وادی هشتم؛ آغاز حرکت، جبران خسارت و پیمان منِ همسفر
«تو پای به راه در نه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت»
وادی هشتم برای منِ همسفر، تنها یک پیام آموزشی نبود؛ بلکه نقطه عطفی در زندگیام شد. وادیای که به من آموخت برای رسیدن به آرامش، نباید منتظر حرکت مسافرم باشم، بلکه باید حرکت خودم را آغاز کنم.
روزهایی که در تاریکی اعتیاد مسافرم غرق بودم، تصور میکردم برای رسیدن به آرامش و خوشبختی، باید منتظر بمانم تا مسافرم حرکت کند، دارویش را مصرف کند و به درمان برسد؛ آنگاه شاید من نیز بتوانم بعد از سالها طعم آرامش را بچشم.
اما وادی هشتم، این باور را در من تغییر داد. فهمیدم که انتظار برای تغییر دیگران، نمیتواند مسیر رسیدن من به آرامش باشد. من باید حرکت کنم.
حرکت من به عنوان یک همسفر، یعنی به جای تمرکز بر رفتار مسافرم، روی خودم کار کنم. یعنی وقتی مسافرم خواب است، من سیدی بنویسم؛ وقتی او پرخاشگر است، با استفاده از آموزشهای کنگره و جهانبینی، تلاش کنم آرامش خود را حفظ کنم.
در این وادی فهمیدم که مسیر «آرامش من» لزوماً از مسیر «تغییر مسافرم» عبور نمیکند. اگر من حرکت خودم را آغاز کنم؛ رفتارم را اصلاح کنم، در جلسات و لژیون حضور داشته باشم و دست از تجسس و جستوجو در وسایل و جیبهای مسافرم بردارم، بهتدریج راه برایم روشن خواهد شد؛ حتی اگر مسافرم هنوز در ابتدای مسیر خود باشد.
جبران خسارت؛ نگاهی دوباره به خود
بخش دیگری از وادی هشتم که برای من بسیار تأملبرانگیز بود، موضوع «جبران خسارت» است.
یک همسفر ممکن است در ابتدای مسیر تصور کند که تمام خسارتها را مسافر وارد کرده است و خودش تنها قربانی این شرایط بوده است. من نیز چنین نگاهی داشتم.
وقتی با این موضوع روبهرو شدم که باید در جایگاه خودم به جبران خسارت بپردازم، در درونم سؤال بزرگی شکل گرفت: من؟ من که خودم آسیب دیدهام و سالها درگیر مشکلات اعتیاد مسافرم بودهام؟
اما وادی هشتم مانند آینهای روبهروی من قرار گرفت و به من کمک کرد سهم خودم را ببینم.
فهمیدم که در دوران سختی و تاریکی، من نیز با خشم، قضاوت، ناامیدی، غیبت و پرخاشگری، گاهی به خودم، مسافرم و اعضای خانوادهام خسارت وارد کردهام. شاید بخشی از این رفتارها نتیجه فشار و شرایطی بود که تجربه میکردم، اما امروز که آموزش میبینم، مسئولیت اصلاح آنها نیز بر عهده خودم است.
جبران خسارت برای من به معنای بازگرداندن گذشته نیست؛ بلکه به معنای اصلاح رفتار و ساختن امروز و فردای بهتر است.
من مادری هستم که میخواهم فرزندم را در فضایی آرام و به دور از تنش بزرگ کنم. بنابراین تلاش میکنم آرامش را جایگزین تنش، محبت را جایگزین خشم و امید را جایگزین ناامیدی کنم.
امروز احساس میکنم یکی از بهترین شکلهای جبران خسارت برای من، رسیدن به «حال خوش» است؛ اینکه مادری صبورتر، همسری پذیراتر و انسانی امیدوارتر باشم.
وادی هشتم به من یاد داد که مسئولیت حال خوش من، بر عهده خود من است. منِ همسفر نیز میتوانم با حرکت و آموزش، سهم خود را در ایجاد آرامش در خانواده ایفا کنم.
دیگر لازم نیست فرزندم را درگیر جزئیات سخت و پیچیده درمان کنم. اگر من به عنوان مادر و همسر، در مسیر آموزش و تعادل حرکت کنم، میتوانم محیطی امنتر و آرامتر برای خانوادهام فراهم کنم.
پیمان؛ عهدی با خود و خداوند
اما شاید عمیقترین بخش وادی هشتم برای من، «بستن پیمان» بود.
پیمانی که برای من فقط چند جمله بر روی کاغذ نبود؛ عهدی بود که با قلب خود و در حضور خداوند بستم.
با خود عهد کردم که دیگر خودم را قربانی شرایط و روزگار نبینم. فارغ از اینکه مسافرم چه میکند و در مسیر درمان خود به کجا میرسد، من مسئول حرکت و تغییر خودم باشم و برای ساختن آرامش خانهام سهم خود را انجام دهم.
به عنوان یک همسفر پیمان میبندم که در برابر ضد ارزشها مرز داشته باشم؛ نه فقط برای خودم، بلکه برای فرزندم که رفتار من را میبیند و از من میآموزد.
دیگر نمیخواهم قاضی سفر مسافرم باشم و یا مانند یک پلیس، دائماً مراقب اشتباهات او باشم. میخواهم همسفری باشم که در کنار سفر خود، با آموزش، صبر و آرامش، زمینه یک زندگی بهتر را فراهم کند.
امروز میدانم که حرکت، با یک قدم آغاز میشود. لازم نیست همه مسیر را از ابتدا بدانم؛ کافی است حرکت کنم. در مسیر آموزش قرار بگیرم، مسئولیت خودم را بپذیرم و به پیمانی که بستهام وفادار بمانم.
وادی هشتم به من آموخت که راه با حرکت نمایان میشود و آرامش، چیزی نیست که باید منتظر آمدنش باشم؛ آرامش را باید با تغییر خودم بسازم.
امروز خداوند را شاکرم که توفیق این حرکت را نصیبم کرد و امیدوارم بتوانم در این مسیر، با آموزش و عمل، قدمهای محکمتری بردارم.
منبع: وادی هشتم ، اجرای پیمان
نویسنده: همسفر نیلوفر، راهنما همسفر فاطمه (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر زلیخا، رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون یکم)
**ویرایش و ارسال :همسفر سوده ؛نگهبان سایت همسفران نمایندگی لامرد.
- تعداد بازدید از این مطلب :
49