فرمانبرداری در کنگره یعنی حرکت بر اساس قوانین و آموزش‌های کنگره

جلسه سوم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر محمود، استادی مسافر راهنما محمد با دستور جلسه(ازفرمانبرداری تا فرماندهی) یکشنبه 15 شهریور 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمد هستم یک مسافر

خداوند را شکر می‌کنم که توفیق حضور مجدد در این شعبه و خدمت در کنار عزیزان را پیدا کردم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و راهنمای محترم که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند، تشکر می‌کنم. به نظر من هر دستور جلسه در کنگره دارای هدفی است و می‌تواند آموزشی برای زندگی ما داشته باشد. در دستور جلسه قبل، یعنی دانایی، دانایی مؤثر و سواد، هدف این بود که دانایی خود را از مرحله دانستن و آگاهی، به مرحله کاربردی شدن و دانایی مؤثر برسانیم. در دستور جلسه امروز نیز هدف، حرکت از فرمانبرداری تا فرماندهی است. وقتی از فرماندهی صحبت می‌کنیم، منظور فقط فرماندهی در ارتش یا یک سازمان خاص نیست. در هر مجموعه‌ای ممکن است شخصی فرمانده، مدیر، مسئول یا سرپرست باشد. اما موضوع اصلی این دستور جلسه، فرماندهی در وجود خود انسان است؛ یعنی انسان بتواند فرمانده جسم، افکار، زندگی و امور روزمره خود باشد و اختیار و کنترل وجود خود را به دست بگیرد. اگر انسان بدون هدف و برنامه حرکت کند، ممکن است بدون اینکه بداند چگونه، به نقطه‌ای برسد که گرفتار اعتیاد و تخریب شود. در گذشته ممکن است مصرف مواد نیز بدون داشتن هدف مشخص آغاز شده باشد و نتیجه آن چیزی جز تخریب جسم و زندگی نبوده است. بنابراین برای رسیدن به فرماندهی، ابتدا باید هدف مشخصی داشته باشیم. در سفر اول، هدف من باید کاملاً مشخص باشد. من به کنگره می‌آیم تا به رهایی، سلامتی، تعادل و فرماندهی جسم خود برسم و بتوانم زندگی خود را دوباره در اختیار بگیرم. وقتی هدف مشخص شد، مسیر حرکت نیز باید مشخص باشد. برای رسیدن به این هدف، اولین قدم فرمانبرداری است. فرمانبرداری در کنگره یعنی حرکت بر اساس قوانین و آموزش‌های کنگره و استفاده از راهنمایی راهنما. این دو مسیر، مانند تابلوهای راهنما، مسیر رسیدن من به فرماندهی جسم و زندگی را مشخص می‌کنند. فرمانبرداری یعنی دستورهایی را که برای درمان مشخص شده است، به شکل صحیح اجرا کنیم. اگر ساعت شروع کارگاه آموزشی مشخص شده است، حضور به موقع اهمیت دارد. اگر زمان مصرف دارو یا شربت مشخص شده است، باید همان زمان رعایت شود. نوشتن سی‌دی، حضور در جلسات، مشارکت و اعلام سفر نیز بخشی از همین فرمانبرداری است. گاهی ممکن است انسان تصور کند چند دقیقه دیرتر آمدن یا انجام ندادن یک دستور اهمیت چندانی ندارد، اما همین بی‌توجهی‌های کوچک می‌تواند به مرور باعث شود از مسیر اصلی دور شویم. وقتی هدف مشخص است، باید مسیر آن را نیز دقیق طی کنیم. ممکن است فردی چندین ماه در کنگره سفر کند، اما اگر فرمانبرداری درستی نداشته باشد، پس از پایان سفر هنوز نتواند جسم و وسوسه‌های خود را کنترل کند. بنابراین صرف گذشت زمان به معنای رسیدن به فرماندهی نیست. آنچه اهمیت دارد، حرکت صحیح در طول مسیر و اجرای آموزش‌ها است. فرمانبرداری صحیح در مسیر درست، انسان را به فرماندهی می‌رساند. همان‌طور که فردی برای یادگیری یک حرفه ابتدا نزد استادکار می‌رود و آموزش‌های او را اجرا می‌کند تا در نهایت خودش به استادکار و فرمانده آن کار تبدیل شود، در کنگره نیز فرد ابتدا فرمانبردار است و با اجرای صحیح آموزش‌ها به تدریج توانایی فرماندهی وجود خود را به دست می‌آورد. در کنگره از همان ابتدا به ما گفته می‌شود که باید سر خود را با سر راهنما عوض کنیم. منظور از این جمله این نیست که اختیار خود را از دست بدهیم، بلکه یعنی در مسیر درمان، دانسته‌ها و روش‌های شخصی خود را کنار بگذاریم و آموزش‌های راهنما و برنامه درمانی را با دقت اجرا کنیم. این همان مفهوم فرمانبرداری است. هیچ‌کس از فرمانبرداری در مسیر درست و ارزشی ضرر نمی‌کند. فرمانبرداری زمانی ارزشمند است که ما را به مقصد صحیح برساند؛ مقصدی که در آن حال دل خودمان و خانواده‌مان بهتر شود و بتوانیم به سلامتی و تعادل برسیم. گاهی انسان تصور می‌کند خودش همه چیز را می‌داند. ممکن است بگوید می‌دانم چگونه شربت مصرف کنم یا می‌دانم سی‌دی را چگونه گوش کنم و نیازی به نوشتن آن نیست. اما این نوع نگرش می‌تواند مانع فرمانبرداری شود. وقتی دستور مشخصی برای درمان وجود دارد، باید آن را همان‌گونه که آموزش داده شده است اجرا کنیم. در نهایت، فرماندهی چیزی نیست که دیگران برای ما تعریف کنند؛ بلکه باید خودمان آن را در وجود خود تجربه کنیم. زمانی که به فرماندهی جسم و وجود خود برسیم، باید بتوانیم زندگی خود را با آرامش و تعادل اداره کنیم، صبح با انرژی از خواب بیدار شویم و در طول روز با حال خوب به زندگی و مسئولیت‌های خود ادامه دهیم. فرماندهی واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که انسان بتواند جسم، افکار، احساسات و زندگی خود را بهتر مدیریت کند و تحت تأثیر خواسته‌ها و وسوسه‌های گذشته قرار نگیرد.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر محمد لژیون هفتم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان