مسیر زندگی انسان از بدو تولد تا رسیدن به مراحل بالاتر و رشد و تکامل همواره با مفهوم فرمانبرداری و فرماندهی در ارتباط بوده است. انسان برای اینکه بتواند در زندگی به جایگاه بالاتری برسد ابتدا باید آموزش ببیند، قوانین را بشناسد، تجربه کسب کند و از کسانی که مسیر را پیش از او طی نمودهاند بیاموزد.
هیچ کس از ابتدا فرمانده و صاحب اختیار نیست، همان گونه که یک کودک باید از ابتدا از والدین خود بیاموزد، یک دانش آموز از معلم و یک شاگرد در هر حرفه ای از استاد خود پیروی کند، در مقوله درمان اعتیاد نیز انسان ابتدا باید فرمانبرداری را باد بگیرد، تا در ادامه بتواند به فرماندهی برسد.
کسی که نمیتواند از قوانین درست پیروی کند چطور میتواند به جایگاه فرماندهی برسد؟ فرمانبرداری به معنای پذیرفتن و انجام دادن یک دستور یا قانون صحیح است؛ اما فرمانبرداری در کنگره۶۰ تنها اطاعت کردن از یک فرد نیست بلکه پذیرفتن قوانین و آموزشهایی است که انسان را در مسیر درمان و رسیدن به تعادل قرار میدهد.
فرمانبرداری باید آگاهانه باشد و انسان بداند چرا کاری را انجام میدهد. فرمانبرداری واقعی یعنی اینکه فرد آموزش را بپذیرد آن را اجرا کند و نتیجه آن را در زندگی خود ببیند.
در دوران اعتیاد انسان فرمانبردار چیزی شده که اختیار او را محدود کرده است و فقط این مسئله درباره مواد مخدر نیست، انسان میتواند فرمانبردار خشم، ترس، حسادت، ناامیدی، غرور یا افکار منفی نیز باشد.
منیت مانع از فرمانبرداری میشود و انسانی که منیت داشته باشد فکر میکند بهتر از دیگران میداند و نیازی به آموزش ندارد پیش از آنکه بخواهیم فرمانده دیگران باشیم باید بتوانیم فرمانده خودمون باشیم.
ما نباید فرمانبردار نفس اماره و خواستههای نامعقول شویم و در کنگره یاد میگیریم که چطور به فرمان عقل برسیم و با تفکر سالم فرمانبردار خواستههای معقول شویم و با کمک و یاری نیروی مطلق از فرمانبرداری نیروهای شیطانی و اهریمنی آزاد و رها شویم و به زمره ی نیروهای الهی بپیوندیم و اگر به این مرحله رسیدیم آن موقع میتوانیم فرمانده خوبی باشیم.
نویسنده: همسفر هاجر رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
بارگزاری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دلیجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
16