مشارکت مکتوب مسافر حسین رهجوی راهنما مسافر علیرضا با موضوع: "فرمانبرداری تا فرماندهی"

به نام نامی انسانی که قطره‌ای از اقیانوس قدرت مطلق است.

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر.

اگر بخواهیم فرمانده خوبی باشیم باید از همان ابتدا، چشم گفتن را یاد بگیریم و فرمان‌بردار باشیم تا بتوانیم فرماندهی کنیم.

فرد مصرف‌کننده در مرحلهٔ نفس اماره است، نفس به او دستور می‌دهد و آنگاه است که انسان در تاریکی فرومی‌رود. حال انسانی که در این شرایط قرار دارد چگونه می‌تواند فرمان دهد؟ برای اینکه نیروهای ازدست‌رفته خود را برگرداند باید فرمان‌بردار خوبی باشد تا بتواند بر جسم خود فرماندهی کند و از نفس اماره رها شود. شرط فرمان‌برداری این است که بی‌چون‌وچرا چشم بگوید، از قضاوت‌کردن، غیبت‌کردن و اصولاً از کارهای ضدارزشی دوری نماید.

من درگذشته از نیروهای منفی فرمان‌برداری می‌کردم و فرماندهی شهر وجودی‌ام در اختیار نیروهای منفی بود

ولی با آغاز سفر و گوش به حرف راهنما دادن که خود این مسیر را سپری کرده است می‌توانم با اعتماد و ایمان داشتن، فرمان‌بردار نیروهای الهی باشم. چنانچه هر کدام از خدمتگزاران محترم کنگره ۶۰ به فرض، دستور اشتباه هم بدهد وظیفه من فقط چشم گفتن است و نباید چون‌وچرا کنم.

رسیدن به فرماندهی تنها به حرف و سخن نیست، بلکه بزرگ‌ترین پروسه‌ای است که در هستی به انسان واگذار شده است! برای مثال؛ راهنما کسی است که درگذشته فرمان‌بردار بوده و اکنون به فرماندهی رسیده است.

اگر خودمان بخواهیم و قدرت مطلق و نیروهای الهی یاریمان کنند و بتوانیم در مسیر درمان اعتیاد رهجوی خوبی برای راهنما و کنگره ۶۰ باشیم، دستورات را اجرا نموده و تکالیف کنگره را به‌خوبی و درست انجام دهیم و در صراط مستقیم باشیم، مطمئناً به رهایی، آزادی و فرماندهی خویش خواهیم رسید و آن حال خوش را در تمام مراحل زندگی احساس خواهیم کرد.

با تشکر از شما که این نوشتار را مطالعه کردید.

نویسنده: مسافر حسین از لژیون چهارم

ویرایش: مسافر حسین

ارسال: مسافر مصطفی

مرزبان خبری: مسافر مرتضی

نمایندگی عصارزاده