قدم های کوچک تا فرماندهی بزرگ

امروز سه شنبه ١۴٠۵/٠۶/١٧ جلسه چهارم از دوره نهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "از فرمانبرداری تا فرماندهی" به استادی مسافر مهدی،  نگهبانی مسافر اکبر و دبیری مسافر حسینعلی ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مهدی هستم مسافر.

کنگره به من یاد داد اگر می‌خواهم مسیر درمان و زندگی را درست و با آرامش طی کنم، ابتدا باید فرمانبردار خوبی باشم. یعنی آموزش‌های راهنمای خودم را با جان و دل بپذیرم، به آن‌ها عمل کنم و قوانین کنگره را به درستی اجرا کنم. راهنما چیز زیادی از ما نمی‌خواهد، سی‌دی را به‌موقع بنویسیم، به‌موقع در جلسه حاضر شویم و داروی خود را سر ساعت مصرف کنیم. شاید این کارها برای یک تازه‌وارد در ابتدا سخت باشد، چون مواد مخدر مدت‌ها فرماندهی جسم، عقل و روان او را در اختیار گرفته است.

اما در کنگره یاد می‌گیریم که این فرماندهی را آرام‌آرام پس بگیریم و دوباره اختیار زندگی خودمان را به دست بیاوریم. برای من، فرمانبرداری مثل قدم‌های اولی است که یک انسان برای رسیدن به فرماندهی برمی‌دارد. کسی که نتواند فرمانبردار خوبی باشد و هنوز درگیر منیت و دانایی کاذب خودش باشد، نمی‌تواند فرمانده خوبی برای زندگی خودش باشد.

همه این آموزش‌ها برای این است که بتوانیم بهتر زندگی کنیم، تصمیم‌های درست‌تری بگیریم و به آرامش برسیم. بیشتر ما وقتی وارد کنگره شدیم، فکر می‌کردیم خیلی چیزها را می‌دانیم و نیازی به آموزش نداریم. اما کم‌کم فهمیدیم که یادگیری پایان ندارد و انسان همیشه نیازمند آموزش و تجربه است.

یکی از زیباترین شکل‌های قدردانی منِ رهجو از راهنما، فرمانبرداری و عمل کردن به آموزش‌های اوست. راهنما وقت و انرژی ارزشمندش را برای ما می‌گذارد و بهترین تشکر ما این است که آموزش‌های او را فقط نشنویم، بلکه در زندگی به کار بگیریم.

فرمانبرداری فقط مربوط به درمان اعتیاد نیست. ما آمده‌ایم تا کم‌کم فرمانروایی جسم، عقل و نفس خودمان را به دست بگیریم. زمانی می‌توانیم به این فرماندهی برسیم که در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم، از ضدارزش‌ها فاصله بگیریم و با تزکیه و تصفیه، خودمان را آرام‌آرام بسازیم.

به نظر من، از فرمانبرداری تا فرماندهی یک مسیر است، نه یک اتفاق. اول یاد می‌گیریم گوش کنیم، بعد یاد می‌گیریم عمل کنیم و در نهایت به جایی می‌رسیم که بتوانیم فرمانده خوبی برای جسم، عقل، نفس و زندگی خودمان باشیم.

نگارش : مسافر مهدی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)