تمام مسائل و مشکلات انسان، ریشه در ناآگاهی و نادانی او دارد. مشکلاتی مانند افسردگی، ترس، نگرانی و ناکامیها و همچنین ضدارزشهایی همچون اعتیاد، دروغ و غیبت، همگی ریشه در جهل و نادانی انسان دارند. روانشناسان برای درمان مشکلات و اعتیاد، معمولاً هر مشکل را بهصورت جداگانه بررسی و برای برطرف کردن آن تلاش میکنند؛ اما در کنگره ۶۰ بهطور مستقیم روی ترس، دروغگویی یا اضطراب کار نمیشود. بااینحال، وقتی سفر خود را آغاز میکنیم، بسیاری از این مشکلات بهتدریج و بهصورت خودکار برطرف میشوند؛ زیرا در کنگره، همزمان بر روی فیزیولوژی و تعادل سیستم شبهافیونی و همچنین جهانبینی فرد کار میشود.
در کنگره، با آموختن جهانبینی، به آگاهی و دانایی نزدیک میشویم و هرچه دانایی ما افزایش پیدا کند، به همان اندازه از درگیریها، مشکلات و سوءتفاهمها فاصله میگیریم و در نهایت به آرامش میرسیم. انسانی که به آرامش رسیده است، با دیگران مشکلی ندارد؛ او با خودش، دیگران و تمام هستی در صلح است. انسانهایی که به آگاهی و آرامش میرسند، زبان یکدیگر را بهتر درک میکنند. گاهی ممکن است دو نفر به یک زبان، مثلاً فارسی صحبت کنند؛ اما درک درستی از زبان و احساس یکدیگر نداشته باشند.
انسانی که گرفتار حسادت، خشم و کینه است و یا مرتکب فساد و ضدارزشهایی مانند اعتیاد میشود، به جسم و روان خود آسیب میرساند و سیستم ایمنی او نیز تحت تأثیر قرار میگیرد. برعکس، هنگامی که انسان به آگاهی برسد و درک کند که بدی، بد است و بتواند پشت پرده مسائل را ببیند، دیگر بهراحتی مرتکب بدی نمیشود. چنین انسانی از سلامت جسم، آرامش روان و اندیشهای پاک و سالم برخوردار خواهد بود. در این شرایط، خمرهای طبیعی بدن نیز بهدرستی عمل میکنند و انسان به نوعی از مستی و شوریدگی میرسد که عرفا از آن با تعبیر «بیمی، مست و بیشراب، شوریده» یاد کردهاند.
بنابراین، اگر انسان به مرحلهای از دانایی برسد که چهار نهرِ خمر، عشق، ایمان و عقل در وجود او بهدرستی جریان داشته باشند، در بهشت قرار خواهد داشت. او به تکامل دانایی نزدیک شده و آماده دریافت اطلاعات و آموزشهای بالاتر میشود. انسان به دلیل برخورداری از اختیار، تنها موجودی است که هم میتواند رو به جلو حرکت کند و هم به عقب بازگردد و حتی چیزهایی را که ساخته است، خراب کند. حیوانات و طبیعت، چون از اختیار به معنای انسانی برخوردار نیستند، مسیر تکاملی خود را طی میکنند؛ اما انسان میتواند انتخاب کند که پیش برود یا عقبگرد داشته باشد.
حیوانات همواره در مرحله نفس اماره هستند، در حالی که انسان میتواند از نفس اماره عبور کند، به نفس لوامه برسد و حتی بالاتر رفته و به نفس مطمئنه دست پیدا کند. البته انسان میتواند از نفس لوامه نیز دوباره به نفس اماره بازگردد؛ زیرا حتی انسانی که در مسیر کمال قرار گرفته است، ممکن است فریب شیطان را بخورد. اگر انسان به دانایی واقعی برسد، میتواند از این عقبگرد جلوگیری کند؛ زیرا نفس تعالییافته بهراحتی به مراحل پایینتر بازنمیگردد. هنگامی که انسان به دانایی کامل برسد، دیگر فریب ابزارهای شیطان، مانند پول، مقام، جنس مخالف و دیگر جاذبههای دنیوی را نمیخورد و خود را به هیچ قیمتی به شیطان نمیفروشد. همانگونه که رسول خدا فرمودند: «اگر خورشید و ماه را نیز در دستان من قرار دهند، از صراط مستقیم بازنمیگردم؛» زیرا حقیقت و عاقبتِ دور شدن از مسیر درست را میدید و میدانست که عقبگرد از راه راست چه پیامدی خواهد داشت. در پایان باید بدانیم که با سلاح محبت راستین و کلام الهی است که میتوان به انسانها آموزش صحیح داد و به قلب آنها راه یافت.
بهطور کلی، در این سیدی جناب مهندس بیان میکنند که بسیاری از مشکلات انسان، چه در جسم و چه در روان و زندگی، ریشه در ناآگاهی و نادانی او دارد؛ بیماریهای جسمی، افسردگی، اضطراب و ترس، اعتیاد، مشکلات مالی و خانوادگی و همچنین صفاتی مانند منیت، خشم، غم و اندوه، میتوانند از ناآگاهی انسان سرچشمه بگیرند. راه رهایی از این مشکلات، حرکت در مسیر دانایی، افزایش آگاهی و قرار گرفتن در صراط مستقیم است؛ زیرا هرچه دانایی انسان بیشتر شود، قدرت تشخیص و توانایی او برای انتخاب مسیر درست نیز افزایش مییابد و در نتیجه، آرامش و تعادل بیشتری را در زندگی تجربه خواهد کرد.
منبع: سیدی نادانی
نویسنده: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
26