جلسه دوم از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی نایین به استادی راهنما همسفر فرزانه، نگهبانی همسفر طاهره و دبیری همسفر همدم با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» روز دوشنبه 16 شهریورماه 1405 ساعت 16 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز، «از فرمانبرداری تا فرماندهی» بسیار موضوع مهمی است؛ شاید ساده به نظر برسد؛ ولی در این دستور جلسه آموزشهای زیادی نهفته است. دستور جلسات هفتگی مثل زنجیر به هم متصل و با هم ارتباط دارند. زمانی که کلمه فرمانده را میشنویم، اولین چیزی که در ذهن ما میآید، فرمانده ارتش و سپاه است. آقای استاد امین فرمودند: «فرماندهی، یک امر کلی است و تحت هر شرایطی میتوانیم، فرمانده باشیم و دقیقاً شبیه یک سفر، از مبدأ حرکتکردن تا بهمقصدرسیدن است؛ زیرا خواسته آن در درون همه ما وجود دارد.» در ابتدا باید با معنی فرمانده آشنا شویم.
در کنگره۶۰ هر موضوعی یک صور آشکار و یک صور پنهان دارد. فرماندهی در قسمت صور پنهان انسان، مانند این است که من به دستم دستور بدهم که خودکار را از روی میز بردارد و شروع به نوشتن کند. اگر از من تبعیت کرد، من توانستم فرماندهی را اجرا کنم؛ ولی اگر تبعیت نکرد؛ یعنی در این مورد ضعف دارم. یکی از دلایلی که رهجو سیدی نمینویسد، همین موضوع است. فرماندهی در صور آشکار انسان چگونه است؟ یک کودکی را در نظر بگیرید که شروع به راهرفتن میکند. قدم اول را که برمیدارد، ذوق میکند، خوشحال میشود و بعد از یک مدتی که میگذرد، میتواند بدود. دلیل این خوشحالی و شعف چه میتواند باشد؟ کودک آرامآرام به فرماندهی نیروهای درون خود میرسد. به نظر من اولین و مهمترین فرماندهی، فرماندهی بر خود است. اگر من نتوانم عصبانیت خود را کنترل کنم و خواستههای نفس خود را مدیریت کنم، چگونه میتوانم برای دیگران فرماندهی کنم! برای اینکه بتوانیم فرمانده خوبی باشیم؛ باید اول فرمانبردار خوبی باشیم. چگونه این امکانپذیر است؟ کسی که قادر به فرماندادن به دیگران است و از دیگران میخواهد کاری را انجام دهند؛ باید خود به دانایی مؤثر رسیده باشد.
یک ضلع مثلث دانایی، آموزش است. شما وقتی معلم، استاد و یا راهنما انتخاب میکنید، او هر چه دانش دارد به شما انتقال میدهد و شما باید اطاعت کنید؛ در غیر این صورت آموزش انجام نمیشود. اگر راهنما به رهجو میگوید، سیدی بنویسد، خدمت انجام بدهد مشارکت کند؛ فقط رهجو باید بگوید چشم. فرمانبرداری صحیح، انسانها را کوچک نمیکند؛ بلکه به او نظم، تجربه و توانایی میدهد.
انسان اگر بخواهد اختیاری را که از دست داده است، دوباره به دست آورد و بگوید شو، شود؛ باید فرمانبرداری کند و این خیلی لذتبخش است. در سیدی «تلاش» آقای مهندس فرمودند: «خودتان در درون خود نیرو ایجاد کنید، با کوچکترین موفقیت احساس پیروزی و خوشی کنیم، شکر گزار باشیم و قدردان داشتههایمان باشیم.» در کنگره۶۰ فرماندهی، یعنی توانایی خدمت کردن، نه توانایی دستور دادن. جنس فرماندهی در کنگره شصت از خدمت، آموزش، عشق، مسئولیت پذیری، الگو بودن و محبت همراه با اجرای قانون است. آقای مهندس در سیدی «فرمانروایان زمان» به ما میگوید: «برای رسیدن و تغییر کردن نیاز به زمان داریم؛ باید زمان را بشناسیم. اگر در زندگی به ما فرصتی داده شد از دست ندهیم.» هر تغییری زمان خودش را میخواهد و باید صبور باشیم. امیدوارم، بتوانیم در هر لحظه فرمانبردار خوبی برای خودمان و بعد برای دیگران باشیم.

مرزبانان کشیک: مسافر جلال و همسفر طیبه
تایپیست: راهنمای تازهواردین همسفر طاهره
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهار)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: مرزبان همسفر معصومه
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
72