فرمان‌برداری کار راحتی نیست

همسفر زهرا:

انسان با نقض فرمان وارد تاریکی‌ها شد و برای خروج از تاریکی‌ها و وارد شدن به روشنایی‌ها، باید فرمانبردار باشد. فرماندهی یعنی اینکه انسان بتواند بر یک‌سری از نیروهای درون و بیرون مسلط شود.

فرماندهی جایگاهی است که در آن اختیار می‌تواند معنا پیدا کند و کسی می‌تواند فرمان بدهد که قادر باشد کاری را که از دیگران می‌خواهد انجام دهند، خود انجام بدهد.

انسان اگر بخواهد این توانایی را به دست آورد، باید به دانایی مؤثر رسیده باشد. انسانی که تحت تأثیر نفس اماره است، باید از یک منبع و نیروی دیگر، مانند استاد، معلم یا راهنما، اطاعت کند تا از سلطه نفس اماره خارج شود.

سختی کار نیز همین‌جاست؛ وقتی شخص می‌خواهد این کار را انجام دهد، درونش به‌هم‌ریخته می‌شود، عصبانی می‌شود و ممکن است نفرت تمام وجودش را فرا بگیرد. این‌ها احساساتی هستند که در انسان به وجود می‌آیند. در واقع، همان احساسی است که نفس اماره ایجاد می‌کند، زیرا نمی‌خواهد از کنترل خارج شود.

پس فرمانبرداری کار راحتی نیست. انسان شاید به این نقطه برسد که فرمانبرداری می‌کند، ولی در عمل، انجام آن کار راحتی نیست. شرط اول فرمانبرداری این است که در مورد استادم و علم او، هیچ‌وقت قضاوت نکنم و نظری ندهم.

آموزش‌های کنگره۶۰ به من آموخت که ابتدا فرمانبردار خوبی باشم، سپس فرمانده لایقی برای جهان درون خود باشم و در نهایت، فرمانده خوبی در جهان هستی خواهم بود.

نویسنده: همسفر زهرا (ه) رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فرشته (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی‌اندیشه