فرمانبرداری و مثلث دانایی

همسفر زهرا در مشارکت خود بیان کرد:

در فرمانبرداری تا فرماندهی، من یاد می‌گیرم که برای رسیدن به فرماندهی، باید مسیر فرمانبرداری را درست طی کنم. فرمانبرداری به این معنا نیست که بدون تفکر از دیگران پیروی کنم؛ بلکه باید آموزش بگیرم و قوانین درست را اجرا کنم. انسانی که هنوز خودش را نمی‌تواند مدیریت کند، نمی‌تواند فرمانده خوبی برای دیگران باشد. اولین فرماندهی، فرماندهی بر نفس و خواسته‌های خودم است. اگر نتوانم خواسته‌های نامعقول خودم را کنترل کنم، در واقع اختیار زندگی‌ام دست خودم نیست.

در کنگره یاد می‌گیرم که نظم و قانون، پایه رسیدن به فرماندهی است. وقتی به‌موقع حاضر می‌شوم، آموزش می‌گیرم و وظایفم را انجام می‌دهم، در حال تمرین فرمانبرداری هستم. فرمانبرداری درست باعث می‌شود دانایی و توانایی من بیشتر شود. هرچه آموزش و تجربه من بیشتر شود، مسئولیت‌های بیشتری هم می‌توانم قبول کنم. فرماندهی واقعی با دستور دادن و زور گفتن به دیگران به وجود نمی‌آید. کسی می‌تواند فرمانده خوبی باشد که ابتدا خودش به آن‌چه می‌گوید عمل کند.

در کنگره، خدمت کردن یکی از راه‌هایی است که انسان را برای پذیرفتن مسئولیت آماده می‌کند. من با هر خدمتی یاد می‌گیرم مسئولیت‌پذیرتر و منظم‌تر باشم. اگر در جایگاه خودم درست عمل نکنم، رسیدن به جایگاه بالاتر فایده‌ای ندارد؛ پس باید پله‌پله حرکت کنم و از هر مرحله آموزش بگیرم. فرمانبرداری به من کمک می‌کند که از خواسته‌های لحظه‌ای فاصله بگیرم و با تفکر تصمیم بگیرم. وقتی بتوانم بر خودم فرمانروایی کنم، آرام‌آرام توانایی فرماندهی در من شکل می‌گیرد.

به نظر من، فرماندهی یعنی داشتن اختیار همراه با مسئولیت، نه داشتن قدرت برای کنترل دیگران. مسیر کنگره به من نشان می‌دهد که هر جایگاهی نتیجه آموزش، عمل و مسئولیت‌پذیری است. بنابراین، از فرمانبرداری درست شروع می‌کنم تا به فرماندهی برسم و بتوانم مسئول زندگی و مسیر خودم باشم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
رابط‌خبری: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر نرگس ( لژیون اول)
ویرایش: همسفر نیره رهجوی راهنما همسفر نیلوفر (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر نسترن رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صبا