به حرف استاد گوش می‌دهد و به‌مرور آموزش می‌بیند تا خودش به یک استاد تبدیل شود. خود من زمانی شاگرد مکانیک بودم. کارهایی مثل شستن قطعات، تمیز کردن ابزار و آماده کردن وسایل را انجام می‌دادم.
شاید آن زمان فکر می‌کردم این کارها ساده هستند، اما همان‌ها مقدمه‌ای بودند برای اینکه بعداً کار را یاد بگیرم و به مرحله استادی برسم. در کنگره هم همین‌طور است. حضور به‌موقع در جلسه، نظم، گوش دادن به راهنما و انجام دادن وظایفی که به ما سپرده می‌شود، همه بخشی از فرمانبرداری و آموزش ماست.
وقتی نگهبان سر ساعت جلسه را آغاز می‌کند، این فقط یک برنامه ساده نیست؛ یک آموزش برای همه ماست. هرکسی که مسئولیتی در کنگره دارد باید وظیفه خودش را درست انجام دهد، بدون اینکه همیشه کسی بالای سر او باشد و تذکر بدهد. این یعنی حرکت از فرمانبرداری به سمت فرماندهی.
موضوع مهم دیگر، خودشناسی است. در وادی دوم می‌آموزیم که هیچ‌کدام از ما بیهوده به این جهان نیامده‌ایم. داستان عقاب مثال زیبایی برای همین موضوع است. عقابی که در میان مرغ‌ها بزرگ شده بود، خودش را مرغ می‌دانست. مشکلش این نبود که بال نداشت؛ مشکل این بود که خودش را نمی‌شناخت. وقتی به او کمک کردند خودش را ببیند، فهمید که عقاب است و می‌تواند پرواز کند.
ما هم شاید سال‌ها خودمان را نمی‌شناختیم. اعتیاد، خشم، کینه، نفرت، طمع و بسیاری از مشکلات باعث شده بود توانایی‌های واقعی خودمان را نبینیم. کنگره به ما کمک می‌کند خودمان را بشناسیم و توانایی‌های فراموش‌شده‌مان را دوباره پیدا کنیم. ما برای رقابت به کنگره نیامده‌ایم؛ برای همکاری آمده‌ایم. اگر یک سفر اولی نظم و رفتار درست یک نفر را ببیند و از او یاد بگیرد، این یعنی آموزش. ما باید به جای مچ‌گیری، دست یکدیگر را بگیریم و به هم کمک کنیم.
کنگره به ما اختیار داده است. کسی با زور نمی‌تواند ما را تغییر دهد. انتخاب با خودمان است که فرمانبردار باشیم یا نباشیم، خدمت کنیم یا نکنیم، ببخشیم یا نبخشیم. اما باید بدانیم که هر انتخابی نتیجه خودش را دارد. در لژیون سردار هم یکی از آموزش‌های مهم، بخشش و کمک به دیگران است. اگر بتوانیم باعث شادی و آرامش دیگران شویم، خودمان هم حال بهتری پیدا می‌کنیم.
مهم این نیست که همیشه از نظر مالی در بهترین شرایط باشیم؛ مهم این است که طمع، کینه، خشم و نفرت گذشته را کنار بگذاریم و بتوانیم با وجود سختی‌های زندگی، آرامش و حال خوش خودمان را حفظ کنیم. فرصت ما بسیار کوتاه است و زمان به‌سرعت می‌گذرد. بنابراین باید بدانیم کجا هستیم و از این فرصت استفاده کنیم. کنگره فقط برای درمان اعتیاد نیست؛ یک مسیر آموزشی برای شناخت خود، رسیدن به تعادل، نظم، خدمت و در نهایت رسیدن به فرماندهی است.
پس اگر فرمانبرداری را درست یاد بگیریم، نظم داشته باشیم، آموزش‌ها را کاربردی کنیم و مسئولیت خودمان را بپذیریم، به‌تدریج فرمانده جسم و زندگی خودمان می‌شویم و می‌توانیم به آرامش و حال خوش برسیم.

ضبط صدا: مسافر فرزاد ل۲
تایپ: مسافر وحید ل۱۵، مسافر محمد ل15، مسافر فرزاد ل2
تنظیم و ارسال: مسافر جواد (نگهبان سایت)

سایت مسافران شعبه سهروردی اصفهان