بدون فرمان‌برداری، رسیدن به حال خوش امکان‌پذیر نیست

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان من صابر هستم یک مسافر. از یاد گرفتن تا یاد گرفتن؛ انسان با یادگیری بزرگ می‌شود. یادگیری، یا همان فرمان‌برداری، کار بسیار سختی است؛ لذا برای یادگیری و فرمان‌برداری بایستی قبول کنم که چیزی نمی‌دانم. وقتی قبول کنم که نمی‌دانم، باید با خود روبه‌رو شوم؛ با خودی که در توهم دانستن است. قبول این مسئله که نمی‌دانم، یعنی تا به اکنون به خود دروغ گفته‌ام، ولی زمانی که این مسئله را پذیرفتم، آماده یادگیری شده و موضوع را درک و حال بسیار خوبی را تجربه می‌کنم.

برای تجربه این حال خوش، بایستی بتوانم اول ظرفی را که فکر می‌کردم دانایی من است، دور ریخته و خالی کنم و در ادامه گوش ‌به‌فرمان باشم تا بتوانم آن ظرف را با دانایی و آموزش درست پرکنم. مصرف‌کننده مواد مخدر در سال‌های اول مصرف، همیشه در این فکر بود که توانایی کنترل مصرف مواد را دارد؛ ولی زمانی که فهمید دیگر مواد فرمانده او شده و بدون اجازه مواد نمی‌تواند کاری انجام دهد، بسیار ناراحت شد و به هر دری زد تا از این داستان فرار کند.

در مسیرهایی که قدم گذاشت، فرمانده یا راه درست را انتخاب نکرد و هر بار با شکست، رنج بسیاری می‌برد. به لطف خداوند، مسیری به نام کنگره ۶۰ باز شد که یاور بزرگی به نام آقای مهندس حسین دژاکام، فرماندهی آن مسیر را بر عهده داشت که به من مصرف‌کننده، آموزش‌های درستی داد. حال اگر بنده در این مسیر فرمان‌بردار خوبی باشم، به حرف‌های فرمانده یا راهنمای خود گوش کنم؛ سر ساعت دارو بخورم، مقدار دارو را درست مصرف کرده و به‌موقع سر جلسات حضور پیدا کنم در نتیجه خود فرمانده لایقی خواهم شد.

فرماندهی پله‌پله است و من بعد از یادگیری این قسمت، می‌توانم فرمانده جسم خود باشم؛ هر وقت که درست است بخوابم و هر وقت که لازم است غذا بخورم، آیا یادگیری و فرمان‌برداری در اینجا تمام می‌شود؟ خیر، لذا انسان هرچقدر در مسیر یادگیری بماند، بزرگ‌تر می‌شود. با بودن در این مسیر و یادگیری بیشتر، می‌توانم در آزمون راهنمایی کنگره ۶۰ شرکت کنم و به درجه مربی‌ یا راهنمایی برسم و چیزهایی را که آموزش گرفته‌ام، به دیگران بیاموزم. این فرماندهی، خود مرحله جدیدی از فرمان‌برداری است. به گفته آقای مهندس دژاکام، سرباز یک‌ساله به سرباز دوساله تبدیل می‌شود؛ ولی بازهم بایستی از سرباز سه‌ساله فرمان‌برداری کرده و همین‌طور به رشد خود ادامه دهد.

نتیجه‌گیری:
فلسفه خلقت انسان، رسیدن به حال خوش است و رسیدن به حال خوش، بدون فرمان‌برداری امکان‌پذیر نیست. برای تبدیل شدن به فرماندهی شایسته و گرفتن تصمیمات درست، اول بایستی فرمان‌بردار خوبی باشیم.

منابع:
- سی‌دی از فرمانبرداری تا فرماندهی
- لایو روز چهارشنبه، کارگاه آموزشی و جهانبینی ویژه مسافران و همسفران

تایپ: مسافر سروش لژیون یکم
ویرایش: مسافر مهدی (ر) لژیون پنجم
عکس: مسافر حسین لژیون سوم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر مهدی لژیون پنجم